Rarotonga
![]() Zdjęcie satelitarne wyspy | |
Państwo |
|
---|---|
Terytorium stowarzyszone |
|
Akwen | Ocean Spokojny |
Archipelag | |
Powierzchnia | 67,0 km² |
Populacja (2016) • liczba ludności • gęstość |
|
Położenie na mapie Wysp Cooka ![]() | |
Położenie na mapie Oceanii ![]() | |
![]() | |
![]() |
Rarotonga – wyspa wchodząca w skład Południowych Wysp Cooka, należąca administracyjnie do terytorium zależnego Nowej Zelandii – Wysp Cooka[1]. Wyspa stanowi jednocześnie jednostkę administracyjną o takiej samej nazwie.
Jest to największa i najludniejsza spośród Wysp Cooka. Ma ona powierzchnię 67,0 km², a zamieszkana jest przez 13 007 mieszkańców (dane na 2016 rok)[1]. Jest to wyspa wulkaniczna[1] – stanowi szczyt wygasłego wulkanu. Najwyższym wzniesieniem jest Te Manga osiągająca 652 m n.p.m. Wyspa jest otoczona rafami koralowymi[1].
Na wyspie znajduje się stolica Wysp Cooka – miejscowość Avarua. Ze względu na ukształtowanie wyspy (górzyste wnętrze), wszystkie osiedla ludzkie rozlokowane są na wybrzeżu. W północnej części wyspy znajduje się główne lotnisko Wysp Cooka.
Ludność wyspy zajmują się uprawą drzew cytrusowych, ananasów, kokosowej palmy, bananów[1]. Na wyspie rozwinęła się turystyka[1].
Wyspa została podzielona administracyjnie na 5 dystryktów, które dzielą się na 70 tradycyjnych wsi (tapere). Jednak obecnie istniejące osady skupiają po kilka tapere. Głównymi miejscowościami, poza stolicą, są: Pue, Matavera, Ngatangiia, Muri, Titikaveka, Arorangi, Nikao i Avatiu.
Wyspa została odkryta w 1814, a od 1888 wraz z innymi wyspami archipelagu stanowiła protektorat brytyjski, zwany od 1891 Cook Islands Federation. W 1901 atol wraz z całymi Wyspami Cooka został przekazany Nowej Zelandii.
Na wyspie podpisany został traktat z Rarotonga.
Demografia
Liczba ludności zamieszkującej wyspę Rarotonga[2]:
1951 | 1961 | 1966 | 1976 | 1986 | 1996 | 2006 | 2016 |
---|---|---|---|---|---|---|---|
6 048 | 8 676 | 9 971 | 9 802 | 9 826 | 11 225 | 13 890 | 13 007 |
Od połowy XX wieku, liczba ludności wyspy podwoiła się. Głównym powodem takiego stanu rzeczy jest migracja zarobkowa z biedniejszych wysp i atoli wchodzących w skład Wysp Cooka[3][4].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c d e f Rarotonga, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-04-18] .
- ↑ Cook Islands 2016 Census Main Report [online], Ministry of Finance and Economic Management, s. 16 [dostęp 2021-11-26] .
- ↑ WiesławW. Maik WiesławW., Australia, Oceania, Antarktyda, wyd. 1, Poznań: Wydawn. Kurpisz, 1998, s. 191, ISBN 83-87621-02-1, OCLC 42656234 [dostęp 2021-11-28] .
- ↑ TadeuszT. Olszewski TadeuszT., Geografia ekonomiczna Australii i Oceanii, wyd. 2 uaktualnione, Warszawa: Państwowe Wydaw. Ekonomiczne, 1988, s. 343, ISBN 83-208-0536-8, OCLC 749373056 [dostęp 2021-11-28] .
Linki zewnętrzne
- Topograficzna mapa wyspy Rarotonga w skali 1:25 000 (JPG 3,0 MB). ortho.linz.govt.nz. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-12)].
- p
- d
- e
- PWN: 3966110
- Britannica: place/Rarotonga
- SNL: Rarotonga
- Catalana: 0520393, 0054312