Vic Morrow
![]() Vic Morrow w 1971 roku | |||
Imię i nazwisko | Victor Morrow | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 14 lutego 1929 | ||
Data i miejsce śmierci | 23 lipca 1982 | ||
Współmałżonek | • Barbara Turner (1958–1964) | ||
Lata aktywności | 1955–1982 | ||
|
Victor Morrow (ur. 14 lutego 1929 jako Victor Morozoff, zm. 23 lipca 1982) – amerykański aktor. Popularność zapewniła mu rola w serialu Combat! (1962–1967) produkcji ABC, dzięki której otrzymał nominację do nagrody Emmy w kategorii Najlepszy aktor (pierwszoplanowy) występujący regularnie w serialu. Występował na ekranach przez ponad trzy dekady; m.in. w Szkolnej dżungli (ang. Blackboard Jungle; 1955), Królu Kreolu (ang. King Creole; 1958), Poletku Pana Boga (ang. God’s Little Acre; 1958), Brudnej Marry, świrusie Larry (ang. Dirty Marry, Crazy Larry; 1974) i Strasznych misiach (ang. The Bad News Bears; 1976). Morrow był aktorem aż do tragicznej śmierci na planie filmu Strefa mroku (ang. Twilight Zone: The Movie; 1983), kiedy wraz z dwójką aktorów dziecięcych zginął w wyniku katastrofy śmigłowca[2][3].
Wczesne lata
Morrow urodził się w okręgu Bronx w Nowym Jorku, w rodzinie żydowskiej[4]. Jego ojcem był Harry Morozoff, inżynier elektryk, a matką Jean (Kress) Morozoff[5]. W wieku 17 lat przerwał edukację i wstąpił do United States Navy[6]. Przez wiele lat Morrow żył z rodziną w Asbury Park w stanie New Jersey[7].
Kariera
Morrow przyciągnął uwagę wcielając się w postać Stanleya Kowalskiego w sztuce teatralnej Tramwaj zwany pożądaniem (ang. A Streetcar Named Desire)[8]. Jego pierwszym filmem była Szkolna dżungla (1955), w którym zagrał rolę studenta prześladującego nauczyciela (Glenn Ford).
Film ten został wyprodukowany przez wytwórnię Metro-Goldwyn-Mayer, która następnie obsadziła Morrowa w Opowieści o złym człowieku (ang. Tribute to a Bad Man; 1956). Morrow występował gościnnie w produkcjach telewizyjnych, takich jak The Millionaire, Matinee Theatre, Alfred Hitchcock przedstawia (ang. Alfred Hitchcock Presents), The Restless Gun, Trackdown, Richard Diamond, Private Detective i Telephone Time.
Morrow grał również drugoplanową rolę w filmie Mężczyźni na wojnie (Men in War; 1957) reżyserii Anthony’ego Manna i Hell’s Five Hours (1958). Pojawił się, obok Elvisa Presleya i m.in. Waltera Matthau oraz Carolyn Jones, w Królu Kreolu reżyserii Michaela Curtiza. Mann zaprosił go do Poletka Pana Boga (1958).
Jednakże Morrow pozostał głównie aktorem telewizyjnym, występując w Naked City, Wichita Town, The Rifleman, The Lineup, Johnny Ringo, The Brothers Brannagan, The Law and Mr. Jones, The Lawless Years, The Barbara Stanwyck Show, General Electric Theatre, Target: The Corruptors, The Tall Man, Outlaws, Bonanzie (ang. Bonanza), a także Nietykalnych (ang. The Untouchables).
W jednym z pierwszych odcinków Bonanzy, „The Avenger” zagrał tajemniczego osobnika znanego tylko jako Lassiter – nazwaną na cześć miasta z którego pochodził – który zjawia się w Virginia City gdzie pomaga uratować Bena i Adama Cartwrighta przed niesłusznym powieszeniem i ostatecznie rozprawia się z poszukiwanym przez niego człowiekiem, ujawniając się jako łowca biorących udział w linczu, w którym zginął jego ojciec; po zabiciu około połowy uczestników samosądu opuszcza miejscowość niczym Clint Eastwood w filmie Mściciel (ang. High Plains Drifter). Morrow wystąpił także w odcinku „The Tin Badge” w trzeciej serii Bonanzy.
