UGC 8058
![]() Galaktyka UGC 8058 (HST) | |
Data odkrycia | 1969 |
---|---|
Dane obserwacyjne (J2000) | |
Gwiazdozbiór | |
Typ | aktywna (kwazar) SA(rs)c?pec[1] |
Rektascensja | 12h 56m 14,234s[2] |
Deklinacja | +56° 52′ 25,24″[2] |
Odległość | 600 mln ly[3] |
Przesunięcie ku czerwieni | 0,04147[2] |
Jasność obserwowana | |
Rozmiary kątowe | 1,3 × 1,0[1] |
Alternatywne oznaczenia | |
Markarian 231, PGC 44117, QSO B1254+571, IRAS 12540+5708, ZW VII 490, LEDA 44117, 2MASX J12561432+5652244, MCG+10-19-004 |
UGC 8058 (również Markarian 231) – galaktyka nieregularna (niektóre źródła klasyfikują ją jako zniekształconą galaktykę spiralną) położona w kierunku Wielkiej Niedźwiedzicy, odległa o około 600 milionów lat świetlnych od Ziemi. Galaktyka ta została odkryta w 1969 w trakcie programu poszukiwań galaktyk o silnym promieniowaniu ultrafioletowym[4]. Jest to galaktyka aktywna, zawiera najbliższy Ziemi znany kwazar[5]. Jest też klasyfikowana jako galaktyka Seyferta typu 1[1][2].
Ocenia się, że masa galaktyki jest ok. trzykrotnie większa niż masa Drogi Mlecznej[3].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/df/Markarian_231.jpg/220px-Markarian_231.jpg)
W jej centrum znajduje się para supermasywnych czarnych dziur okrążających się wzajemnie w ciągu 1,2 roku. Centralna czarna dziura ma masę ok. 150 milionów mas Słońca, natomiast jej mniejsza towarzyszka waży 4 miliony M☉. Mniej masywna czarna dziura pochodzi z wchłoniętej przez UGC 8058 mniejszej galaktyki. O niedawnym połączeniu galaktyk świadczy asymetryczna budowa UGC 8058 oraz długie „ogony pływowe” składające się z młodych niebieskich gwiazd. Okrążające się wzajemnie czarne dziury generują ogromne ilości energii, co sprawia, że galaktyczne jądro świeci jaśniej niż miliardy gwiazd należących do tej galaktyki. Taki typ aktywnego jądra nazywany jest kwazarem. Przewiduje się, że czarne dziury będą krążyć coraz bliżej siebie i za kilkaset tysięcy lat połączą się ze sobą[5].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c UGC 8058 w NASA/IPAC Extragalactic Database (ang.)
- ↑ a b c d e UGC 8058 w bazie SIMBAD (ang.)
- ↑ a b Quasar’s belch solves longstanding mystery. [w:] Astronomy magazine [on-line]. 2011-02-23. [dostęp 2016-04-13]. (ang.).
- ↑ Hubble Interacting Galaxy UGC 8058. [w:] HubbleSite [on-line]. Space Telescope Science Institute, 2008-04-24. [dostęp 2016-04-13]. (ang.).
- ↑ a b Hubble Finds That the Nearest Quasar Is Powered by a Double Black Hole. [w:] HubbleSite [on-line]. Space Telescope Science Institute, 2015-08-27. [dostęp 2016-04-13]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- UGC 8058 w bazie SIMBAD (ang.)
- UGC 8058 w NASA/IPAC Extragalactic Database (ang.)
- Quasar’s belch solves longstanding mystery. [w:] Astronomy magazine [on-line]. 2011-02-23. [dostęp 2016-04-13]. (ang.).