Skolwin
jednostka pomocnicza Szczecina | |||
![]() Zabudowa ul. Inwalidzkiej (2009 r.) | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Miasto | Szczecin | ||
Dzielnica | Północ | ||
W granicach Szczecina | 1939 | ||
SIMC | 0978510 | ||
Powierzchnia | 12,6[1] km² | ||
Populacja (2021) • liczba ludności |
| ||
• gęstość | 223 os./km² | ||
Strefa numeracyjna | 91 | ||
Kod pocztowy | 71-8XX | ||
Tablice rejestracyjne | ZS | ||
Położenie na mapie Szczecina![]() | |||
53°31′15,96″N 14°35′54,24″E/53,521100 14,598400 | |||
|
Skolwin (do 1929 niem. Scholwin, w latach 1929–1945 niem. Odermünde[2]) – część miasta i osiedle administracyjne Szczecina, położone w rejonie Północ. Graniczy od północy z Policami, od zachodu z gminą Police, od południa z osiedlem Stołczyn.
Według danych z 2021, na osiedlu na pobyt stały zameldowanych było 2817 osób[3].
Położenie i historia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/72/Szczecin_ul_Inwalidzka_kosciol.jpg/200px-Szczecin_ul_Inwalidzka_kosciol.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/Szczecin_ul_Inwalidzka_kosciol_wnetrze.jpg/200px-Szczecin_ul_Inwalidzka_kosciol_wnetrze.jpg)
Wschodnia część Skolwina położona jest nad Odrą i poprzez Iński Nurt ma dostęp do jeziora Dąbie oraz do gminy Goleniów.
W skład osiedla Skolwin wchodzą: Skolwin (właściwa część osiedla, dawna wieś), osiedle Skoki, oraz południowa część osiedla Mścięcino (które jest podzielone granicą między miastem Szczecin i miastem Police).
Od strony rzeki Odry znajduje się przystań dla łodzi, jest także nabrzeże portowe, wciąż słabo zagospodarowane, należące niegdyś do papierni „Skolwin”.
W Mścięcinie na obecnej ul. Ofiar Stutthofu w czasie II wojny światowej istniał męski i żeński obóz pracy przy niemieckiej fabryce benzyny syntetycznej w Policach. Przy ulicy Ofiar Stutthofu i ul. Przęsocińskiej znajdują się dwa pomniki.
Skolwin to historyczna wieś z kościołem.
W czasie II wojny światowej Skolwin stanowił część Wielkiego Miasta Szczecin. W latach 1945–1946 znajdował się w granicach Enklawy Polickiej. 8 lipca 1946 Skolwin stał się administracyjną częścią Szczecina. Polska nazwa Skolwin wprowadzona została oficjalnie na mocy rozporządzenia ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 roku[4], wcześniej przez pierwsze powojenne miesiące używano tymczasowej nazwy Żółwino[5], bądź dosłownego tłumaczenia nazwy niemieckiej: Ujście Odrzańskie[6].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ac/Szczecin-Skolwin_Glaz_Boruty-Spiechowicza.jpg/200px-Szczecin-Skolwin_Glaz_Boruty-Spiechowicza.jpg)
Po II wojnie światowej (do 1964 roku) w Skolwinie mieszkał, prowadził gospodarstwo rolne i pełnił funkcję sołtysa generał Mieczysław Boruta-Spiechowicz.
W 2005 roku osiedle Skolwin doczekało się monografii w serii czas przestrzeń tożsamość – autorzy książki prof. Radosław Gaziński i dr Piotr Fiuk.
W 2008 roku została zlikwidowana iglica na wieży w Skolwinie z powodu złego stanu technicznego. W 2010 roku postawiono nową iglicę.