Mann obsadził Morrowa po raz trzeci w filmie Cimarron (1960), w którym ponownie zadręczał postać graną przez Glenna Forda. Grał razem z Audie Murphym w Posse from Hell (1961).
Morrow wcielił się w rolę żołnierza/inżyniera porucznika Roberta Bensona w odcinku „A Matter of Honor” w serialu Death Valley Days z 1962 roku, prowadzonym przez Stanleya Andrewsa. Fabuła skupia się na narzeczonej Bensona, Indianie (Shirley Ballard), która próbuje przekonać go do sprzedaży tajnych informacji wojskowych kryminalistom-potentatom nieruchomości takim jak Joseph Hooker (Howard Petrie). Trevor Bardette i Meg Wyllie zostali obsadzeni w rolach Kapitana i pani Warner.
Po raz pierwszy Morrow otrzymał główną rolę w filmie kryminalnym Portrait of a Mobster (1961), grając Dutcha Schultza[9].
W późniejszym czasie był wciąż głównie aktorem telewizyjnym, pojawiając się w Death Valley Days, Alcoa Premiere i Suspense.
Combat!
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/93/Vic_Morrow_Combat_1965.jpg/220px-Vic_Morrow_Combat_1965.jpg)
Morrow zagrał główną rolę sierżanta „Chipa” Saundersa w serialu Combat!, dramacie telewizyjnym osadzonym w czasach II wojny światowej i nadawanym w latach 1962–1967[10]. Gene Santoro, badacz popkultury stwierdził:
Najdłużej emitowany dramat telewizyjny związany z II wojną światową (1962–1967) był tak naprawdę zbiorem 50-minutowych filmów. Okraszone scenami bitewnymi, skupiają się na ciężkiej pracy oddziału, począwszy od D-Day – odważny obraz ludzi próbujących odzyskać człowieczeństwo i przeżyć. Melodramat, komedia i satyra wchodzą do gry gdy porucznik Hanley (Rick Jason) i sierżant Saunders (Vic Morrow) prowadzą swój oddział w stronę Paryża... nieustępliwość wydrąża antybohatera Saundersa: od czasu do czasu możesz dostrzec nagrobki w jego oczach.
(ang. TV's longest-running World War II drama (1962–1967) was really a collection of complex 50-minute movies. Salted with battle sequences, they follow a squad's travails from D-Day on – a gritty ground-eye view of men trying to salvage their humanity and survive. Melodrama, comedy, and satire come into play as top-billed Lieutenant Hanley (Rick Jason) and Sergeant Saunders (Vic Morrow) lead their men toward Paris ... The relentlessness hollows antihero Saunders out: at times, you can see the tombstones in his eyes.)
Jego przyjaciel i współgwiazda z planu Combat!, Rick Jason, opisał Morrowa jako „mistrzowskiego reżysera”, który wyreżyserował „jeden z najlepszych filmów anty-wojennych jakie kiedykolwiek widziałem”. Odnosił się do dwuczęściowego odcinka „Hills Are for Heroes”, do którego scenariusz napisał Gene L. Coon[12].
Deathwatch i A Man Called Sledge
Morrow pracował także jako reżyser telewizyjny. Wspólnie z Leonardem Nimoyem stworzył Deathwatch (1965), będący anglojęzyczną adaptacją sztuki Haute Surveillance Jeana Geneta, opracowaną przez Morrowa i Barbarę Turner. Reżyserem był Morrow, a w filmie zagrał Nimoy[13].
Po zakończeniu produkcji Combat!, Morrow zagrał główną rolę w Target: Harry (1969), pilocie planowanego serialu, który nie został wyprodukowany; reżyserem był Roger Corman.
W 1969 roku założył przedsiębiorstwo Carleigh[14].
Morrow napisał scenariusz i wyreżyserował spaghetti western A Man Called Sledge (1970), którego producentem był Dino Delaurentiis. W filmie wystąpili James Garner, Dennis Weaver i Claude Akins. Po Deathwatch, był to pierwszy i jedyny duży film Marrowa, w którym nie pojawił się przed kamerą. Sceny do Sledge kręcono we Włoszech w pustynnych plenerach, kojarzących się z południowo-zachodnimi Stanami Zjednoczonymi.
