Piłodziób czarnogardły
Eumomota superciliosa[1] | |||
(Sandbach, 1837) | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | kraskowe | ||
Nadrodzina | Alcedinoidea | ||
Rodzina | piłodzioby | ||
Rodzaj | Eumomota[2] | ||
Gatunek | piłodziób czarnogardły | ||
Synonimy | |||
| |||
Podgatunki | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
Zasięg występowania | |||
![]() | |||
| |||
|
Piłodziób czarnogardły[5], piłodziób błękitnobrwisty[6] (Eumomota superciliosa) – gatunek ptaka z rodziny piłodziobów (Momotidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Eumomota[5]. Występuje w Ameryce Centralnej od południowego Meksyku po Kostarykę. Nie jest zagrożony.
Morfologia
- Wygląd
Posiada wielobarwne upierzenie: wierzch głowy i skrzydeł, grzbiet oraz pierś zielone, brzuch i plama na środku grzbietu rudobrązowe, czarna pręga przechodząca przez oko i czarne gardło. Piórka wokół czarnego gardła i na brwi o intensywnym kolorze turkusu. Lotki i sterówki również niebieskie, w ogonie znajdują się dwie wydłużone sterówki z ciemno zakończonymi „łopatkami”. Brak dymorfizmu płciowego[6].
- Średnie wymiary
Długość ciała: 35 cm, w tym ogon ok. 20 cm[6]
Masa ciała: 65 g
Ekologia i zachowanie
- Biotop
- Lasy galeriowe, suchsze lasy z gęstym podszyciem czy skupiska drzew na terenie półotwartym. Żyją pojedynczo lub parami[6].
- Pożywienie
- Głównie owady, owoce, nasiona. Czatują na gałęzi, skąd ujrzawszy ofiarę, zrywają się do krótkiego lotu. Zdobycz chwytają w locie, na gałęzi lub na ziemi.
- Rozmnażanie
- Gniazda wygrzebują w ziemi. Samica składa 3–4 jaja w głębokiej do 1,5 metra norze wykopanej w urwistym brzegu rzeki. Pisklęta wylęgają się po około 20 dniach. Po kolejnych 30 są zdolne do lotu[7]. O młode troszczą się obydwoje rodzice.
Status
Przez IUCN piłodziób czarnogardły klasyfikowany jest jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). W 2019 roku organizacja Partners in Flight szacowała, że liczebność światowej populacji mieści się w przedziale 0,5–5,0 milionów dorosłych osobników, trend liczebności oceniła jako lekko spadkowy[4].
Podgatunki
Wyróżnia się 7 podgatunków E. superciliosa[3][8]:
- E. s. bipartita Ridgway, 1912 – południowy Meksyk do zachodniej Gwatemali
- E. s. superciliosa (Sandbach, 1837) – południowo-wschodni Meksyk
- E. s. vanrossemi Griscom, 1929 – środkowa Gwatemala
- E. s. sylvestris Carriker & Meyer de Schauensee, 1935 – wschodnia Gwatemala
- E. s. apiaster (R. Lesson, 1842) – Salwador, zachodni Honduras i północno-zachodnia Nikaragua
- E. s. euroaustris Griscom, 1929 – północny Honduras
- E. s. australis Bangs, 1906 – południowo-zachodnia Nikaragua i północno-zachodnia Kostaryka
Przypisy
- ↑ Eumomota superciliosa, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ Eumomota, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2011-03-03] (ang.).
- ↑ a b Turquoise-browed Motmot (Eumomota superciliosa). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-18)]. (ang.).
- ↑ a b BirdLife International, Eumomota superciliosa, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2016-1 [dostęp 2017-01-24] (ang.).
- ↑ a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Momotidae Gray,GR, 1840 (1832-33) - piłodzioby - Motmots (wersja: 2019-10-10). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-06-04].
- ↑ a b c d P. Busse (red.), Z. Czarnecki, A. Dyrcz, M. Gromadzki, R. Hołyński, A. Kowalska-Dyrcz, J. Machalska, S. Manikowski, B. Olech: Ptaki. T. II. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 84, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0563-0.
- ↑ Zimorodki i pokrewne (w:). W: Alan Kemp, Joseph Forshaw: Encyklopedia. Zwierzęta. Warszawa: Elipsa, 1999, s. 363. ISBN 83-85152-34-2.
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Todies, motmots, bee-eaters. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-06-05]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).