Olga Szabó-Orbán
![]() Olga Orban (lata 60.) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 9 października 1938 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 5 stycznia 2022 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 161 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Olga Szabó-Orbán (ur. 9 października 1938 w Klużu[1], zm. 5 stycznia 2022 w Budapeszcie[2]) – rumuńska florecistka pochodzenia węgierskiego, trzykrotna medalistka olimpijska i wielokrotna medalistka mistrzostw świata.
Na igrzyskach olimpijskich w Melbourne w 1956 roku wywalczyła srebrny medal w turnieju indywidualnym. Walkę barażową o złoto przegrała 2:4 z Gillian Sheen z Wielkiej Brytanii[3]. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Rzymie była piąta w zawodach indywidualnych i drużynowych. Podczas igrzysk olimpijskich w Tokio w 1964 roku była piąta w zawodach drużynowych i dziewiąta w indywidualnych. Następnie zdobyła brązowy medal na igrzyskach olimpijskich w Meksyku w 1968 roku, gdzie reprezentacja Rumunii w składzie: Ecaterina Stahl-Iencic, Ileana Drîmbă, Olga Szabó-Orbán, Ana Ene i Maria Vicol zajęła drużynowo trzecie miejsce. Indywidualnie ponownie zajęła dziewiąte miejsce. Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Monachium w 1972, wspólnie z Ileaną Gyulai-Drîmbą, Ecateriną Stahl-Iencic i Aną Ene-Pascu ponownie zajmując trzecie miejsce w zawodach w zawodach drużynowych. W turnieju indywidualnym tym razem odpadła w pierwszej rundzie.
Podczas mistrzostw świata w Turynie w 1961 roku wspólnie z Aną Ene, Ecateriną Orb-Lazăr, Marią Vicol i Getą Sachelarie zajęła trzecie miejsce w turnieju drużynowym. W tej samej konkurencji zdobyła także złoty medal na mistrzostwach świata w Hawanie (1969), srebrne na mistrzostwach świata w Paryżu (1965) i mistrzostwach świata w Ankarze (1970) oraz brązowy na mistrzostwach świata w Montrealu (1967). Ponadto wywalczyła również trzy medale w turniejach indywidualnych: złoty na MS 1962, srebrny na MŚ 1965 (za Galiną Gorochową z ZSRR) oraz brązowy na MŚ 1970 (za Galiną Gorochową i Jeleną Nowikową)[4].
Jej mąż Alexandru Szabó był waterpolistą i olimpijczykiem[5]. W 1990 zamieszkali na Węgrzech. Pracowała jako trener w klubach CSA Steaua Bukareszt i Honvéd Budapeszt.
Przypisy
- ↑ Olga Szabó-Orbán Biography and Olympic Results [online], Sports-Reference.com [dostęp 2018-02-15] [zarchiwizowane z adresu 2020-04-17] (ang.).
- ↑ A murit prima medaliată olimpică şi prima campioană mondială a scrimei româneşti (rum.)
- ↑ Olympedia - 1956 Summer Olympics, Foil, Individual, Women [online], olympedia.org [dostęp 2023-10-12] (ang.).
- ↑ Fechten – Weltmeisterschaften (Damen – Florett) [online], sport-komplett.de [dostęp 2018-02-15] (niem.).
- ↑ Olympedia - Alexandru Szabo. olympedia.org. [dostęp 2023-10-12]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Olympedia - Olga Orban-Szabo. olympedia.org. [dostęp 2023-10-12]. (ang.).
- Profil na stronie Rumuńskiego Komitetu Olimpijskiego
- p
- d
- e