Włodzimierz Dusiewicz
Data i miejsce urodzenia | 13 stycznia 1931 |
---|---|
Zawód, zajęcie | reżyser, scenarzysta, pisarz, aktor lalkowy |
Alma Mater | Uniwersytet Warszawski |
Rodzice | Władysław Dusiewicz i Jadwiga |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Włodzimierz Zbigniew Dusiewicz[1] ps. Dusza (ur. 13 stycznia 1931 w Nowej Wsi[2]) – polski reżyser i scenarzysta filmów dokumentalnych, aktor lalkowy, nauczyciel, Zawiszak, powstaniec warszawski, pisarz, podharcmistrz[3], członek Stowarzyszenia Filmowców Polskich[4], pracownik Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa[5], prezes Stowarzyszenia Rodzina Katyńska w Warszawie (1994–1995)[6] i prezes Federacji Rodzin Katyńskich (1993–2006)[7]. Syn aspiranta Władysława Dusiewicza[8].
Życiorys
Dzieciństwo (1931–1944)
Urodził się 13 stycznia 1931 w Nowej Wsi (powiat Szamotuły) w rodzinie aspiranta straży więziennej Władysława Dusiewicza (1899–1939) i nauczycielki Jadwigi (pochodzącej z Warszawy)[9]. Przed wojną skończył dwie klasy szkoły publicznej w Grodzisku Wielkopolskim. W kwietniu 1941 razem z rodziną został wysiedlony do Łodzi, a następnie przez Konstantynów Łódzki trafił do Warszawy. Działał w harcerstwie. Jako Zawiszak wziął udział w powstaniu warszawskim. Zajmował się zdobywaniem informacji wywiadowczych i przenoszeniem meldunków[2].
W Polsce Ludowej (1945–1989)
Po wojnie został przeszkolony z zakresu skoków spadochronowych oraz na pilota szybowca. Zdał maturę (1948)[9].
Absolwent Wydziału Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Pracował w Państwowym Teatrze Lalek i Aktora „Baj” w Warszawie (od 1951), w Centrali Filmów Oświatowych „Filmos” (1963–1965) oraz w Wytwórni Filmowej Czołówka (w 1965)[10][4].
W 1976 w Krakowie na Ogólnopolskim Festiwalu Filmów Krótkometrażowych za film Polacy w paradzie zwycięstwa otrzymał Nagrodę Szefa Głównego Zarządu Politycznego Wojska Polskiego za najlepszy film o tematyce patriotycznej[10][11].
W III RP (po 1990)
W 1993 został wybrany prezesem Zarządu Federacji Rodzin Katyńskich i pełnił tę funkcję do 2006[7]. W tym czasie przez rok (1994–1995) był także prezesem Stowarzyszenia Rodzina Katyńska w Warszawie[6]. W 1996 przeszedł na emeryturę[9]. 5 lutego 2002 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[12]. W 2003 wszedł w skład Rady Programowej Muzeum Policji[13].
21 grudnia 2009 udzielił wywiadu Annie Bosiackiej dla Archiwum Historii Mówionej[2].
W 2012 w Pałacu na Wodzie w Warszawie został odznaczony przez szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych doktora Jana Stanisława Ciechanowskiego Medalem „Pro Patria” w uznaniu szczególnych zasług w kultywowaniu pamięci o walce o niepodległość Polski[14].
W 2015 w ambasadzie RFN w Warszawie został odznaczony przez ambasadora Rolfa Nikla przyznanym przez prezydenta Niemiec Joachima Gaucka Krzyżem Zasługi na Wstędze Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec w dowód uznania zasług na rzecz stosunków polsko-niemieckich[15].
Główny bohater książeczki Zaklęcie na W Michała Rusinka[16].
Działacz Stowarzyszenia Szarych Szeregów (pracuje m.in. w redakcji gazetki „Warszawskie Szare Szeregi”)[9].
W 2019 z okazji 75 rocznicy powstania warszawskiego „za zasługi dla Niepodległej” otrzymał z rąk Prezydenta RP Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości[17].