Morrow wystąpił gościnnie w The Immortal, Dan August, Hawaii Five-O, Mannix, Sarge, McCloud oraz Owen Marshall: Counselor at Law.
Filmy telewizyjne
W latach 70. Morrow grał w niektórych filmach telewizyjnych, w tym A Step Out of Line (1971), Travis Logan, D.A. (1971) (tytułowa rola), River of Mystery (1971), The Glass House (1972), The Weekend Nun, Tom Sawyer (1973), Nightmare (1974).
Gościnnie pojawiał się w Ironside, The Bold Ones: The New Doctors, Mission: Impossible, The FBI, Love Story, Ulicach San Francisco (ang. The Streets of San Francisco) i Police Story.
Morrow zagrał także w dwóch odcinkach australijskiego serialu The Evil Touch z 1973 roku, którego jeden z nich także reżyserował.
Wcielił się w rolę przebiegłego szeryfa w filmie drogi Brudna Mary, świrus Larry reżyserii Johna Hougha, również wystąpił, razem z Martinem Sheenem, jako morderczy szeryf w filmie telewizyjnym The California Kid (1974) i The Take (1974).
Objął główną rolę w Funeral for an Assassin (1975). Ponadto grał główne role w Death Stalk (1975), Dziewczynie do dziecka (ang. Wanted: Babysitter; 1975), The Night That Panicked America (1975), Treasure of Matecumbe (1976) oraz w komedii Straszne misie, gdzie zagrał agresywnego, współzawodniczącego trenera baseballu Roya Turnera.
W końcówce lat 70. Morrow grał w coraz większej ilości miniseriali, takich jak Captains and the Kings (1977), Korzenie (ang. Roots) i The Last Convertible (1979), a także gościnnie w Bronc, Hunter, The Littlest Hobo i Aniołkach Charliego (ang. Charlie’s Angels).
Powrócił do reżyserii, obejmując stery przy produkcji odcinków do Quincy, M.E., Lucan i Walt Disney's Wonderful World of Color.
Ostatnie role
Morrow zagrał główną rolę w The Ghost of Cypress Swamp (1977), japońskim filmie Wiadomość z kosmosu (jap. 宇宙からのメッセージ – Uchū kara no Messēji, ang. Message from Space; 1978) i The Evictors (1979). Pojawiał się również w filmach telewizyjnych The Man with the Power (1977), The Hostage Heart (1977), Curse of the Black Widow (1977), Wild and Wooly (1978), Stone (1978) i Paris (1980).
Morrow wystąpił w Humanoidach z głębiny (ang. Humanoids from the Deep; 1980) Rogera Cormana i Ostatnim rekinie (ang. The Last Shark; 1981) oraz regularnie w serialu kryminalnym B.A.D. Cats (1980).
Do ostatnich roli Morrowa należą również gościnny udział w Aniołkach Charliego, Magnum (ang. Magnum, P.I.) oraz w filmach 1990: The Bronx Warriors (1981) i Abenko Green Berets (1982).
Życie prywatne
W 1958 roku[4] Morrow poślubił aktorkę i scenarzystkę Barbarę Turner. Razem mieli dwie córki, Carrie Ann Morrow (1958–2016) i aktorkę Jennifer Jason Leigh (ur. w 1962). Po siedmiu latach małżeństwo Morrowa i Turner zakończyło się rozwodem. W 1975 roku ożenił się z Gale Lester; w lipcu 1982 roku, tuż przed śmiercią Morrowa, dokonali separacji.
Po rozwodzie z matką Jennifer, relacje między Morrowem a córką uległy pogorszeniu. Jennifer zmieniła nazwisko na Leigh i w chwili śmierci aktora ich relacje wciąż były oziębłe[15].
Rick Jason, współgwiazda Combat!, wspomina Morrowa jako „całkowicie nielubiącego broni palnej. W serialu używał pistoletu maszynowego Thompson, ale to była praca. Pod jakimkolwiek innym względem nie chciał mieć z nią nic do czynienia”[12].
Śmierć
Osobny artykuł: Katastrofa śmigłowca na planie filmu Strefa mroku.
