Płonący statek
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d5/Burning_Ship_20210818.png/220px-Burning_Ship_20210818.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9a/Burning_Ship_0002_20210818.png/220px-Burning_Ship_0002_20210818.png)
Płonący statek – fraktal opisany po raz pierwszy przez Michaela Michelitscha i Otto E. Rösslera w 1992.
Tworzą go punkty p płaszczyzny zespolonej, dla których ciąg opisany wzorem rekurencyjnym:
nie dąży do nieskończoności:
podobnie jak dla zbioru Mandelbrota. Różnica polega na występowaniu w „płonącym statku” wartości bezwzględnych we wzorze.
Bibliografia
- Michael Michelitsch and Otto E. Rössler, The „Burning Ship” and Its Quasi-Julia Sets, Computers & Graphics Vol. 16, No. 4, s. 435–438, 1992, przedrukowane w [2].
- Clifford A. Pickover Ed., Chaos and Fractals: A Computer Graphical Journey – A 10 Year Compilation of Advanced Research. Amsterdam, Netherlands: Elsevier 1998. ISBN 0-444-50002-2.
Linki zewnętrzne
- Michelitsch Fractals – kolekcja fraktali Michaela Michelitscha
- „płonący statek” otrzymany przez Paula Burke’a. astronomy.swin.edu.au. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-04-22)].
- O właściwościach i symetrii „płonącego statku”
- zbiory „płonącego statku” wyższych rzędów
- Program pokazujący ruchomy „płonący statek” Jetro Lauha
- Program pokazujący ruchomy „płonący statek”
- FractalTS Generator zbiorów mandelbrota, płonącego statku oraz odpowiadających zbiorów julii