Pier Angelo Manzaroli
Data i miejsce urodzenia | 25 marca 1969 | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wzrost | 177 cm | ||||||||||||||
Pozycja | defensywny pomocnik | ||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
|
Pier Angelo Manzaroli (ur. 25 marca 1969 w Rimini) – sanmaryński piłkarz występujący na pozycji pomocnika, reprezentant San Marino w latach 1991–2001, trener piłkarski.
Kariera klubowa
Manzaroli karierę na poziomie seniorskim rozpoczął w sezonie 1991/92 w Calcio San Marino. W latach 1991–1998 występował z tym klubem na V i VI poziomie rozgrywkowym Włoch. W sezonie 1998/99 grał w Olympii Secchiano. Latem 1999 roku został zawodnikiem SS Pennarossa. W sezonie 2002/03 zdobył Superpuchar San Marino po pokonaniu 3:1 SS Virtus[1]. Dotarł również ze swoim zespołem do finału play-off o mistrzostwo kraju oraz do finału Pucharu San Marino[1]. W sezonie 2003/04 był grającym trenerem SS Pennarossa i wywalczył mistrzostwo oraz Superpuchar San Marino[2]. W czerwcu 2004 roku objął posadę grającego trenera AC Libertas, z którym zdobył Puchar San Marino 2006[3][4]. W 2008 roku zakończył karierę zawodniczą.
Kariera reprezentacyjna
13 października 1991 Manzaroli zadebiutował w reprezentacji San Marino w meczu przeciwko Bułgarii (0:4) w kwalifikacjach Mistrzostw Europy 1992[3][5]. W spotkaniu tym wszedł on na boisko w 78. minucie, zastępując Pier Domenico Della Valle[5]. 10 marca 1993 wystąpił w zremisowanym 0:0 spotkaniu z Turcją w eliminacjach Mistrzostw Świata 1994, w którym San Marino zdobyło pierwszy w historii punkt w meczach kwalifikacyjnych[3][6]. 25 kwietnia 2001 zagrał w zremisowanym 1:1 spotkaniu z Łotwą w Rydze, w którym San Marino zdobyło drugi punkt w eliminacjach mistrzostw świata i po raz pierwszy nie poniosło porażki na wyjeździe[7][8]. Ogółem w latach 1991-2001 Manzaroli zaliczył w drużynie narodowej 38 występów, nie zdobył żadnej bramki[3].
Kariera trenerska
Latem 2003 roku objął posadę grającego trenera SS Pennarossa[2], z którą w sezonie 2003/04 zdobył krajową potrójną koronę – były to pierwsze trofea wywalczone przez ten klub od momentu jego powstania[9][10]. Pod koniec rozgrywek oznajmił, iż po sezonie opuści zespół[9][10]. W latach 2004–2008 był grającym trenerem AC Libertas, który doprowadził zwycięstwa w Pucharze San Marino 2006[3][4]. W 2007 roku awansował z tym klubem do Pucharu UEFA 2007/08, w którym AC Libertas w dwumeczu z Drogheda United (1:1, 0:3) zdobył pierwszy punkt w historii występów sanmaryńskich drużyn w europejskich pucharach[3].
W 2008 roku Manzaroli rozpoczął pracę dla FSGC, będąc trenerem grup młodzieżowych w akademii Federazione Sammarinese i San Marino Calcio[11]. Latem 2008 roku objął posadę trenera reprezentacji San Marino B[12]. Jesienią tego samego roku San Marino B po raz pierwszy w historii awansowało do fazy pośredniej Pucharu Regionów UEFA, wyprzedzając w grupie preeliminacyjnej Komitat Baranya i Południowo-Wschodni Region Statystyczny[13]. W latach 2009–2010 prowadził reprezentację San Marino U-15. W lutym 2010 roku rozpoczął pracę jako trener kadry San Marino U-21[3]. Za jego kadencji San Marino zremisowało 0:0 z Grecją w eliminacjach Mistrzostw Europy 2013[3][14] oraz pokonało 1:0 Walię w eliminacjach Mistrzostw Europy 2015, co uznawane jest za największy sukces sanmaryńskiej piłki nożnej młodzieżowej[3][15][16].
15 lutego 2014 został mianowany selekcjonerem seniorskiej reprezentacji San Marino[3][17]. 8 czerwca 2014 zadebiutował w towarzyskim meczu przeciwko Albanii w Serravalle (0:3)[18][19]. W swoim piątym meczu zremisował bezbramkowo z Estonią, dzięki czemu San Marino zdobyło pierwszy punkt w eliminacjach mistrzostw Europy i przerwało passę 61 porażek z rzędu[20][21]. 31 grudnia 2017 odszedł ze stanowiska po tym, gdy nie zaoferowano mu nowego kontraktu[18][22]. Łącznie poprowadził reprezentację San Marino w 25 oficjalnych spotkaniach, z których 1 zremisował i przegrał 24[18].