W 1982 roku Marrow został obsadzony w filmie Strefa mroku, we fragmencie reżyserowanym przez Johna Landisa. Morrow grał rolę Billa Connora, rasisty przeniesionego w czasie i umieszczonego w różnych sytuacjach, w których stawał się prześladowaną ofiarą: jako Żyd we Francji Vichy, czarnoskóry tuż przed samosądem dokonanym przez Ku Klux Klan i jako Wietnamczyk na chwilę przed śmiercią z rąk żołnierzy amerykańskich.
We wczesnych godzinach 23 lipca 1982 roku, Morrow i dwoje dziecięcych aktorów, siedmioletni Myca Dinh Le i sześcioletnia Renee Shin-Yi Chen, uczestniczyli w nagrywaniu scen w pobliżu Santa Clarita w Kalifornii, na obszarze znanym jako Indian Dunes. W jednej ze scen odgrywani przez nich bohaterowie mieli uciekać z opuszczonej wietnamskiej wioski przed ścigających ich śmigłowcem U.S. Army[2]. Podczas gdy śmigłowiec unosił się około 7,3 m (24 stóp) nad nimi ciepło powstałe w wyniku eksplozji pirotechnicznych podobno doprowadziło do rozwarstwienia (delaminacji) łopat wirnika[16], w wyniku czego śmigłowiec gwałtownie opadł i rozbił się, zabijając natychmiastowo całą trójkę. Morrow i Le ulegli dekapitacji i okaleczeniu łopatami wirnika, natomiast Chen została zmiażdżona płozą maszyny[17].
Landis i czworo pozostałych oskarżonych, w tym pilot śmigłowca Dorsey Wingo, ostatecznie zostli uniewinnieni z zarzutu nieumyślnego spowodowania śmierci po blisko dziewięcio-miesięcznym procesie. Rodzice Le i Chen złożyli pozew, który został później wycofany z powodu porozumienia pozasądowego na nieznaną kwotę. Obie córki Morrowa również złożyły pozew, który także wycofano w wyniku porozumienia pozasądowego[17][18].
Morrow został pochowany na cmentarzu Hillside Memorial Park Cemetery w Culver City[19].
Filmografia
Rok | Tytuł | Rola | Uwagi |
---|---|---|---|
1955 | Szkolna dżungla | Artie West | |
It's a Dog's Life | pies Wildfire | rola głosowa, nie wymieniony w napisach | |
1956 | Opowieść o złym człowieku | Lars Peterson | |
The Millionaire | Joey Diamond | odcinek „The Joey Diamond Story” | |
Climax! | Ted | odcinek „Strange Hostage” | |
1957 | Mężczyźni na wojnie | kapral James Zwickley | |
Alfred Hitchcock przedstawia | Benny Mungo | odcinek „A Little Sleep” | |
1958 | Richard Diamond, Private Detective | Joe Rovi | odcinek „The Ed Church Case” |
Hell's Five Hours | Burt Nash | ||
Król Kreol | Shark | ||
Poletko Pana Boga | Shaw Walden | ||
1958–1959 | The Rifleman | Johnny Cotton | ABC-TV, 2 odcinki |
1959 | Naked City | David Greco | ABC-TV, odcinek „The Shield” |
Johnny Ringo | Bill Stoner | CBS-TV, odcinek „Kid With a Gun” | |
The Lawless Years | Nick Joseph | NBC-TV, odcinek „The Nick Joseph Story (pilot)” | |
1960 | The Brothers Brannagan | Locke | lokalnie dystrybuowany program telewizyjny (ang. syndicated TV), premiera serialu, odcinek „Tune in for Murder” |
The Barbara Stanwyck Show | Leroy Benson | NBC-TV, odcinek „The Key to the Killer” | |
Cimarron | Wes Jennings | ||
1960–1961 | Bonanza | Lassiter / Ab Brock | 2 odcinki |
1960-1962 | The Untouchables | Vince Shirer / Collier | 2 odcinki |
1961 | Posse from Hell | Crip | |
The Law and Mr. Jones | Dr. Bigelow | ABC-TV, odcinek „A Very Special Citizen” | |
Portrait of a Mobster | Dutch Schultz | ||
The Tall Man | Skip Farrell | NBC-TV, odcinek „Time of Foreshadowing” | |
1962 | The New Breed | Belman | ABC-TV, odcinek „To Sell Another Human Being” |
