Serau białogrzywy
Capricornis sumatraensis[1] | |||
(Bechstein, 1799) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Gromada | ssaki | ||
Podgromada | żyworodne | ||
Infragromada | |||
Rząd | parzystokopytne | ||
Rodzina | wołowate | ||
Podrodzina | koziorożce | ||
Rodzaj | serau | ||
Gatunek | serau białogrzywy | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
![]() | |||
Zasięg występowania | |||
![]() | |||
| |||
|
Serau białogrzywy[3] (Capricornis sumatraensis) – ssak z rodziny wołowatych.
Wygląd
Długość ciała 120–180 cm, wysokość w kłębie 100 cm, masa 50–120 kg. Szorstka, gęsta, dość długa, brunatnoczarna sierść. U obu płci występują krótkie rogi wygięte lekko ku tyłowi.
Występowanie
Indonezja i Malezja. Sprowadzony także do USA.
Tryb życia
Samce żyją zazwyczaj samotnie, zaś samice i młode często tworzą niewielkie grupy. Zamieszkuje ciepłe i wilgotne zbocza gór i tereny wyżynne porośnięte lasami lub zaroślami.
Rozmnażanie
Samice osiągają dojrzałość płciową w wieku około dwa i pół roku (około pół roku wcześniej niż samce). Okres godowy przypada na październik - listopad. Ciąża u samicy trwa około 7 miesięcy, po czym wydaje na świat 1–2, rzadko 3 młode, które karmi przez okres niecałych 6 miesięcy.
Pożywienie
Zazwyczaj żeruje o zmroku i o świcie. Żywi się liśćmi, pędami i trawą.
Systematyka
Wcześniej klasyfikowany w rodzaju Naemorhedus lub jako podgatunek Capricornis sumatraensis sumatraensis (Bechstein, 1799).
Status
Zaliczony do kategorii VU (narażony na wyginięcie w klasyfikacji IUCN[2].
Przypisy
- ↑ a b c Capricornis sumatraensis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b Capricornis sumatraensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
- Britannica: animal/mainland-serow