- Statystyki
Reprezentacja | Okres pracy | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
M | Z | R | P | Z% | R% | P% | Bramki | |||
![]() | 2014–2017 | 25 | 0 | 1 | 24 | 0% | 4% | 96% | 3:105 |
W latach 2019–2021 pełnił funkcję szefa akademii Football’s Future Riccione[23]. Latem 2021 roku objął posadę dyrektora technicznego w Scuola Calcio Serravalle[24].
Sukcesy
Jako piłkarz
- SS Pennarossa
- mistrzostwo San Marino: 2003/04[2]
- Superpuchar San Marino: 2003[2]
- AC Libertas
- Puchar San Marino: 2006
Jako trener
- SS Pennarossa
- mistrzostwo San Marino: 2003/04[2]
- Superpuchar San Marino: 2003[2]
- AC Libertas
- Puchar San Marino: 2006
Wyróżnienia
- Panchina d'Oro: 2006[25]
Przypisy
- ↑ a b San Marino 2002/03. rsssf.com. [dostęp 2022-04-16]. (ang.).
- ↑ a b c d e f Pennarossa, un trionfo che sa di rivincita. pennarossa.com. [dostęp 2022-04-14]. (wł.).
- ↑ a b c d e f g h i j Il nuovo CT della nazionale maggiore. fsgc.sm. [dostęp 2022-04-12]. (wł.).
- ↑ a b San Marino Cups 2006. rsssf.com. [dostęp 2022-04-15]. (ang.).
- ↑ a b Bulgaria vs San Marino match report. eu-football.info. [dostęp 2022-04-14]. (ang.).
- ↑ 10 marzo 2013: 20 anni dal primo punto mondiale. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-04-15]. (wł.).
- ↑ Il 25 aprile 2001 lo storico 1-1 in Lettonia. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-04-24]. (wł.).
- ↑ Sanmarīno amatieri ‘apspēlē’ Latvijas izlases futbolistus. delfi.lv. [dostęp 2022-04-24]. (łot.).
- ↑ a b Coppa Titano: brinda ancora il Pennarossa. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-04-14]. (wł.).
- ↑ a b Manzaroli lascia il Pennarossa. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-04-14]. (wł.).
- ↑ Allievi Lega Pro: Messina - San Marino 1-1. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-04-17]. (wł.).
- ↑ Federcalcio: presentati i quadri tecnici delle nazionali. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-04-14]. (wł.).
- ↑ San Marino: Nazionale B, risultato storico. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-04-12]. (wł.).
- ↑ Storico pareggio per la nazionale sammarinese under 21. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-04-09]. (wł.).
- ↑ Calcio, under 21: San Marino - Galles 1-0, prima storica vittoria. repubblica.it. [dostęp 2020-11-29]. (wł.).
- ↑ San Marino U21: storica vittoria nel segno di Elia Benedettini. footballscout24.it. [dostęp 2022-04-08]. (wł.).
- ↑ Manzaroli replaces Mazza as San Marino coach. uefa.com. [dostęp 2022-04-08]. (ang.).
- ↑ a b c Nazionale: quattro anni di Manzaroli, dall'Albania alla Repubblica Ceca. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-04-14]. (wł.).
- ↑ San Marino - Albania: indicazioni positive per Pierangelo Manzaroli. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-04-09]. (wł.).
- ↑ European Championship qualifying - group E: San Marino 0-0 Estonia. bbc.co.uk. [dostęp 2022-04-09]. (ang.).
- ↑ San Marino - Estonia: la notte in cui facemmo la storia. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-04-10]. (wł.).
- ↑ Nazionale: Pierangelo Manzaroli addio. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-04-10]. (wł.).
- ↑ Parte il progetto Riccione Football’s Future a tinte anche sammarinesi. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-04-14]. (wł.).
- ↑ Pierangelo Manzaroli nuovo Responsabile Tecnico del settore giovanile della SC Serravalle. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-04-09]. (wł.).
- ↑ Calcio Estate: vicino il debutto dell'edizione 2013. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-04-09]. (wł.).
Linki zewnętrzne
- Pier Angelo Manzaroli w bazie Eu-Football.info (ang.)
- Pier Angelo Manzaroli w bazie WorldFootball.net (ang.)
- Pier Angelo Manzaroli w bazie National Football Teams (ang.)
- p
- d
- e