1962–1967 | Combat! | sierżant Chip Saunders | ABC-TV, 152 odcinki |
1969 | Target: Harry | Harry Black | inne tytuły: What's In it For Harry?, How to Make It |
1970 | A Man Called Sledge | Gold Guard Scout | nie wymieniony w napisach |
The Immortal | szeryf Dan W. Wheeler | odcinek „The Rainbow Butcher” | |
Dan August | Steve Harrison | ABC-TV odcinek „The Union Forever” | |
1971 | Hawaii Five-O | Edward Heron | CBS-TV, odcinek „Two Doves and Mr. Heron” |
Mannix | Eric Latimer | CBS-TV, odcinek „Days Beyond Recall” | |
The F.B.I. | Porter Bent | odcinek „The Stalking Horse” | |
Sarge | por. Ross Edmonds | TV, odcinek „A Push Over the Edge” | |
1972 | McCloud | Richard | NBC-TV, odcinek „A Little Plot at Tranquil Valley” |
Owen Marshall: Counselor at Law | Andy Capaso | ABC-TV, odcinek „Eight Cents Worth of Protection” | |
The Glass House | Hugo Slocum | film telewizyjny | |
Mission: Impossible | Joseph Collins | CBS-TV, odcinek „Five Days in the Death of Sgt. Brown” | |
1973 | Love Story | Dave Walters | NBC-TV, odcinek „The Cardboard House” |
The F.B.I. | John Omar Stahl | odcinek „Desperate Journey” | |
Ulice San Francisco | Vic Tolliman | ABC-TV, odcinek „The Twenty-Four Karat Plague” | |
1973–1974 | Police Story | sierżant Joe LaFrieda | NBC-TV, 3 odcinki |
The Evil Touch | Purvis Greene | TV, 2 odcinki | |
1974 | Brudna Mary, świrus Larry | Kapitan Franklin | |
The Take | Manso | ||
The California Kid | Roy Childress | film telewizyjny | |
Funeral for an Assassin | Michael Cardiff | ||
1975 | Dziewczyna do dziecka | Vic, porywacz | |
The Night That Panicked America | Hank Muldoon | film telewizyjny | |
1976 | Captains and the Kings | Tom Hennessey | 3 odcinki |
Straszne misie | Coach Roy Turner | ||
Treasure of Matecumbe | Spangler | film Disneya | |
1977 | Korzenie | Ames | miniserial ABC-TV, 2 odcinki |
Hunter | CBS-TV, 2 odcinki | ||
The Hostage Heart | Steve Rockewicz | film telewizyjny | |
1978 | Wild and Wooly | Warden Willis | film telewizyjny |
Wiadomość z kosmosu (ang. Message from Space, jap. Uchū kara no Messēji) | generał Garuda | japoński film (Toei) | |
1978–1980 | Aniołki Charliego | por. Harry Stearns | ABC-TV, 2 odcinki „Angel In Hiding”, premiera 5. serii |
1979 | Greatest Heroes of the Bible | Arioch | TV, odcinek „Daniel and Nebuchadnezzar” |
The Evictors | Jake Rudd | ||
The Seekers | Leland Pell | film telewizyjny | |
1980 | Humanoidy z głębiny | Hank Slattery | inne tytuły: Potwór |
B.A.D. Cats | kapitan Eugene Nathan | TV, 9 odcinków | |
1981 | Ostatni rekin | Ron Hamer | inny tytuł: Great White |
Magnum | sierżant policji Jordan | CBS-TV, odcinek „Wave Goodbye” | |
1982 | Fantasy Island | Douglas Picard | ABC-TV, odcinek „The Challenge/A Genie Named Joe” |
1990: The Bronx Warriors | Hammer | przedostatni film | |
Abenko gongsu gundan | południowokoreański film wojenny; w reżyserii Im Kwon-taek | ||
1983 | Strefa mroku | Bill Connor | zmarł w wyniku wypadku na planie filmowym podczas nagrywania scen (ostatnia rola filmowa) |
Nominacje
Rok | Nagroda | Kategoria | Dzieło | Rezultat |
---|---|---|---|---|
1963 | Primetime Emmy Awards | Najlepszy aktor (pierwszoplanowy) występujący regularnie w serialu | Combat! | Nominowany |
Przypisy
- ↑ Victor Morozoff in the 1940 Census [online], ancestry.com [dostęp 2022-07-24] (ang.).
