Rusznikarstwo
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/66/Edgar_Melville_Ward_-_The_Gunsmith_Shop_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Edgar_Melville_Ward_-_The_Gunsmith_Shop_-_Google_Art_Project.jpg)
Rusznikarstwo – rzemiosło w którego zakres wchodzi produkcja i naprawa broni strzeleckiej. Osoba zawodowo zajmująca się rusznikarstwem nazywana jest rusznikarzem[1][2].
W Polsce rusznikarstwo jest zawodem pozaszkolnym, wykonywać może go więc osoba po ukończeniu praktyk czeladniczych i uzyskaniu uprawnień czeladnika lub mistrza[3].
Historia
W dawnej Polsce była to gałąź rzemiosła, zajmująca się produkcją i naprawą ręcznej broni palnej. Na ziemiach polskich pojawiło się w XV wieku. Rusznikarze wchodzili przeważnie w skład cechów ślusarskich i ślusarsko-kowalskich. Od XVI wieku powstawały osobne cechy rusznikarzy. Często tworzyli wspólne cechy wraz z puszkarzami i łożownikami. Największymi ośrodkami rusznikarstwa były Gdańsk, Kraków, a na Śląsku Wrocław[4]. Cech rusznikarzy jest wymieniany jako jeden z ponad sześćdziesięciu cechów obecnych w Poznaniu w XVI w.[5]
Zobacz też
- puszkarstwo
![]() | Zobacz multimedia związane z tematem: Rusznikarstwo |
Przypisy
- ↑ rusznikarstwo, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2024-07-03] .
- ↑ rusznikarz, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2024-07-03] .
- ↑ strona Związku Rzemiosła Polskiego – pkt 7 "rusznikarz". [dostęp 2010-08-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-03-05)].
- ↑ Maurycy Horn, Rusznikarstwo, w: Encyklopedia historii gospodarczej Polski do 1945 roku, Warszawa 1981, t. II, s. 221
- ↑ Księga Pamiątkowa Miasta Poznania- Przegląd dziejów miasta Poznania, Nakładem Magistratu Stołecznego Miasta Poznania, Poznań, 1929, s. 56
- Catalana: 0220538, 0220539
- DSDE: bøssemager