Fabryka Papieru „Szczecin-Skolwin”
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f0/Szczecin_Skolwin_papiernia.jpg/200px-Szczecin_Skolwin_papiernia.jpg)
W latach 1886–1914 wybudowano Zakłady Celulozowo-Papiernicze (niem. Feldmühle, Papier- und Zellstoffwerke Scholwin bei Stettin) później zwane Fabryka Papieru „Szczecin-Skolwin”. Papiernia produkowała papier i celulozę od 1911. Po 1945 roku Rosjanie zdemontowali i wywieźli maszyny papiernicze, jednak w latach 50. przywrócono infrastrukturę produkcyjną.
W latach PRL-u Papiernia „Skolwin” była jednym z największych producentów papieru w Polsce. Jeszcze w latach 80. produkcja odbywała się na pięciu maszynach papierniczych, wytwarzających różne rodzaje papieru (gazetowy, śniadaniowy, tekturowy, toaletowy). Produkowano też „wytłoczki” (kartonowe opakowania do jajek). W końcowym okresie swojej działalności, po modernizacji przez Nørhaven(inne języki)) ostatniej pozostałej maszyny papierniczej MP 1, produkowano papier gazetowy (45 g/m2), oraz papier książkowy (52-65 g/m2), w ilości 180 ton/dobę. Produkcja odbywała się na tej jednej maszynie (MP 1) w oparciu o ścier drzewny, celulozę, i w pewnym stopniu o makulaturę.
Likwidacja Papierni „Skolwin”
Duński inwestor (zakładając produkcję papieru dla swoich drukarni we własnym zakresie i chcąc uniezależnić się od importu drogiego papieru książkowego z Finlandii) zmodernizował w „Skolwinie” tylko maszynę papierniczą MP 1, dostosowując ją do produkcji papieru książkowego. Jednak energochłonna infrastruktura zakładu przerosła już jego możliwości. Zbyt duża (jak dla jednej maszyny) niedoinwestowana, awaryjna i pochłaniająca dużą ilość węgla kotłownia nie zapewniała stabilnego wytwarzania pary wodnej, koniecznej w procesie suszenia papieru. Wyeksploatowane i przestarzałe urządzenia do wytwarzania ścieru drzewnego pochłaniały za dużo energii elektrycznej, zaś „nowy” system przetwarzania makulatury okazał się wysokoawaryjny i nie zapewniał jej dostaw jako surowca dla produkcji papieru o wymaganych parametrach jakości i w wystarczającej ilości. Remontów wymagały też dachy budynków fabryki. Zaległości inwestycyjne poprzednich dekad, wysokie koszty produkcji, w połączeniu z rosnącą konkurencją na rynku papieru (jakość, cena), oraz niekorzystna koniunktura eksportowa doprowadziły do likwidacji zakładu w grudniu 2007 roku. Jeszcze do końca 2007 roku znaczna liczba mieszkańców dzielnicy była zatrudniona w tej papierni.
W 2015 roku w obiektach fabryki nastąpiło ponowne uruchomienie produkcji papieru przez spółkę APIS.
Geografia i turystyka
- Liczne zbiorniki wodne są środowiskiem dla ptaków i ryb.
- Łąki i inne zbiorowiska trawiaste terenów nadodrzańskich i wysp na Odrze: Skolwiński Ostrów, Ostrów Żurawi i Rybi Ostrów, stanowią tereny dla rekreacji wodnej[potrzebny przypis].
- Położone na wysokich wzgórzach tereny zapewniają punkty widokowe na Odrę, jej rozlewiska, kanały, i jezioro Dąbie (podobnie, jak w wysoko położonej części dzielnicy Gocław).
- Przez Skolwin prowadzi
Szlak „Przez Las Arkoński i Wzgórza Warszewskie”.
Ludność
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/timeline/cfjheh499kvaihz11efb1m4jxpl68t0.png)
Źródło: Portal systemu informacji przestrzennej miasta Szczecin[3]
Samorząd mieszkańców
Samorząd osiedla Skolwin został ustanowiony w 1990 roku[7]. Rada Osiedla Skolwin liczy 15 członków[8].
W wyborach do rady osiedla 13 kwietnia 2003 udział wzięło 138 głosujących, co stanowiło frekwencję 4,90%[9]. W wyborach do rad osiedli 20 maja 2007 roku udział wzięło 224 głosujących, co stanowiło frekwencję na poziomie 8,15%[10].
