Tadeusz Rykowski
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 1kwietnia 1905 |
---|---|
Data śmierci | kwiecień 1940 |
Siły zbrojne |
|
Jednostki |
Data i miejsce urodzenia | 1 kwietnia 1905 | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Data śmierci | 1940 | ||||||
Informacje klubowe | |||||||
Klub | Polonia Warszawa (1923–1925) | ||||||
Dorobek medalowy | |||||||
|
Tadeusz Witold Rykowski (ur. 1 kwietnia 1905 w Warszawie, zm. 1940 w Katyniu) – polski lekkoatleta, wicemistrz Polski w biegu na 400 metrów przez płotki podczas Mistrzostw Polski Seniorów w Lekkoatletyce z 1923 r. (na tych zawodach był także 4. w dziesięcioboju)[1], porucznik saperów Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Był synem. Jana i Izabeli z Mielnickich[2]. W 1923 ukończył Szkołę Budowlaną w Warszawie, a cztery lata później Szkołę Podchorążych Rezerwy w Batalionie Szkolnym Saperów w Modlinie[2]. 25 października 1930 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 i 7. lokatą w korpusie oficerów rezerwy inżynierii i saperów, a minister spraw wojskowych wcielił do 1 Batalionu Saperów Legionów w Modlinie[3][4]. W 1935 ukończył kurs dowódców kompanii[2]. Później został przemianowany na oficera służby stałej. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 1. lokatą w korpusie oficerów saperów, grupa techniczna[5][6]. W tym czasie pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Saperów w Modlinie na stanowisku dowódcy plutonu doświadczalnej kompanii zmotoryzowanej[7].
Jako sportowiec reprezentował barwy Polonii Warszawa.
Po kampanii wrześniowej znalazł się w sowieckiej niewoli. Zamordowany przez NKWD w ramach tzw. zbrodni katyńskiej.
Był żonaty[2].
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień kapitana[8]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Zobacz też
- jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)
- obozy NKWD dla jeńców polskich
- ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu
- kampania wrześniowa
Przypisy
- ↑ Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 114. ISBN 978-83-61233-20-6.
- ↑ a b c d Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 544.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 17 z 19 grudnia 1930 roku, s. 361, 388.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 170, 544.
- ↑ Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 517.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 260.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 485.
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
- Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ISBN 83-905590-7-2.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2003. ISBN 83-7188-691-8.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.