Stanisław Sagan
Państwo działania |
|
---|---|
Data urodzenia | 19 października 1951 |
profesor nauk prawnych | |
Specjalność: prawo konstytucyjne | |
Alma Mater | |
Doktorat | 1979 |
Habilitacja | 1990 |
Profesura | 4 lutego 2009 |
Uczelnia | Uniwersytet Śląski w Katowicach |
Dziekan Wydziału Prawa i Administracji UR | |
Okres spraw. | 2008–2016 |
Stanisław Sagan (ur. 19 października 1951[1]) – polski prawnik, specjalizujący się w prawie konstytucyjnym oraz ustrojach państw europejskich, profesor nauk prawnych, nauczyciel akademicki związany z uczelniami w Rzeszowie, Kielcach, Przemyślu, Częstochowie i Katowicach[2].
Życiorys
Po ukończeniu szkoły podstawowej i średniej podjął studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie uzyskał tytuł magistra[1]. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę jako nauczyciel akademicki na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. W 1979 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych[1], a w 1990 Rada Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie prawa o specjalności prawo państwowe na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy nt. Współpraca parlamentu i rządu w Szwecji[3]. Wraz z nowym stopniem naukowym otrzymał awans na stanowisko profesora nadzwyczajnego[1].
W 2000 przeniósł się do Rzeszowa, gdzie podjął pracę w filii Uniwersytetu Marii Curie Skłodowskiej, gdzie objął stanowisko profesora nadzwyczajnego i kierownika w stworzonym przez siebie Zakładzie Ustrojów Państw Europejskich. W 2001 filia ta połączyła się z miejscową Wyższą Szkołą Pedagogiczną tworząc Uniwersytet Rzeszowski. Od 2000 do 2001 był prodziekanem rzeszowskiego Wydziału Prawa i Administracji. W latach 2001–2008 pełnił funkcję prorektora ds. współpracy z zagranicą Uniwersytetu Rzeszowskiego. Od 2008 do 2016 sprawował urząd dziekana Wydział Prawa i Administracji[1]. W 2009 uzyskał tytuł profesora nauk prawnych w Republice Słowackiej[2].
W latach 2005–2011 był przewodniczącym i wiceprzewodniczącym Stowarzyszenia Uniwersytetów Regionu Karpackiego, zrzeszającego 28 wyższych uczelni z Polski, Słowacji, Rumunii, Węgier, Ukrainy, Serbii. Otrzymał tytuły doktora honoris causa trzech uniwersytetów europejskich[1]. Wykładał także na Wyższej Szkole Handlowej im. Bolesława Markowskiego w Kielcach, Wyższej Szkole Administracji i Zarządzania w Przemyślu oraz Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie, gdzie przez pewien czas był dyrektorem Instytutu Administracji[2].
13 maja 2008 został zarejestrowany jako kandydat Stronnictwa Demokratycznego w wyborach uzupełniających do Senatu RP w okręgu wyborczym Krosno[4]. Uzyskał 386 głosów, zajmując 8. miejsce spośród 12 kandydatów.
Dorobek naukowy
Specjalizuje się w dziedzinie prawa konstytucyjnego, ustrojów państw europejskich. Jest autorem ponad 100 opracowań naukowych, w tym 17 monografii, 15 podręczników oraz ponad 60 studiów i artykułów z zakresu prawa konstytucyjnego, organów ochrony prawa, teorii państwa, a także poświęconych ustrojom państw europejskich, w szczególności państw nordyckich. Przetłumaczył na język polski konstytucje Austrii, Norwegii, Islandii oraz Słowacji[1]. Do jego najważniejszych publikacji należą[5]:
- Terytorialna struktura państwa: materiały pomocnicze do przedmiotu Współczesne ustroje polityczne: dla studentów I i II roku wydziału prawa i administracji oraz nauk politycznych (1980) (wspólnie z Andrzejem Matanem, pod redakcją Eugeniusza Zwierzchowskiego) Katowice: Uniwersytet Śląski
- Współpraca parlamentu i rządu w Szwecji (1989) Katowice: Uniwersytet Śląski
- Riksdag - parlament Królestwa Szwecji (1992) Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe
- Prawo konstytucyjne Rzeczypospolitej Polskiej (2001), Warszawa: Wydawnictwa Prawnicze PWN
- Ustrój polityczny Republiki Islandii (2005) Rzeszów: Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego
- Organy i korporacje ochrony prawa (2010), (pod red. Stanisława Sagana i Justyny Ciechanowskiej) Wyd. 3, Warszawa: LexisNexis Polska
Przypisy
- ↑ a b c d e f g Biografia na stronie "Ius et Administratio", zeszytów naukowych WPiA UR. iusetadministratio.eu. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)]. [on-line] [dostęp: 27.12.2013]
- ↑ a b c https://web.archive.org/web/20131203142900/http://iusetadministratio.eu/stanislaw-sagan-444.html [dostęp: 30.06.2017]
- ↑ Współpraca parlamentu i rzćdu w Szwecji w bazie „Prace badawcze” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2013-12-27].
- ↑ Lista zarejestrowanych kandydatów
- ↑ Dane za Biblioteką Uniwersytecką w Rzeszowie, stan na XI 2013.
Linki zewnętrzne
- Prof. dr hab. Stanisław Sagan, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2013-11-27] .
- Biografia na stronie "Ius et Administratio", zeszytów naukowych WPiA UR. iusetadministratio.eu. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)].