Palau Reial Major
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5f/Pla%C3%A7a_del_Rei_2074102277.jpg/220px-Pla%C3%A7a_del_Rei_2074102277.jpg)
Palau Reial Major (kat. [pəˈlaw rəˈjal məˈʒo]; Wielki Pałac Królewski) – kompleks zabytkowych budynków na Plaça del Rei w Barcelonie.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/be/Exterior_Palau_del_Lloctinent.jpg/220px-Exterior_Palau_del_Lloctinent.jpg)
Historia
Kompleks składa się z trzech odrębnych budowli:
- Saló del Tinell zbudowany przez króla Piotra IV w latach 1359–1362 pod kierunkiem architekta Guillema Carbonella. Gotyckie okrągłe łuki budowli powstały na XI-wiecznych sklepieniach powstałych na istniejącej wcześniej monumentalnej konstrukcji z epoki Wizygotów[1][2].
- Kaplica Palatyńska św. Agaty (1302) zbudowana za panowania króla Jakuba II i zaprojektowana przez architekta Bertrana Riquera jako kaplica królewska, zastępująca poprzednie oratorium. Ma ośmioboczną wieżę z początku XIV wieku, która jest jednonawowa i zakończona wieloboczną apsydą. Zakrystia jest zbudowana w obrębie starożytnych rzymskich murów. Na zlecenie Piotra V Aragońskiego (1463–1466) malarz Jaime Huguet wykonał ołtarz kaplicy poświęcony Trzem Królom[1][2].
- Palau del Lloctinent (1549–1557) zbudowany przez Generalitat Katalonii za Karola V, zaprojektowany przez Antoniego Carbonella w stylu późnogotycko-renesansowym jako rezydencja wicekróla (Lloctinent) Katalonii. Z tego okresu pochodzi również tzw. Mirador króla Marcina, pięciokondygnacyjna wieża na planie prostokąta (1555)[3][4][5].
Zarówno Saló del Tinell, jak i kaplica św. Agaty, to cenione arcydzieła katalońskiej architektury gotyckiej. Ołtarz Objawienia Pańskiego jest wybitnym obrazem gotyckim[2][6]. Miejsca można zwiedzać w ramach Muzeum Historii Miasta Barcelony MUHBA. Odbywają się w nich wystawy czasowe[3].
Po XVI wieku gmach nie był już używany jako rezydencja królewska i został podzielony między Inkwizycję i administrację królewską. W tym okresie powstały drzwi prowadzące do Królewskiej Sali Audiencyjnej z trójkątnym tympanonem (obecnie przy wejściu do Museu Frederic Marès)[3][7].
Przypisy
- ↑ a b Eduard Carbonell iE.C. Esteller Eduard Carbonell iE.C., Grans monuments romànics i gòtics : de Sant Pere de Rodes a la Catedral de Mallorca, Barcelona: Edicions 62, 1977, ISBN 84-297-1335-2, OCLC 801881456 [dostęp 2022-12-17] .
- ↑ a b c Mercé.M. Aventín Mercé.M., Història medieval de Catalunya, wyd. 1. ed, Barcelona: Edicions de la Universitat Oberta de Catalunya, 1998, ISBN 84-8256-631-8, OCLC 40830330 [dostęp 2022-12-17] .
- ↑ a b c Antoni Pladevall iA.P. Font Antoni Pladevall iA.P., L'art gòtic a Catalunya, Barcelona: Enciclopèdia Catalana, 2002–2009, ISBN 84-412-0887-5, OCLC 865229089 [dostęp 2022-12-17] .
- ↑ Palau del Lloctinent [online], www.barcelonaentremuralles.com [dostęp 2022-12-17] (kat.).
- ↑ El palacio [online] [dostęp 2022-12-17] .
- ↑ Palau Reial Major w Barcelona [online], Spain.info [dostęp 2022-12-17] (pol.).
- ↑ El Palau Reial albergó al tribunal de la Inquisición [online], La Vanguardia, 19 sierpnia 2015 [dostęp 2022-12-17] (hiszp.).
![]() | Zobacz multimedia związane z tematem: Palau Reial Major |
- Catalana: 0048501