Tomioka Hachiman-gū
![]() Główny pawilon chramu | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Tokio | ||
Typ budynku | chram | ||
Ukończenie budowy | 1627 | ||
Położenie na mapie Tokio ![]() | |||
Położenie na mapie Japonii ![]() | |||
Położenie na mapie prefektury Tokio ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Tomioka Hachiman-gū (jap. 富岡八幡宮) – chram[a] shintō w Tokio, w dzielnicy Kōtō, w Japonii, największy tokijski ośrodek kultu Hachimana. Znany jest także pod nazwą Fukagawa no Hachiman-sama[1].
Historia
Teren zajmowany przez obecny chram był kiedyś wyspą Eitai-jima na morzu (zatoka morska była stopniowo zasypywana i wyspę połączono z lądem). Na tej wyspie pewien arystokrata z Kioto ustawił posąg Hachimana, kami wojny i sztuki walki. W 1627 powstał w tym miejscu chram, który od 1651 stał się sanktuarium czczonym przez miejscowych kupców. Był on wielokrotnie niszczony przez pożary i odbudowywany.
Chram jest ściśle związany z historią sumo w Japonii. W końcu XVII wieku odbyły się tu pierwsze zawody kanjin-zumō, zapasów wykonywanych po zebraniu pieniędzy od publiczności. Służyły one m.in. finansowaniu napraw i budowy chramów shintō i świątyń buddyjskich. Z biegiem lat doprowadziło to stopniowo do wypracowania dzisiejszej formy sumo jako zawodowego sportu. Na terenie chramu znajduje się kilka pomników upamiętniających ważne wydarzenia w historii tego sportu[2].
Opis
Na terenie chramu znajdują się dwa „boskie palankiny mikoshi służące do przenoszenia kami”. Większy i najcenniejszy w Japonii – poświęcony w 1991 roku – nazywany jest „Ichi-no-miya”. Waży 4,5 tony, ma ponad 4 m wysokości, jest obity złotą blachą i ozdobiony diamentami, szafirami i rubinami. Wyceniany jest na ponad 1 mld JPY (czyli ponad 8 mln USD)[1]. Jest on jednak zbyt ciężki do noszenia w czasie festiwali i uroczystości. Z tego powodu w 1997 roku wykonano mikoshi o nazwie „Ni-no-miya” Mikoshi o wysokości 3,3 metra i wadze 2 ton. Może on być noszony przez uczestników matsuri[3].
Każdego 1, 15 i 28 dnia miesiąca na terenie chramu odbywają się ceremonie o charakterze modlitewnym w celu wyrażenia wdzięczności bogom (ofiarowanie żywności) i prośby o dobrobyt wiernych. Jest w tym czasie organizowany także jarmark, a w dniach 15 i 28 od wczesnego rana do zachodu słońca można sprzedawać tam swoje niepotrzebne przedmioty (pchli targ). Natomiast wielki festiwal Fukagawa Hachiman Matsuri, jeden z najważniejszych festiwali shintō w Tokio, odbywa się w połowie sierpnia, ale tylko raz na 3 lata. Wówczas w głównym pochodzie niesione jest aż 53 mikoshi. Ten festiwal nazywa się też Mizukake Matsuri (Święto Polewania Wodą), ponieważ publiczność oblewa wodą ludzi niosących mikoshi[1][4].
Na terenie chramu znajduje się pomnik kartografa Tadataki Inō (1745–1818). Był pierwszym, który przeszedł całą Japonię, tworząc pierwszą, pełną mapę kraju. Jej precyzja wykonania budzi zaskoczenie również obecnie[5].
Specjalnością chramu jest wykonywanie przez kapłanów rytuałów ochronnych nad samochodami, aby zapewnić ich kierowcom bezpieczną jazdę[1].
Galeria
- Torii prowadząca do chramu
- Pomniki mistrzów sumo na terenie chramu
- „Ichi-no-miya”
- Mikoshi w trakcie parady
- Pomnik Tadataki Inō, mierniczego i kartografa
Uwagi
- ↑ W piśmiennictwie polskim dot. Japonii przyjęto słowo „chram” jako tłumaczenie jinja, a słowo „świątynia” – buddyjskiej tera (o-tera). Podobnie jest w innych językach, w tym w języku angielskim: jinja → „shrine”, tera → „temple”.
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Strona oficjalna chramu (wideo 20′) (jap.)