Teoria Borna-Infelda
Teoria Borna-Infelda – nieliniowe uogólnienie elektrodynamiki Maxwella[1]. Relatywistyczna gęstość lagranżjanu w tej teorii ma postać[potrzebny przypis]:
gdzie:
- – metryka czasoprzestrzeni Minkowskiego,
- – tensor Faradaya opisujący pole elektromagnetyczne w przestrzeni Minkowskiego (oba tensory są kwadratowymi macierzami),
- – parametr skali energetycznej.
Przypisy
- ↑ Borna–Infelda teoria, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-12-02] .