Thomas S. Ferguson
Państwo działania |
|
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 14 grudnia 1929 |
Zawód, zajęcie | matematyk i statystyk |
profesor nauk matematycznych | |
Specjalność: statystyka, teoria prawdopodobieństwa, teoria gier | |
Alma Mater | Uniwersytet Kalifornijski, Berkeley |
Doktorat | 1956 – matematyka, promotor Lucien Le Cam(inne języki) |
uczelnia | Uniwersytet Kalifornijski w Los Angeles |
Strona internetowa |
Thomas Shelburne Ferguson (ur. 14 grudnia 1929 w Oakland) – amerykański matematyk i statystyk. Emerytowany profesor matematyki i statystyki na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles[1].
Ferguson urodził się w Oakland i wychował w Alamedzie w Kalifornii. Ukończył matematykę na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, gdzie uzyskał stopień doktora w 1956[1]. Jego rozprawa składała się z dwóch oddzielnie zatytułowane części: On Existence of Linear Regression in Linear Structural Relations („O istnieniu regresji liniowej w liniowych relacjach strukturalnych”) i A Method of Generating Best Asymptotically Normal Estimates with Application to the Estimation of Bacterial Densities („Metoda generowania najlepszych asymptotycznie normalnych oszacowań z zastosowaniem do szacowania gęstości bakterii”). Promotorem rozprawy był Lucien Le Cam(inne języki)[2].
Po doktoracie przez rok pracował w Berkeley jako wykładowca na uniwersytecie, a w 1957 przeniósł się na Uniwersytet Kalifornijski w Los Angeles[1].
Znaczące monografie
- Mathematical Statistics: A Decision Theoretic Approach (Academic Press, 1967)[3]
- A Course in Large Sample Theory (Chapman i Hall, 1996)[4]
- A Course in Game Theory (World Scientific, 2020)[5]. Jego wkład w badania obejmuje analizę gry o sumie zerowej „big match” z Davidem Blackwellem(inne języki), co ostatecznie doprowadziło do dowodu istnienia wartości równowagi w grach stochastycznych z wypłatą w postaci granicy średniej arytmetycznej wypłat; wprowadzenie rozkład a priori Fergusona (proces Dirichleta)[1]; właściwość parowania wg Fergusona w analizie gier z odejmowaniem misère[1][6] oraz wkład w teorię zatrzymania optymalnego, jak np. współautor pracy nad problemem Robbinsa[1].
Ferguson został mianowany członkiem Instytutu Statystyki Matematycznej(inne języki) w 1967[1], a także Amerykańskiego Towarzystwa Statystycznego(inne języki) w 1985. W 1998 otrzymał belgijską Francqui Chair of Science(inne języki). W 2000 została opublikowana sięga pamiątkowa na cześć Fergusona pod redakcją F. Thomasa Brussa(inne języki) i Luciena Le Cam(inne języki)[1].
Życie osobiste
Ferguson poślubił Beatriz Rossello, która też jest matematyczką, z którą ma syna Chrisa Fergusona, pokerzystę[1][7]. Jest współautorem artykułów z Chrisem Fergusonem na temat matematyki pokera i innych gier losowych.
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i Biography, [w:] Franz ThomasF.T. Bruss Franz ThomasF.T., Lucien Marie LeL.M.L. Cam Lucien Marie LeL.M.L. (red.), Game Theory, Optimal Stopping, Probability and Statistics: Papers in Honor of Thomas S. Ferguson, wyd. IMS Lecture Notes – Monograph Series, t. 35, USA: Institute of Mathematical Statistics, 2000, DOI: 10.1214/lnms/1215089731, ISBN 978-0-940600-48-5 [dostęp 2022-12-03] (ang.).
- ↑ Thomas Shelburne Ferguson in Mathematical Genealogy Project. [dostęp 2022-12-03]. (ang.).
- ↑ Recenzje monografii Mathematical Statistics: A Decision Theoretic Approach (Academic Press, 1967):
- V. Mammitzsch. Recenzja ID:0153.47602. „ZbMATH Open(inne języki)”, 1996. FIZ Karlsruhe GmbH.
- H. E. Reinhardt. Review ID:0215390. „Mathematical Reviews”.
- M. Stone. none. „Journal of the Royal Statistical Society. Series A (General)”. 131 (2), s. 232, 1968. DOI: 10.2307/2343847. JSTOR: 2343847.
- Gerald S. Rogers. none. „Technometrics”. 10 (1), s. 215–216, Luty 1968. DOI: 10.2307/1266244. JSTOR: 1266244.
- Myles Hollander. none. „Journal of the American Statistical Association”. 63 (322), s. 721–722, Czerwiec 1968. DOI: 10.2307/2284042. JSTOR: 2284042.
- David W. Miller. none. „Management Science”. 15 (2), s. B113, Październik 1968. JSTOR: 2628876.
- Robert A. Wijsman. none. „The Annals of Mathematical Statistics”. 39 (6), s. 2163–2167, Grudzień 1968. DOI: 10.1214/aoms/1177698055. JSTOR: 2239324.
- H. Toutenburg. none. „Biometrische Zeitschrift”. 12 (3), s. 196, 1970. DOI: 10.1002/bimj.19700120322.
- ↑ Recenzje ksiązki: A Course in Large Sample Theory:
- Chen Guijing. Recenzja ID:0871.62002 bez. „ZbMATH Open(inne języki)”, 1996. FIZ Karlsruhe GmbH.
- E. Dettweiler. Review. „Metrika”. 47, s. 85–86, 1998. DOI: 10.1007/BF02742866.
- Reviewed Work: A Course in Large Sample Theory. by T. S. Ferguson. „Biometrics”. 54 (1), s. 398, March 1998. DOI: 10.2307/2534036.
- ↑ Thomas S Ferguson: A Course in Game Theory. 2020-05-17. DOI: 10.1142/10634. (ang.).
- ↑ Elwyn R. Berlekamp, John H. Conway, Richard K. Guy: Ferguson's pairing property. Wyd. 2. T. 1: Winning Ways for your Mathematical Plays. A K Peters, 2001, s. 96.
- ↑ Alec Wilkinson. What would Jesus bet?. „The New Yorker”, 23-03-2009.