- ↑ a b TV actor Vic Morrow killed, „Eugene Register-Guard”, Oregon: Associated Press, 23 lipca 1982, 1A (ang.).
- ↑ Actor, two children die during filming, „Lodi News-Sentinel”, Kalifornia: UPI, 24 lipca 1982, s. 1 (ang.).
- ↑ a b JoJ. Davidsmeyer JoJ., VIC MORROW biography [online], jodavidsmeyer.com [dostęp 2022-07-24] (ang.).
- ↑ PaulP. Donnelley PaulP., Fade to Black: A Book of Movie Obituaries, Omnibus, 2003, s. 504, ISBN 0-7119-9512-5 (ang.).
- ↑ Morrow, Victor Harry, S1c [online], TogetherWeServed [dostęp 2022-07-24] (ang.).
- ↑ BobB. Vosseller BobB., Jersey Shore Native Vic Morrow Remembered 40 Years After Tragic Death [online], Jersey Shore Online, 22 lipca 2022 [dostęp 2022-07-24] (ang.).
- ↑ E.E. Schallert E.E., Moss Hart to write duchin story; video man plans features, „Los Angeles Times”, 17 listopada 1954 (ang.).
- ↑ A.A. MacMINN A.A., Camera angles, „Los Angeles Times”, 13 stycznia 1963 (ang.).
- ↑ HalH. Humphrey HalH., Combat' Star Finds It's Hard to Sleep on the Set, „Los Angeles Times”, 20 września 1964, B22 (ang.).
- ↑ GeneG. Santoro GeneG., Infantrymen on the Small Screen, „World War II”, 6, 25, Leesburg, Virginia: Weider History Group, kwiecień 2011, s. 69 [dostęp 2013-08-24] (ang.).
- ↑ a b RickR. Jason RickR., Scrapbooks of My Mind: A Hollywood Autobiography [online], www.scrapbooksofmymind.com, lipiec 2000 [dostęp 2022-07-24] (ang.).
- ↑ Drama by Genet will be filmed., „New York Times”, 27 listopada 1962 (ang.).
- ↑ B.B. Martin B.B., Carleigh productions buys two properties, „Los Angeles Times”, 25 października 1969 (ang.).
- ↑ DavidD. Wallace DavidD., For Jennifer Jason Leigh, Fast Times Are Slowed by Personal Tragedy, „People”, 18 (16), 18 października 1982 (ang.).
- ↑ NTSB Accident Report [PDF], Washington, D.C.: National Transportation Safety Board, 23 lipca 1982 [zarchiwizowane 2012-03-05] (ang.).
- ↑ a b StephenS. Farber StephenS., MarcM. Green MarcM., Outrageous Conduct: Art, Ego and the Twilight Zone Case, Arbor House/Morrow, 1988, s. 394, ISBN 978-0-87795-948-9 [dostęp 2022-07-24] (ang.).
- ↑ DeniseD. Noe DeniseD., The Twilight Zone Tragedy: Funerals and Blame, [w:] Crime Library, TruTV [zarchiwizowane 2013-10-19] (ang.).
- ↑ Funeral for Vic Morrow [online], calisphere.org [zarchiwizowane 2018-09-28] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Vic Morrow w bazie IMDb (ang.)
- Vic Morrow w bazie TCM Movie Database (ang.)
- Vic Morrow w bazie AllMovie (ang.)
- NancyN. Durgin NancyN., Annotated Vic Morrow TV and Movie Credits [online], jodavidsmeyer.com [dostęp 2022-07-24] (ang.). – filmografia
- DickD. Peabody DickD., In Harm’s Way: Vic Morrow’s death on the set of the Twilight Zone movie [online], jodavidsmeyer.com [dostęp 2022-07-24] (ang.). – artykuł dotyczący tragedii na planie filmu Strefa mroku, autorstwa Dicka „Little John” Peabody’ego
- Vick Morrow w bazie Find a Grave (ang.)
- Britannica: biography/Vic-Morrow