Filmografia
Reżyser
- 1972 – Iłża – ziemia walcząca[18]
- 1977 – Przerwana pieśń ...[18]
- 1977 – Za drutami[18]
- 1979 – W moim obiektywie[18]
- 1981 – Piłka Wodna[18]
- 1981 – Dajmy im szansę[18]
- 1983 – Trauguttowcy[18]
- 1983 – Łęczyckie bajanie o Borucie – panie[18]
- 1984 – Pałac tysiąca imion[18]
- 1985 – Nasz dom ojczyzna – Polska[18]
- 1986 – Bojowe szkoły[18]
- 1987 – Walczył na morzach i oceanach[18]
- 1992 – Życiorys do protokołu. Rzecz o generale Leopoldzie Okulickim[18]
Scenarzysta
- 1977 – Przerwana pieśń ...[18]
- 1977 – Za drutami[18]
- 1981 – Piłka Wodna[18]
- 1981 – Dajmy im szansę[18]
- 1982 – Zawiszacy[18]
- 1983 – Trauguttowcy[18]
- 1983 – Łęczyckie bajanie o Borucie – panie[18]
- 1984 – Pałac tysiąca imion[18]
- 1985 – Nasz dom ojczyzna – Polska[18]
- 1986 – Bojowe szkoły[18]
- 1987 – Walczył na morzach i oceanach[18]
- 1989 – Szesnastu[18]
- 1992 – Życiorys do protokołu. Rzecz o generale Leopoldzie Okulickim[18]
- 1994 – Grupy szturmowe. Szare Szeregi[18]
Życie prywatne
Ma dwie siostry: Mirosławę (1925–przed 2009) i Teresę (ur. 1933)[2].
Przypisy
- ↑ Włodzimierz Zbigniew Dusiewicz − Profil Osoby z KRS. Krajowy Rejestr Sądowy. [dostęp 2017-02-09]. (pol.).
- ↑ a b c d Anna Bosiacka, Włodzimierz Dusiewicz: Włodzimierz Dusiewicz „Dusza” – Wywiad dla Archiwum Historii Mówionej. Muzeum Powstania Warszawskiego, 2009-12-21. [dostęp 2017-02-09]. (pol.).
- ↑ Harcerska Wieczornica w 69. Rocznicę Powstania Warszawskiego już za nami. – Gmina Nieporęt [dostęp z dnia: 2016-04-17]
- ↑ a b Redakcja: Włodzimierz Zbigniew Dusiewicz. Stowarzyszenie Filmowców Polskich. [dostęp 2017-02-09]. (pol.).
- ↑ JanuszJ. Stankiewicz JanuszJ., O rozwiązaniu Federacji Rodzin Katyńskich [online], 30 listopada 2008 [dostęp 2016-04-17] [zarchiwizowane z adresu 2016-05-07] .
- ↑ a b Historia Warszawskiej Rodziny Katyńskiej [dostęp z dnia: 2016-04-17]
- ↑ a b Federacja Rodzin Katyńskich [dostęp z dnia: 2016-04-17]
- ↑ K. Maciejaszek: Uroczystość odsłonięcia tablicy katyńskiej oraz posadzenie Dębu Pamięci. Zakład Poprawczy w Grodzisku Wlkp., 2014-09-17. [dostęp 2017-02-09]. (pol.).
- ↑ a b c d Włodzimierz Zbigniew Dusiewicz. Muzeum Powstania Warszawskiego. [dostęp 2017-02-09]. (pol.).
- ↑ a b 85. urodziny Włodzimierza Dusiewicza Stowarzyszenie Filmowców Polskich [dostęp z dnia: 2016-04-17]
- ↑ Włodzimierz Dusiewicz – FilmPolski.pl [dostęp z dnia: 2016-04-17]
- ↑ Odznaczenia w Pałacu Prezydenckim [dostęp z dnia: 2016-04-17]
- ↑ DECYZJA NR 141 KOMENDANTA GŁÓWNEGO POLICJI z dnia 29 maja 2003 r. w sprawie utworzenia Rady Programowej Muzeum Policji [dostęp z dnia: 2016-04-17]
- ↑ Uroczystość wręczenia odznaczeń w Pałacu na Wodzie. udskior.gov.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-06)]. [dostęp z dnia: 2016-10-05]
- ↑ Federalny Krzyż Zasługi dla weteranów powstania warszawskiego [online], Onet.pl, 16 kwietnia 2015 [dostęp 2016-04-17] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-17] .
- ↑ Michał Rusinek, "Zaklęcie na W" Culture.pl [dostęp z dnia: 2016-04-17]
- ↑ Ordery i odznaczenia z okazji 75. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. prezydent.pl, 2019-07-30. [dostęp 2019-09-04]. (pol.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa mafia: Włodzimierz Dusiewicz w bazie Filmweb.pl. Filmweb. [dostęp 2017-02-09]. (pol.).
Bibliografia
- Włodzimierz Dusiewicz ps. Dusza – wywiad dla Archiwum Historii Mówionej [dostęp z dnia: 2016-04-17]
Linki zewnętrzne
- Rozmowa z Włodzimierzem Dusiewiczem (13.04.2011) PolskieRadio.pl [dostęp z dnia: 2016-04-17]
- Włodzimierz Dusiewicz – Wspomnienia z Powstania Youtube.com [dostęp z dnia: 2016-04-17]