Pawieł Łatuszka
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 10 lutego 1973 | ||
---|---|---|---|
Nadzwyczajny i pełnomocny ambasador Republiki Białorusi we Francji | |||
Okres | od 16 listopada 2012 | ||
Poprzednik | Alaksandr Paułouski | ||
Minister kultury Republiki Białorusi | |||
Okres | od 4 czerwca 2009 | ||
Nadzwyczajny i pełnomocny ambasador Republiki Białorusi w Rzeczypospolitej Polskiej | |||
Okres | od 6 grudnia 2002 | ||
Poprzednik | |||
Następca | Wiktar Hajsionak | ||
|
Pawieł Pauławicz Łatuszka (biał. Павел Паўлавіч Латушка; ur. 10 lutego 1973 w Mińsku) – białoruski polityk i dyplomata, ambasador w Polsce, we Francji, Hiszpanii i przy UNESCO, były minister kultury (2009–2012).
Życiorys
Z wykształcenia prawnik, absolwent Wydziału Prawa Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego (1995). Od ukończenia studiów pozostawał w służbie dyplomatycznej. W latach 1995–1996 pracował jako attaché w departamencie prawno-traktatowym białoruskiego MSZ, potem do 2000 był wicekonsulem konsulatu generalnego Białorusi w Białymstoku i krótko pełnił obowiązki konsula-kierownika konsulatu.
W latach 2000–2002 sprawował funkcję rzecznika prasowego MSZ. 6 grudnia 2002, ukazem nr 590 prezydenta Republiki Białorusi Alaksandra Łukaszenki, mianowany został ambasadorem Republiki Białorusi w Rzeczypospolitej Polskiej[1]. Z chwilą objęcia placówki ustanowił swoisty rekord – w wieku 29 lat został najmłodszym w historii białoruskim ambasadorem[2]. Został odwołany ze stanowiska 31 października 2008[3].
4 czerwca 2009 został mianowany ministrem kultury[4][5]. 16 listopada 2012 został mianowany ambasadorem we Francji i przy UNESCO. W dniu 20 maja 2013 mianowany Ambasadorem Nadzwyczajnym i Pełnomocnym Republiki Białorusi w Hiszpanii i jednocześnie w Portugalii. 15 stycznia 2019 został odwołany z tych stanowisk, a wkrótce potem mianowano go dyrektorem Narodowego Teatru Akademickiego im. Janki Kupały w Mińsku. 17 sierpnia 2020 został zwolniony ze stanowiska po tym, gdy publicznie poparł protesty powyborcze na Białorusi[6]. Dołączył następnie do opozycyjnej Rady Koordynacyjnej[7]. Następnie Prokurator Generalny Białorusi, Aleksander Koniuć, wszczął postępowanie karne przeciwko członkom Rady Koordynacyjnej na mocy artykułu 361 białoruskiego kodeksu karnego, zarzucając im próbę przejęcia władzy państwowej i szkodzenie bezpieczeństwu narodowemu[8].
Pod koniec października 2020 Latuszko został szefem Narodowego Zarządzania Antykryzysowego, gabinetu cieni utworzonego przez Radę Koordynacyjną dla pokojowego przejścia władzy po wyborach prezydenckich w Białorusi w 2020[9].
9 sierpnia 2022 Swiatłana Cichanouska ogłosiła na konferencji w Wilnie, Litwie, deklarację o utworzeniu Zjednoczonego Gabinetu Przejściowego. Latuszko jest odpowiedzialny za przeprowadzenie procesu przejścia władzy[10].
W marcu 2023 białoruski sąd skazał Łatuszkę zaocznie na 18 lat więzienia[11].
Był jednym z nielicznych białoruskich polityków wśród osób sprawujących władzę, posługującym się językiem białoruskim. Mówi też biegle w języku polskim. W wolnych chwilach pisze wiersze[12].
Przypisy
- ↑ Alaksandr Łukaszenka: УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА РЕСПУБЛИКИ БЕЛАРУСЬ – 6 декабря 2002 г. № 590. Narodowy Internetowy Portal Prawny Republiki Białorusi, 2009-12-06. [dostęp 2009-12-26]. (ros.).
- ↑ Minął miesiąc. Czasopis, 2003-01. [dostęp 2009-12-26].
- ↑ Alaksandr Łukaszenka: УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА РЕСПУБЛИКИ БЕЛАРУСЬ – 31 октября 2008 г. № 594. Narodowy Internetowy Portal Prawny Republiki Białorusi, 2008-10-31. [dostęp 2009-12-26]. (ros.).
- ↑ Alaksandr Łukaszenka: УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА РЕСПУБЛИКИ БЕЛАРУСЬ – 4 июня 2009 г. № 286. Narodowy Internetowy Portal Prawny Republiki Białorusi, 2009-06-04. [dostęp 2009-12-26]. (ros.).
- ↑ Zmicier Pankawiec: Ёсць першы беларускамоўны міністр. Nasza Niwa, 2009-06-04. [dostęp 2009-12-26]. (biał.).
- ↑ Justyna Prus: Bunt w teatrze Kupały po zwolnieniu dyrektora za poparcie protestu. Polska Agencja Prasowa, 2020-08-17. [dostęp 2020-08-21].
- ↑ Łatuszka skomentował presję władz na Radę Koordynacyjną białoruskiej opozycji. Biełsat TV, 2020-08-20. [dostęp 2020-08-21].
- ↑ Belarus Opens Criminal Probe Against Oppositions Coordination Council- Prosecutor General [online], UrduPoint [dostęp 2023-03-29] (ang.).
- ↑ National Anti-Crisis Management [online], belarus-nau.org [dostęp 2023-03-29] .
- ↑ RFE/RL's BelarusR./R.'B. Service RFE/RL's BelarusR./R.'B., On Second Anniversary Of Disputed Belarusian Presidential Poll, Tsikhanouskaya Names 'Interim Cabinet', „RadioFreeEurope/RadioLiberty” [dostęp 2023-03-29] (ang.).
- ↑ Białoruś: Swiatłana Cichanouska i Pawieł Łatuszka skazani przez białoruski reżim
- ↑ Walancina Dounar, Tacciana Prus, Uładzimir Zdanowicz, Anatol Klaszczuk, Jauhien Piasecki. Наша мова вечная?. „Zwiazda”, 2009-09. (biał.).
Bibliografia
- Biogram na stronie agencji Belta. news.belta.by. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-01-14)]. (biał.).