Raoul le Boucher
![]() Raoul le Boucher w 1904 | |||
Imię i nazwisko | Raoul Musson | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 15 stycznia 1883 | ||
Data i miejsce śmierci | 13 lutego 1907 | ||
Przyczyna śmierci | |||
Kariera profesjonalnego wrestlera | |||
Pseudonimy ringowe | Raoul le Boucher | ||
Wzrost | 1,86 m | ||
Masa ciała | 130 kg | ||
Trenerzy | Paul Pons | ||
Debiut | 1899 | ||
Emerytura | 1906 | ||
|
Raoul Musson (ur. 15 stycznia 1883 w Châtillon-sur-Loire, zm. 13 lutego 1907 w Nicei) – francuski zapaśnik i kolarz lepiej znany pod swoim pseudonimem ringowym jako Raoul le Boucher.
Życiorys
Urodził się 15 stycznia 1883 w Châtillon-sur-Loire jako Raoul Musson. Na wczesnym etapie swojego życia został wysłany przez rodziców do Paryża, aby uczyć się zawodu rzeźnika i ostatecznie przejąć rodzinną rzeźnię. Tam też został dostrzeżony w czasie treningu siłowego i zachęcony do trenowania zapasów[1]. W wieku 13 lat został uczniem Paula Ponsa, pierwszego mistrza świata w zapasach w stylu klasycznym[2][3]. Debiutował w ringu w 1899, w wieku 16 lat[1]. Szybko stał się jednym z najbardziej skutecznych zapaśników[3].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/67/Btv1b8448932q-p090_%28cropped%29_01.jpg/220px-Btv1b8448932q-p090_%28cropped%29_01.jpg)
Rozpoczynając karierę zapaśniczą miał 1,86 metrów wysokości i ważył 130 kilogramów, dlatego od razu zaczął w wadze ciężkiej. W 1899 wziął udział w mistrzostwach świata w Paryżu, których nie wygrał[3]. Ze względu na rzeźniczą przeszłość, jako pseudonim ringowy wybrał sobie Raoul le Boucher (fr. Raoul Rzeźnik)[4].
W 1901 Raoul le Boucher zajął trzecie miejsce na turnieju we Francji, a następnie występował za granicą. W Moskwie pokonał zapaśników, z którymi zwycięstwo było uważane za prestiż, takich jak Michael Hitzler i Gabriel Lasartesse. W tym samym roku zajął czwarte miejsce na mistrzostwach w Casino de Paris. W 1903 zmierzył się z Duńczykiem Jessem Pedersenen w finale Pucharu Świata w Paryżu. Przegrał po dwóch godzinach i trzech minutach[3]. Niejednokrotnie zmierzył się ze swoim trenerem Paulem Ponsem, który najczęściej wygrywał. W lipcu 1904 podróżował razem z Paulem Ponsiem, Simonem Antonitschem, Leonem Dumontem i Anastace Anglio po Buenos Aires, biorąc udział w różnych turniejach. Oprócz tego był kolażem i brał udział w wyścigach w Nicei[5]. W lutym 1906 oświadczył, że tymczasowo zawiesza karierę zapaśniczą[3][6].
Gazeta Vienna News World doniosła, że Raoul le Boucher ożenił się z bogatą Amerykanką[7]. 1 listopada 1906 gazeta Hamburger Fremdenblatt napisała Znany francuski zapaśnik Raoul le Boucher na razie przeszedł na emeryturę i kupił prawdziwy zamek w Maisons-Laffitte, który jest otoczony parkiem o wielkości kilku kilometrów. W trakcie emerytury Raoul le Boucher rzucił wyzwanie mistrzowi świata Iwanowi Poddubnemu, jednak do pojedynku nigdy nie doszło.
Zimą przypadającą na rok 1906 i 1907 Raoul le Boucher spędził kilka miesięcy na Lazurowym Wybrzeżu, gdzie mieszkał w hotelu w Cap-d'Ail. Wraz ze swoim szwagrem odbył wiele podróży i stał się fenomenem w Nicei oraz jej okolicach. Pod koniec życia cierpiał na ciężką grypę. Pod wpływem gorączkowego delirium zawsze chciał wstać i wziąć udział w następnej walce zapaśniczej. Jego matka i dwie siostry, poinformowane przez telegram, przybyły natychmiast. Zabranie Raoula le Bouchera do samochodu, a następnie do szpitala wymagało pomocy pięciu silnych mężczyzn[8]. Zmarł 13 lutego 1907 w Nicei[9]. Gazeta Neuigkeits-Welt-Blatt poinformowała, że przyczyną zgonu było zapalenie opon mózgowych[7]. Został pochowany na cmentarzu Cimetière de Maisons-Laffitte w Maisons-Laffitte[10].
Przypisy
- ↑ a b Edmond Desbonnet: Les Rois de la Lutte. 1910, s. 114. (fr.).
- ↑ Championnat du Monde de lutte 1898 [online], Quentin-Lutte-Olympique [dostęp 2019-02-07] (fr.).
- ↑ a b c d e Biografien - Raoul le Boucher [online], wwf4ever.de, 16 kwietnia 2017 [dostęp 2019-02-07] [zarchiwizowane z adresu 2017-04-16] (niem.).
- ↑ Neues Wiener Tagblatt (Tages-Ausgabe), 1901-12-23, Seite 9., Österreichische Nationalbibliothek, 23 grudnia 1901 [dostęp 2019-02-07] (niem.).
- ↑ Illustrirte Sport Zeitung, 1903-03-01, Seite 6., Österreichische Nationalbibliothek, 1 marca 1903 [dostęp 2019-02-07] (niem.).
- ↑ Salzburger Volksblatt: unabh. Tageszeitung f. Stadt u. Land Salzburg, 1906-11-02, Seite 5., Österreichische Nationalbibliothek, 2 listopada 1906 [dostęp 2019-02-07] (fr.).
- ↑ a b (Neuigkeits) Welt Blatt, 1907-02-15, Seite 11., Österreichische Nationalbibliothek, 5 lutego 1907 [dostęp 2019-02-07] (niem.).
- ↑ Edmond Desbonnet: Les Rois de la Lutte. 1910, s. 116. (fr.).
- ↑ Illustriertes (Österreichisches) Sportblatt, 1911-01-28, Seite 10., Österreichische Nationalbibliothek, 28 stycznia 1911 [dostęp 2019-02-07] (niem.).
- ↑ Raoul le Boucher [online], Find A Grave (ang.).