Séraphin Olivier-Razali
Kardynał prezbiter |
|
Data i miejsce urodzenia | 2 sierpnia 1538 Lyon |
Data i miejsce śmierci | 10 lutego 1609 Rzym |
łaciński patriarcha Aleksandrii |
Okres sprawowania | 1602–1604 |
|
Wyznanie | katolicyzm |
Kościół | rzymskokatolicki |
Sakra biskupia | 15 września 1602 |
Kreacja kardynalska | 9 czerwca 1604 Klemens VIII |
Kościół tytularny | San Salvatore in Lauro |
| Multimedia w Wikimedia Commons | |
Sukcesja apostolska
Data konsekracji | 15 września 1602 |
Konsekrator | Arnaud d’Ossat |
Współkonsekratorzy | Orazio Capponi Jérôme Centelles |
Konsekrowani biskupi | Andrés Fernández de Córdoba y Carvajal | 1602 | |
Współkonsekrowani biskupi | Gabriel de L’Aubespine | 1604 | Antoine de Coues | 1604 | |
Séraphin Olivier-Razali (ur. 2 sierpnia 1538 w Lyonie, zm. 10 lutego 1609 w Rzymie) – francuski kardynał.
Życiorys
Urodził się 2 sierpnia 1538 roku w Lyonie[1]. Studiował na Uniwersytecie Bolońskim, gdzie uzyskał doktorat utroque iure[2]. Po studiach został wykładowcą na macierzystej uczelni, audytorem, a następnie dziekanem Roty Rzymskiej i referendarzem Trybunału Obojga Syngatur[2]. W 1600 roku został powołany na urząd biskupa Rennes, jednak nie przyjął nominacji[2]. 26 sierpnia 1602 roku został wybrany łacińskim patriarchą Aleksandrii, a 15 września przyjął sakrę[1]. Był wysłannikiem Sykstusa V do załagodzenia rozruchów po śmierci Henryka III[2]. 9 czerwca 1604 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny San Salvatore in Lauro[1]. Zmarł 10 lutego 1609 roku w Rzymie[2].
Przypisy
- ↑ a b c Séraphin Olivier-Razali. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-03-08]. (ang.).
- ↑ a b c d e Séraphin Olivier-Razali. The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-03-08]. (ang.).
- Atanazjusz (ok. 1219)
- ?
- Egidio da Ferrara (1311–1323)
- Otto de Sala, O.P. (1323–1325)
- Juan de Aragon (1328–1334)
- Guillaume de Chanac (1342–1348)
- Humbert (1351–1355)
- Arnaud Bernard du Pouget (1361–1368)
- Jean de Cardaillac (1371–1390, od 1378 obediencja awiniońska)
- Johannes Walteri von Sinten (1393–1397, obediencja rzymska)
- Jan z Jenštejna (1400, obediencja rzymska)
- Simon de Cramaud (1391–1409, obediencja awiniońska)
- Pietro Amelio (1400–1401, obediencja rzymska)
- Leonardo Delfini (1401–1409?, obediencja rzymska)
- Pierre Amaury de Lordat (1409–1412, obediencja pizańska)
- Lancelotus de Navarra (1418–1422)
- Giovanni Contareno (1422–1424)
- Pietro (1424–1428)
- Vitalis de Mauléon (1428–1435)
- Giovanni Vitelleschi (1435–1440)
- Marco Condulmer (1444–1451?)
- Jean d’Harcourt (1451–1452)
- Arnaldo Rogerii de Palas (1453–1461?)
- Pedro de Urrea (1462)
- Pedro González de Mendoza (1482–1495)
- Alonso de Fonseca y Acevedo (1500?)
- Diego Hurtado de Mendoza (1500–1502)
- Bernardino Carafa (1502?–1506?)
- Cesare Riario (1506–1541?)
- Guido Ascanio Sforza di Santa Fiora (1541)
- Ottaviano Maria Sforza (1541–1550?)
- Julius Gonzaga (1550)
- Cristoforo Ciocchi del Monte (1550–1551)
- Jacques Cortès (1552–1568?)
- Thomas Cortès (1568)
- Alessandro Riario (1570–1585)
- Enrico Caetani (1585–1587)
- Michel Bonelli, O.P. (1587–1598)
- Giovanni Battista Albano (1586–1588?)
- Camillo Gaetanus (1588–1599)
- Séraphin Olivier-Razali (1602–1604)
- Alexander de Sangro (1604–1633)
- Honoratus Caetani (1633–1647)
- Federico Borromeo (1654–1671)
- Alessandro Crescenzi (1671–1675)
- Aloysius Bevilacqua (1675–1680)
- Pietro Draghi Bartoli (1690–1710)
- Gregorio Giuseppe Gaetani de Aragonia (1695–1710)
- Carlo Ambrogio Mezzabarba (1719–1741)
- Filippo Carlo Spada (1742)
- Girolamo Crispi (1742–1746)
- Giuseppe Antonio Davanzati (1746–1755)
- Lodovico Agnello Anastasi (1755–1758)
- Francisco Mattei (1758–1794)
- Daulus Augustus Foscolo (1847–1860)
- Paolo Angelo Ballerini (1867–1893)
- Domenico Marinangeli (1893–1921)
- Paul Graf Huyn (1921–1946)
- wakat (1946–1950)
- Luca Ermenegildo Pasetto (1950–1954)
- wakat (1954–1964)
|
- ISNI: 0000000379035259
- VIAF: 257510478, 31146635598341981871
- GND: 124598102