Perkoz wielki
Aechmophorus occidentalis[1] | |||
(Lawrence, 1858) | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | perkozowe | ||
Rodzina | perkozy | ||
Rodzaj | Aechmophorus | ||
Gatunek | perkoz wielki | ||
Synonimy | |||
| |||
Podgatunki | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
Zasięg występowania | |||
![]() w sezonie lęgowym występuje przez cały rok przeloty poza sezonem lęgowym | |||
| |||
|
Perkoz wielki[4] (Aechmophorus occidentalis) – gatunek dużego ptaka z rodziny perkozów (Podicipedidae), zamieszkujący Amerykę Północną. Opisany przez Lawrence’a w 1858 roku[5].
- Wygląd
- Bardzo duży perkoz z dużym, zielono-żółtym dziobem. Oczy czerwone z czarnymi obwódkami. W upierzeniu godowym u samca głowa czarna. Szyja długa, łabędzia, biała z przodu, od strony grzbietu czarna. Grzbiet i skrzydła siwe. Od spodu pióra białe z kasztanowatym nalotem na bokach i piersi. Spód skrzydeł biały.
- Jest bardzo podobny do perkoza żółtodziobego (A. clarkii), który do połowy lat 80. XX wieku był uznawany za jego jaśniejszą odmianę barwną, jednak mimo pokrywania się ich zasięgów występowania (niekiedy występują na tych samych jeziorach) sporadycznie dochodzi do hybrydyzacji między nimi, różnią się głosem, a ponadto występują znaczne różnice genetyczne między nimi[6].
- Rozmiary
- Długość ciała 55–75 cm, rozpiętość skrzydeł 58–64 cm; masa ciała 1138–1826 g[7].
- Zasięg, środowisko
- Zamieszkuje jeziora śródlądowe Ameryki Północnej, czasami spotykany na mokradłach zachodniej części tego kontynentu. Populacja północna migruje na zimę na południe i zachód w okolice wybrzeży oceanu, populacja południowa (Meksyk) – osiadła.
- Pożywienie
- Zjada ryby, mięczaki, kraby i salamandry.
- Podgatunki
- Wyróżnia się dwa podgatunki perkoza wielkiego[2][8]:
- A. occidentalis occidentalis (Lawrence, 1858) – południowo-wschodnia Alaska i zachodnia Kanada do zachodnich i północno-środkowych USA
- A. occidentalis ephemeralis Dickerman, 1986 – zachodni i południowo-środkowy Meksyk
- Status
- IUCN uznaje perkoza wielkiego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji, według szacunków organizacji Wetlands International z 2018 roku, wynosi 80–90 tysięcy dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny[3].
Przypisy
- ↑ Aechmophorus occidentalis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b Western Grebe (Aechmophorus occidentalis). IBC The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-09)]. (ang.).
- ↑ a b Aechmophorus occidentalis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Podicipedidae Bonaparte, 1831 - perkozy - Grebes (wersja: 2016-07-24). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-03-20].
- ↑ G.N.G.N. Lawrence G.N.G.N., Podiceps occidentalis, [w:] Reports of explorations and surveys, to ascertain the most practicable and economical route for a railroad from the Mississippi River to the Pacific Ocean, t. 9 cz.2, Waszyngton 1858, s. 894 (ang.).
- ↑ Clark's Grebe. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2021-03-19]. (ang.).
- ↑ Western Grebe Identification. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2021-03-20]. (ang.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Grebes, flamingos. IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-03-20]. (ang.).
Bibliografia
- Gosler Andrew: Atlas ptaków świata. MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- J9U: 987007544538905171
- Britannica: animal/western-grebe
- SNL: svanedykker