Tadeusz Kosiński
![]() | To jest strona ujednoznaczniająca. Poniżej znajdują się różne znaczenia hasła „Tadeusz Kosiński”. |
- Tadeusz Kosiński (ur. 1890) – major intendent Wojska Polskiego, odznaczony Krzyżem Niepodległości (4 listopada 1933)[1][2][3] i Srebrnym Krzyżem Zasługi[4][5][6][7]
- Tadeusz Kosiński (1891–1939) – kapitan administracji Wojska Polskiego, odznaczony austriackim Krzyżem Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami[8]
- Tadeusz Kosiński (ur. 1902) – porucznik kawalerii Wojska Polskiego, doktor praw, sędzia, odznaczony Medalem Niepodległości (9 listopada 1933)[9][10][11]
Przypisy
- ↑ M.P. z 1933 r. nr 255, poz. 273.
- ↑ Mjr int. Tadeusz I Kosiński ur. 26 kwietnia 1890 w Bedlnie, w ówczesnym powiecie opoczyńskim guberni radomskiej, w rodzinie Jana i Rozalii z domu Kotus. Po zakończeniu służby był sekretarzem Starostwa Powiatu w Opocznie. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-04-04]..
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-04-04]..
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-04-04]..
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-04-04]..
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 80 z 26 lipca 1919, poz. 2758, 2790.
- ↑ Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939. Wyd. 2 poszerzone. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon Sp. z o.o., 2021, s. 758. ISBN 978-83-66687-09-7.
- ↑ Marek Gajewski. Zapomniany oficer – Tadeusz Kazimierz Kosiński (1891–1939). „Zeszyt Naukowy Muzeum Wojska”. 22, 2009. Białystok: Muzeum Wojska w Białymstoku. ISSN 1230-9338. .
- ↑ M.P. z 1933 r. nr 258, poz. 276.
- ↑ Tadeusz Kosiński ur. 11 września 1902 we Lwowie, w rodzinie Adama i Julii z domu Smal. 27 marca 1929 został mianowany sędzią grodzkim w Przemyślu. W latach 1932–1934 był sędzią Sądu Grodzkiego Lwów Miejski. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-04-04]..
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934, s. 121, 602..