Twoism
Wykonawca minialbumu | ||||
Boards of Canada | ||||
Wydany | 1995, reedycja w 2002 | |||
---|---|---|---|---|
Nagrywany | lato 1995 | |||
Gatunek | ||||
Długość | 36:19 | |||
Wydawnictwo | Music70, Warp Records | |||
Producent | Boards of Canada | |||
Oceny | ||||
Album po albumie | ||||
|
Twoism – debiutancki minialbum Boards of Canada z 1995 roku, który doczekał się zremasterowanej reedycji przez wytwórnię Warp Records w 2002 roku. Oryginalna wersja ukazała się jedynie na kasecie i winylu w limitowanych do 100 sztuk edycjach, wydanych przez niezależną wytwórnię Music70, należącą do zespołu. W oryginalnej wersji jako członek zespołu był wymieniany także Chris H., natomiast na reedycji zespół podpisany jest już jako duet.
Historia i wydania
Minialbum Twoism został nagrany przez Boards of Canada latem 1995 roku w studiu Hexagon Sun i wydany nakładem własnym jako płyta winylowa w liczbie 100 egzemplarzy[2][1] oraz na kasecie magnetofonowej. Jako trzeci muzyk i współproducent został wymieniony Chris H. (Chris Horne)[3]. Wydawnictwo zostało zrealizowane jako demo, a zamiarem zespołu było rozesłanie go do wytwórni płytowych i do tych artystów, których zespół wówczas słuchał[4].
W 2002 roku cena za 1 egzemplarz winylowej płyty przekroczyła na aukcji eBay 1000 dolarów, co z kolei przewyższyło cenę 1 egzemplarza płyty testowej „Hey Jude” (z białą etykietą) zespołu The Beatles. To skłoniło Marcusa Eoina i Michaela Sandisonów do cyfrowej reedycji pierwotnego, winylowego wydania[5]. Zremasterowana CD została wydana 25 listopada 2002 roku przez wytwórnię Warp Records[6].
Muzyka
Twoism to zbiór przestrzennych, skrzących się i lodowatych tonów oraz dysonansowych, melancholijnych melodii na tle oszczędnych hip-hopowych beatów, ale z osobliwie zamierzonym 'zniekształceniem' w produkcji. Każda melodia została stworzona tak, by kołysać się i lekko drżeć, jak zniszczona muzyka ze starej, zużytej kasety.
Lista utworów
EP
Lista według Discogs[1]:
Side A:
Side B:
Utwór „1986 Summer Fire” nie jest wymieniony na okładce. Wszystkie utwory napisali, zrealizowali i wyprodukowali: Chris H., Marcus, Michael P. Sandison
| CDLista według Discogs[6]:
Wszystkie utwory napisali, zrealizowali i wyprodukowali: Boards of Canada. |
Odbiór
Opinie krytyków
Oceny łączne | |
---|---|
Publikacja | Ocena |
Album of the Year | 78/100[7] |
Metacritic | 80/100[8] |
Recenzje | |
Publikacja | Ocena |
AllMusic | ![]() |
Drowned in Sound | 8/10[9] |
Pitchfork | 7/10[10] |
RYM | 3.63/5[11] |
Sputnikmusic | 4.0/5[12] |
Tiny Mix Tapes | ![]() |
Minialbum uzyskał na ogół korzystne oceny na podstawie 7 recenzji krytycznych zebranych w Metacritic[8].
„EP-ka Twoism z 1995 roku wyznaczyła wysoki standard dla przyszłej produkcji Boards of Canada” – ocenia John Bush z AllMusic. Dla tych, którzy próbują porównać go do długogrającego debiutu (Music Has the Right to Children), wypada zaskakująco dobrze. Z wyjątkiem sztywnego perkusyjnego monstrum 'Basefree' (który brzmi trochę jak Aphex Twin z około 1992 roku), Twoism zawiera tę samą niesamowicie upiorną, teksturowaną emotronikę, którą fani będą chcieli usłyszeć, a wszystko na tak wysokim poziomie jak Music Has the Right to Children” – podsumowuje[2].
Na utwór Basefree zwraca również uwagę Andy Beta z magazynu Pitchfork nazywając go „tak zawiłym jak Autechre w tamtym czasie i jednym z najbardziej skomplikowanych rytmicznie utworów Boards of Canada”. W utworze Sixtyniner z kolei dopatruje się wplywu numerologii. Od strony brzmieniowej natomiast określa Twoism jako „charakterystyczny znak czasów, w których powstała” dając wydawnictwu 7 punktów z 10[10].
