Otto Winkelmann
![]() Otto Winkelmann (po prawej), w towarzystwie Kurta Daluege i Wilhelma Fuchsa w 1940 | |||
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 4 września 1894 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 24 września 1977 | ||
Przebieg służby | |||
Formacja |
| ||
Główne wojny i bitwy | |||
|
Otto Winkelmann (ur. 4 września 1894 w Bordesholm, zm. 24 września 1977 tamże) – niemiecki oficer policji w stopniu Gruppenführera SS, współodpowiedzialny za deportację obywateli węgierskich narodowości żydowskiej do hitlerowskich obozów zagłady[1]. Po wojnie uniknął kary i zamieszkał w RFN.
Życiorys
W 1932 został członkiem nazistowskiej NSDAP, a w 1938 zasilił szeregi SS[2]. Od 1939 pracował w Głównym Urzędzie Policji Porządkowej jako szef tzw. Kommando-Amt którego zadaniem była rozbudowa i uzbrojenie sił policyjnych na terenach okupowanych przez III Rzeszę. W 1944 Himmler powierzył mu funkcję Wyższego Dowódcy SS i Policji na Węgrzech, okupowanych przez wojska niemieckie. Na tym stanowisku współpracował z Adolfem Eichmannem w organizowaniu deportacji około 400 000 obywateli węgierskich narodowości żydowskiej do obozów zagłady.
1 maja 1945 dostał się do niewoli amerykańskiej. 27 października 1945 został przeniesiony na Węgry. Tamtejsza prokuratura zwróciła się do niego z prośbą o zostanie świadkiem w procesach przeciwko Ferencowi Szálasiemu, Emilowi Kovarczowi, Béli Imrédy i Franzowi Antonowi Baschowi. Fiaskiem zakończyły się próby postawienia Otto Winkelmanna przed węgierskim sądem za zbrodnie wojenne. We wrześniu 1948 Amerykanie przeforsowali powrót byłego esesmana do okupowanych Niemiec, gdzie został zwolniony[3]. Zamieszkał w Bordesholm. W kwietniu 1955 został wybrany z ramienia CDU do lokalnego parlamentu Kilonii. W 1958 zrzekł się mandatu radnego. W maju 1961 został przesłuchany jako świadek w procesie Adolfa Eichmanna. W tym samym roku przeszedł na emeryturę jako „pułkownik policji”. Został prezesem związku byłych oficerów policji. W 1962 rząd RFN przyznał mu dodatkowo rentę w wysokości 1700 marek[4].
Przypisy
- ↑ Karol Grünberg, SS – czarna gwardia Hitlera. Książka i Wiedza 1984, s. 207.
- ↑ Otto Winkelmann [online], www.dws-xip.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).
- ↑ Gerhard Seewann (Hrsg.): Akten des Volksgerichtsprozesses gegen Franz A. Basch, Volksgruppenführer der Deutschen in Ungarn, Budapest 1945/46. Oldenbourg, München 2000
- ↑ Karol Grünberg, SS – czarna gwardia Hitlera. Książka i Wiedza 1984, s. 207, 538.