Parowozownia normalnotorowa w Ełku
![]() | |
![]() Widok na parowozownię z lotu ptaka | |
Państwo |
|
---|---|
Miejscowość | Ełk |
Adres | Sportowa 1 |
Ukończenie budowy | 1906 |
Położenie na mapie Ełku ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu ełckiego ![]() | |
![]() |
Parowozownia normalnotorowa w Ełku – nieużywana parowozownia normalnotorowa w Ełku, wybudowana w 1906 roku przy głównej ełckiej stacji kolejowej. Obiekt figuruje w Rejestrze Zabytków[1] – nr rej.: A-1014 z 10.11.1994.
Parowozownia jest wyposażona w wyciąg węglowy Teudloffa. Na torach parowozowni stoją parowozy Ol49, Ty2, które niszczeją.
Powojenna parowozownia eksploatowała parowozy serii: Ty2/Ty42, Ol49, Ok1[2]. Obiekt lokomotywowni wachlarzowej z czternastoma stanowiskami wraz z obrotnicą był używany przez PKP Cargo do roku 2009 w obsłudze lokomotyw serii SM42, SU45, ST44[3], gdzie funkcjonowało Gniazdo Drużyn Trakcyjnych. W roku 2014 PKP SA dokonały remontu dachu, natomiast w 2016 roku rozebrano nieukończony segment.
Tutejsza parowozownia jako druga w kraju po parowozowni Wolsztyn najdłużej eksploatowała parowozy w czynnym ruchu planowym[4].
Przypisy
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo warmińsko-mazurskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 23 lipca 2024 [dostęp 2013-01-11] .
- ↑ Przeminęło z parą [GALERIA] [online], elk.wm.pl [dostęp 2018-12-17] (pol.).
- ↑ Paweł Czech, Ilostany - Lokomotywowania Ełk, Koleje Małe i Duże, 2-3/2008, s. 8-9.
- ↑ MarcinM. Przygiętka MarcinM., Dzieje kolei normalnotorowych na Warmii i Mazurach, [w:] DawidD. Keller (red.), Dzieje kolei w Polsce, Rybnik: Eurosprinter, Muzeum w Rybniku, 2012, s. 321, ISBN 978-83-931006-8-2 .
- p
- d
- e
Obiekty sakralne | |
---|---|
Kamienice | |
Cmentarze |
|