Pistolet Sauer 38H
![]() | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Producent | |||
Rodzaj | pistolet samopowtarzalny | ||
Historia | |||
Produkcja | 1938 – 1945 | ||
Dane techniczne | |||
Kaliber | 7,65 mm | ||
Nabój | |||
Magazynek | pudełkowy, 8 nab. | ||
Wymiary | |||
Długość | 160 mm[1] (inne dane 171 mm) | ||
Wysokość | 112 mm | ||
Szerokość | 30 mm | ||
Długość lufy | 86 mm[1] (inne dane 83 mm) | ||
Długość linii celowniczej | 130 mm | ||
Masa | |||
broni | 0,725 kg | ||
Inne | |||
Prędkość pocz. pocisku | 270 m/s | ||
|
Sauer 38H – niemiecki pistolet samopowtarzalny kalibru 7,65 mm firmy Sauer. W czasie II wojny światowej pistolety Sauer 38H znajdowały się na uzbrojeniu niemieckiej armii i policji.
Historia
Broń ta została skonstruowana w latach 30. i miała stanowić konkurencję dla udanego pistoletu Walther PP, gdy spadł popyt na starsze pistolety Sauera (wzór 1913, modernizowany w 1926 i 1930). Głównym projektantem był Hans Zehner[1]. Prace projektowe rozpoczęto w 1932 roku, ale pistolet trafił do produkcji dopiero w 1938 roku. Konstrukcja zawierała trzy chronione patenty[1].
Do kwietnia 1940 wyprodukowano tylko ok. 10.000 sztuk, jednakże skala produkcji następnie wzrosła i do przerwania produkcji w kwietniu 1945 wyprodukowano 265.000[1]. Większość trafiła do policji i organizacji paramilitarnych SA i SD, które łącznie otrzymały ok. 200.000. Od grudnia 1941 pistolet stanowił także uzbrojenie wojska (Wehrmachtu), jako Modell 38H[1].
Opis
Sauer 38H był bronią samopowtarzalną, działającą na zasadzie odrzutu zamka swobodnego, obejmującego lufę. Mechanizm uderzeniowy kurkowy, z kurkiem wewnętrznym. Po lewej stronie nad okładziną chwytu znajdowała się dźwignia służąca do napinania i zwalniania kurka, ponadto pistolet wyposażony był w mechanizm samonapinania kurka przez naciśnięcie spustu (nacisk na spust konieczny do strzału wynosił 5,5 kg z samonapinaniem i 2,3 kg z napiętym kurkiem)[1]. Pistolet miał bezpiecznik nastawny po lewej stronie w tylnej części zamka oraz bezpiecznik automatyczny uniemożliwiający oddanie strzału bez magazynka[1]. Z tyłu zamka był pręt sygnalizujący obecność naboju w komorze nabojowej. Pistolet składał się z 57 części[1]. Dzięki dość dużej masie i nieruchomo osadzonej lufie charakteryzował się stosunkowo dobrą celnością[1].
Sauer 38H był zasilany z wymiennego, jednorzędowego magazynka pudełkowego o pojemności 8 naboi umieszczonego w chwycie.
Lufa gwintowana, posiadała cztery bruzdy prawoskrętne.
Pistolet miał stałe przyrządy celownicze.
Przypisy
Bibliografia
- Frederick Myatt (przeł. (z ang.) Leszek Erenfeicht), 1993, Ilustrowana encyklopedia. Pistolety i rewolwery. Historia broni krótkiej od szesnastego wieku do czasów współczesnych., Warszawa, Espadon, ISBN 83-85489-06-1.
- Witold Głębowicz, 7,65 mm Sauer wz. 1938, "Nowa Technika Wojskowa" nr 8/96, s.19-20
- p
- d
- e
Pistolety | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Pistolety maszynowe | |||||||||||
Strzelby | |||||||||||
Karabiny i karabinki |
| ||||||||||
Karabiny maszynowe |
| ||||||||||
Karabiny przeciwpancerne | |||||||||||
Granaty ręczne | |||||||||||
Granatniki i przenośne wyrzutnie przeciwlotnicze | |||||||||||
Miotacze ognia |
| ||||||||||
Konstrukcje prototypowe i eksperymentalne |
|