Według Benjamina Blanda z magazynu Drowned in Sound „Twoism, oryginalnie wydany w 1995 roku, prezentuje nam Boards of Canada, który jest młodzieńczy i naiwny (…). Niemniej jednak jest to urocza płyta. Osiem utworów (dziewięć, jeśli wliczyć niewymieniony bonus na końcu 'Smokes Quantity') przyjemnie bulgoczącego ambientowego techno, wolnego od ciężaru twórczej konieczności i mroku, który z czasem powoli wkradał się do ich twórczości[9].
„Twoism nie wygląda na porządne wydawnictwo, a utwory są bardzo podstawowe w swojej strukturze. Ma to lekki efekt 'wytnij i wklej', który pozostawia wrażenie niedokończonej pracy nad płytą, ale poszczególne utwory są znakomite i są po prostu obowiązkową pozycją dla fanów Boards of Canada, którzy są ciekawi usłyszeć, gdzie zaczynali najlepsi szkoccy DJ-e” – twierdzi Noel Dix z magazynu Exclaim![14].
Zdaniem Tamary Palmer z Billboardu „Twoism jest orzeźwiająco niemodny” a jego utwory sprawiają wrażenie, że duet „ma obsesję na punkcie swojego sprzętu studyjnego”[15].
Heath K. Hignight z CMJ New Music Monthly uważa, iż pomimo wydanych wcześniej albumów Music Has the Right to Children i Geogaddi Twoism [z 2002 roku] „stoi ramię w ramię z Hi Scores jako najważniejsze wydawnictwo zespołu”[5].
Listy tygodniowe
Kraj | Lista | Pozycja |
---|---|---|
Stany Zjednoczone | Top Dance/Electronic Albums | 16[16] |
Przypisy
- ↑ a b c Boards Of Canada – Twoism. Discogs. [dostęp 2021-09-26]. (ang.).
- ↑ a b c d John Bush: Twoism – Boards of Canada. AllMusic. [dostęp 2021-09-26]. (ang.).
- ↑ Boards Of Canada – Twoism. Discogs. [dostęp 2021-09-26]. (ang.).
- ↑ a b Matador Records: Matador Records | Boards of Canada Biography. www.matadorrecords.com. [dostęp 2021-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-18)]. (ang.).
- ↑ a b Heath K. Hignight. Reviews. „CMJ New Music Monthly”. Nr 108, s. 50, grudzień 2002. New York: Wydawca CMJ Network, Inc.. ISSN 1074-6978. [dostęp 2021-09-28]. (ang.).
- ↑ a b Boards Of Canada – Twoism. Discogs. [dostęp 2021-09-26]. (ang.).
- ↑ Album of the Year: Boards of Canada – Twoism. Album of the Year. [dostęp 2023-08-11]. (ang.).
- ↑ a b Metacritic: Twoism (EP) by Boards of Canada. Metacritic. [dostęp 2021-09-26]. (ang.).
- ↑ a b Benjamin Bland: Boards of Canada – EPs (2013 remaster). Drowned in Sound. [dostęp 2021-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-09-26)]. (ang.).
- ↑ a b Andy Beta: Boards of Canada: Twoism. Pitchfork. [dostęp 2021-09-26]. (ang.).
- ↑ Twoism by Boards of Canada. RYM. [dostęp 2021-09-26]. (ang.).
- ↑ Boards of Canada – Twoism. Sputnikmusic. [dostęp 2021-09-26]. (ang.).
- ↑ Guest Writer: Boards of Canada – Twoism (reissue). Tiny Mix Tapes. [dostęp 2023-08-11]. (ang.).
- ↑ Noel Dix: Boards of Canada – Twoism. Exclaim!. [dostęp 2021-09-26]. (ang.).
- ↑ Tamara Palmer. Reviews & Reviews. „Billboard”. Nr 50. 114, s. 30, grudzień 2002. New York: Billboard Music Group. ISSN 0006-2510. [dostęp 2021-09-28]. (ang.).
- ↑ Billboard: Chart History: Boards of Canada. billboard.com. [dostęp 2021-09-26]. (ang.).
- p
- d
- e
- Mike Sandison
- Marcus Eoin
Albumy studyjne |
|
---|---|
EP |
|
Single |
|
Nagrania wydane własnym sumptem |
|
Powiązane |
|
Strona internetowa