Komunikacja
Osobny artykuł: Autobusy miejskie w Szczecinie.
Komunikację miejską zapewniają linie autobusowe nr 63 (przystanek końcowy z Kołłątaja), nr 102 (Police – Gocław). W nocy kursuje autobus 526.
Ponadto obok byłej Papierni znajduje się stacja kolejowa Szczecin Skolwin – dworcowy budynek jest odnawiany przy niedostępnej dla pasażerów linii kolejowej nr 406: Szczecin – Police – Trzebież.
Sport
Osobny artykuł: Sport w Szczecinie.
W Skolwinie funkcjonuje Duma Dzielnicy klub piłkarski OKS Świt Skolwin. W sezonie 2023/2024 zespół wygrał rozgrywki III ligi, gr. II i awansował do II ligi[11][12]. W III lidze polskiej Świt rozgrywał swoje mecze przy ul. Stołczyńskiej. Po awansie tymczasowo będzie korzystać ze Stadionu Miejskiego przy ul. Karłowicza.
Przypisy
- ↑ Rocznik statystyczny Szczecina 2014, Urząd Statystyczny w Szczecinie, ISSN 1896-2718 (na płycie CD)
- ↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
- ↑ a b Portal Systemu Informacji Przestrzennej Miasta Szczecin [online], geoportal.szczecin.pl [dostęp 2021-06-04] .
- ↑ M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262, s. 6
- ↑ Tadeusz Białecki: Zmiany w nazewnictwie geograficznym Szczecina po 1945 roku. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 1995, s. 24. ISBN 83-86745-01-0.
- ↑ Słownik współczesnych nazw geograficznych Pomorza Zachodniego z nazwami przejściowymi z lat 1945–1948. Tadeusz Białecki (red.). Szczecin: Książnica Pomorska w Szczecinie, 2002, s. 192. ISBN 83-87879-34-7.
- ↑ Uchwała Nr VIII/53/90 Rady Miejskiej w Szczecinie z dnia 28 listopada 1990 r. w sprawie utworzenia w mieście Szczecinie dzielnic i osiedli. bip.um.szczecin.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-14)]. (Uchwała VIII/53/90 Rady Miejskiej w Szczecinie z dnia 28 listopada 1990 r. Załącznik nr 1)
- ↑ Członkowie Rad Osiedli – Kadencja 2007–2011. Urząd Miasta Szczecin. [dostęp 2010-05-07]. (pol.).
- ↑ Wybory do Rad Osiedli 13 kwietnia 2003 r. w statystyce. Urząd Miasta Szczecin. [dostęp 2010-05-07]. (pol.).
- ↑ Wybory Rad Osiedlowych 20 maja 2007. Urząd Miasta Szczecin. [dostęp 2017-05-17]. (pol.).
- ↑ KrzysztofK. Dziedzic KrzysztofK., Powrót po latach. Świt Skolwin z awansem do drugiej ligi [online], szczecin.tvp.pl, 16 maja 2024 [dostęp 2024-05-19] (pol.).
- ↑ BartoszB. Lodko BartoszB., Znamy pierwszego beniaminka II ligi. To Świt Skolwin [online], weszlo.com, 15 maja 2024 [dostęp 2024-05-17] (pol.).
Linki zewnętrzne
- Plan i strona internetowa osiedla Skolwin na stronie Urzędu Miasta Szczecin
- Strona – Osiedlowy Klub Sportowy Świt Szczecin
- Dom kultury "Klub Skolwin"
- skolwin.info – lokalny portal informacyjny
- Archiwalne wydania gazetki zakładowej papierni w Skolwinie
- p
- d
- e
Części miasta wg TERYT |
|
---|
- p
- d
- e
Północ |
|
---|---|
Prawobrzeże |
|
Śródmieście |
|
Zachód |
|
- p
- d
- e
Aktywne |
| ||||
---|---|---|---|---|---|
Nieistniejące |
|