Sister Bliss
![]() Sister Bliss w Palmesus (2013) | |||
Imię i nazwisko | Ayalah Deborah Bentovim | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 30 grudnia 1970 | ||
Instrumenty | fortepian, keyboard | ||
Gatunki | house, psychedelic trance, progressive house, electronica, trip hop, trance | ||
Zawód | instrumentalistka, kompozytorka, producentka muzyczna, DJ-ka | ||
Aktywność | od 1993 | ||
Wydawnictwo | Dollars 'n Fun, Hooj Choons, Jive, Junk Dog Records, Addiction Records i inne | ||
Powiązania | Rollo Armstrong, Jamie Catto, Maxi Jazz, Faithless, Dido | ||
Zespoły | |||
Faithless | |||
| |||
Strona internetowa |
Sister Bliss (ur. jako Ayalah Deborah Bentovim 30 grudnia 1970 w Londynie) − brytyjska instrumentalistka, kompozytorka, producentka muzyczna i DJ-ka, najbardziej znana jako członkini-współzałożycielka zespołu Faithless.
Życiorys
Początki (1987–1995)
Ayalah Deborah Bentowim urodziła się 30 grudnia 1970 roku w Londynie[1]. W wieku pięciu lat zaczęła uczyć się gry na fortepianie, a później także na skrzypcach, saksofonie i kontrabasie[2]. Jej ojciec jest psychiatrą i muzykiem jazzowym. Od najmłodszych lat grała na jego syntezatorach. W połowie lat 80. po raz pierwszy usłyszała muzykę house i wkrótce została DJ-ką[3]. W tym charakterze zadebiutowała w 1987 roku, jako jedna z nielicznych wówczas kobiet w tej specjalności. Występowała w prestiżowych występach w takich klubach jak: Cream, Gallery i Ministry of Sound. Na początku lat 90. tworzyła własne dema. Poznała DJ-a Rollo Armstronga oraz buddyjskiego rapera Maxi Jazza, z którymi nawiązała współpracę[2]. W 1993 roku zadebiutowała jako Sister Bliss singlem „The Future is Now”. Była autorką zawartych na nim utworów i ich współproducentką muzyczną[4]. W roku następnym we współpracy z Rollo wydała singiel „Can't Get A Man, Can't Get A Job (Life's A Bitch)”. Oboje byli autorami zawartych na nim utworów i ich producentami muzycznymi[5]. W 1995 roku oboje wydali kolejny singiel, „Oh! What A World”[6].
Faithless (1995–2011)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/88/Faithless_-_The_Dance_Never_Ends_at_Budapest_02.jpg/240px-Faithless_-_The_Dance_Never_Ends_at_Budapest_02.jpg)
Współpraca muzyczna i nagraniowa z Armstrongiem i Rollo zaowocowała ostatecznie założeniem zespołu Faithless. Jego pierwszy album, Reverence z 1996 roku i towarzyszący mu singiel „Insomnia” stały się jednymi z najbardziej znaczących hitów muzyki klubowej lat 90. docierając do pierwszej piątki najpopularniejszych nagrań w wielu krajach. Sukcesem okazały się kolejne albumy zespołu: Sunday 8PM z 1998 roku, nominowany do Mercury Prize oraz Outrospective z 2001 roku, który zyskał status platynowej płyty. Jako członkini Faithless Sister Bliss stała się jedną z najpopularniejszych postaci na scenie gatunku electronica w Wielkiej Brytanii. Przez cały ten czas (i później) kontynuowała karierę DJ-ki występując w wielu krajach. Zaczęła komponować muzykę do filmu, telewizji i teatru (w tym piosenkę do filmu Niebiańska plaża Danny’ego Boyle’a. Zbiór największych przebojów zespołu, Forever Faithless – The Greatest Hits został wydany w 2005 roku i sprzedany w liczbie ponad półtora miliona egzemplarzy. W 2010 roku zespół wydał swój ostatni album studyjny, The Dance[2]. W 2011 roku Maxi Jazz zapowiedział na stronie internetowej Faithless, że zespół kończy działalność. W kwietniu 2011 roku Faithless zagrał swoje koncerty na żywo w londyńskiej Brixton Academy[7]. Ukazały się one jako album koncertowy Passing the Baton – Live From Brixton. W trakcie swojej kariery Faithless sprzedał ponad 15 milionów płyt[8].
Po 2011
Jednak nawet po rozwiązaniu Faithless jego byli członkowie (oprócz Armstronga) sporadycznie występowali na żywo jako Faithless Sound System. W tym okresie Sister Bliss skomponowała utwory do kilku filmów, w tym do Seks w wielkim mieście 2 z 2010 („Everything to Lose”) i Knife Fight z 2012 roku[2]. W 2012 roku założyła własną wytwórnię płytową, Junkdog Records lansując nowych wykonawców muzyki dance, w tym I Said NO. Z tego samego powodu zaangażowała się w projekt World Electronic Music Contest[8]. Owocem jej sesji nagraniowych z Dido był wydany 4 marca 2013 roku album tej ostatniej Girl Who Got Away. Tego samego dnia Sister Bliss wydała swój singiel „Ain’t There”[2].
Przypisy
- ↑ Discogs: Ayala Bentovim. discogs.com. [dostęp 2019-07-14]. (ang.).
- ↑ a b c d e Bradley Torreano w: AllMusic: Sister Bliss: Artist Biography by Bradley Torreano. allmusic.com. [dostęp 2019-07-14]. (ang.).
- ↑ Thomas H Green w: The Telegraph: Sister Bliss: after the disco madness, domestic Bliss. telegraph.co.uk. [dostęp 2019-07-14]. (ang.).
- ↑ Discogs: Sister Bliss – The Future Is Now. discogs.com. [dostęp 2019-07-14]. (ang.).
- ↑ Discogs: Sister Bliss – Can't Get A Man, Can't Get A Job (Life's A Bitch). discogs.com. [dostęp 2019-07-14]. (ang.).
- ↑ Discogs: Sister Bliss – Oh! What A World. discogs.com. [dostęp 2019-07-14]. (ang.).
- ↑ John Bush w: AllMusic: Faithless: Artist Biography by John Bush. allmusic.com. [dostęp 2019-07-14]. (ang.).
- ↑ a b Will Van de Pol w: The Playground: Interview with Sister Bliss – founding member of Faithless. theplayground.co.uk. [dostęp 2019-07-14]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Sister Bliss w bazie IMDb (ang.)
- Sister Bliss w bazie Discogs.com (ang.)