Stanisław Kremes
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 20 marca 1895 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 1940 |
Formacja |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 20 marca 1895 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 1940 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | Wojsko Polskie na Wschodzie |
Jednostki | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Stanisław Kremes (ur. 20 marca 1895 w Oziercach, zm. 1940 w Kijowie) – podkomisarz Policji Państwowej, porucznik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Urodził się w Oziercach (województwo wileńskie) jako syn Franciszka i Justyny z Jurkiewiczów. Służył w I Korpusie Polskim w Rosji gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia porucznika w Korpusie Oficerów Piechoty ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. Następnie został funkcjonariuszem Policji Państwowej w randze aspirant. Od 1927 do 1931 był Kierownikiem Wydziału I Komendy Powiatowej Policji Państwowej w Nowogródku, później pełnił analogiczny urząd w Komendzie Powiatowej Policji Państwowej w Baranowiczach. Do 1934 został awansowany do stopnia podkomisarza[1]. W 1934 został p.o. Kierownika Komisariatu II w Sosnowcu, a w 1937 kierownikiem Komisariatu Policji Państwowej w Dąbrowie Górniczej.
Po wybuchu II wojny światowej w czasie kampanii wrześniowej prowadził ewakuację urzędów z Dąbrowy Górniczej w kierunku wschodnim. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej, prawdopodobnie w Kowlu. Został zamordowany przez NKWD prawdopodobnie na wiosnę 1940. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 65/1-17 oznaczony numerem 1527, jego tożsamość została podana jako Stanisław Kremies)[2]. Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Ordery i odznaczenia
- Medal Niepodległości (29 grudnia 1933)[3]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
- Medal Zwycięstwa (Médaille Interalliée)
- Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)[4]
Upamiętnienie
11 lipca 2012, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, przy Komendzie Miejskiej Policji w Dąbrowie Górniczej został zasadzony Dąb Pamięci honorujący Stanisława Kremesa[5][6].
Zobacz też
- jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)
- obozy NKWD dla jeńców polskich
- ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej
- kampania wrześniowa
Przypisy
- ↑ Wykaz oficerów Policji Państwowej w roku 1934. Podkomisarze Policji Państwowej. policjapanstwowa.pl. [dostęp 2014-12-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (17 grudnia 2014)].
- ↑ Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 47. [dostęp 2014-10-27].
- ↑ M.P. z 1934 r. nr 24, poz. 41 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 242.
- ↑ Posadzono dęby w hołdzie pomordowanym policjantom. dg.pl, 6 grudnia 2014. [dostęp 2014-12-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (15 grudnia 2014)].
- ↑ Święto Policji w Dąbrowie Górniczej. osrp1939.policja.katowice.pl, 6 grudnia 2014. [dostęp 2014-12-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (13 grudnia 2014)].
Bibliografia
- Lista oficerów Wojska Polskiego z lat 1914-1939. Stanisław Kremes. officersdatabase.appspot.com. [dostęp 2014-12-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (13 grudnia 2014)].
- Stanisław Kremes. ogrodywspomnien.pl. [dostęp 2014-12-12].
- Stanisław Kremes. katyn-pamietam.pl. [dostęp 2014-12-12].
- Stanisław Kremes. karta.org.pl. [dostęp 2014-12-12].