Walc (muzyka)
Walc – muzyczna forma taneczna oparta na tańcu walc.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f0/Walc_rytm.svg/240px-Walc_rytm.svg.png)
Zwykle w formie pieśni dwuczęściowej lub trzyczęściowej. Tempo różnorodne od wolnego do szybkiego. Metrum nieparzyste 3/4. Wyraźny rytm w akompaniamencie[1][2].
Znane walce fortepianowe:
- Johannes Brahms:
- 16 walców na fortepian op. 39 (1869);
- Fryderyk Chopin:
- 3 walce na fortepian op. 64 (1847);
- Antonín Dvořák:
- 8 walców (8) na fortepian op. 54 (1880).
Słynne walce koncertowe:
- Carl Maria von Weber:
- Zaproszenie do tańca (tytuł oryginalny: Aufforderung zum Tanz - w oryginale utwór fortepianowy na 4 ręce, instrumentacja symfoniczna pochodzi od Hektora Berioza);
- Joseph Lanner:
- Trennungs-Walzer (tytuł anglojęzyczny Separation) op. 19;
- Amoretten op. 53,
- Die Humoristiker (tytuł anglojęzyczny The Humorists) op. 92;
- Pesther-Walzer op. 93;
- Abschied von Pest (tytuł anglojęzyczny Farewell from Pest) op. 95;
- Die Werber op. 103;
- Promień nadziei (tytuł oryginalny: Hoffnungsstrahlen)
- Walc Koronacyjny (tytuł oryginalny: Krönungswaltzer), op. 133;
- Hofballtänze (tytuł anglojęzyczny Royal Court Dances) op. 161;
- Die Romantiker (tytuł anglojęzyczny The Romantics) op. 167;
- Schönbruńczycy (tytuł oryginalny: Die Schönbrunner), op.200;
- Johann Strauss (syn):
- Epigramy (tytuł oryginalny: Sinngedichte) op. 1 (1844);
- Eolskie tony op. 88;
- Akceleracje (tytuł oryginalny: Accelerationen) op. 235 (1860);
- Gazetki poranne (tytuł oryginalny: Morgenblätter) op. 279;
- Deliria (tytuł oryginalny: Delirien);
- Nad pięknym modrym Dunajem (tytuł oryginalny: An der schönen blaue Donau) op. 314 (1867);
- Życie artysty (tytuł oryginalny: Künstlerleben) op. 316 (1867);
- Telegramy (tytuł oryginalny: Telegramme) op. 318 (1867);
- Opowieści Lasku Wiedeńskiego (tytuł oryginalny: Geschichten aus dem Wiennerwald) op. 325 (1868);
- Wino, kobieta i śpiew (tytuł oryginalny: Wein, Weib und Gesang) op. 333 (1869);
- Wiedeńska krew (tytuł oryginalny: Wiener Blut) op. 354 (1873);
- Róże południa (tytuł oryginalny: Rosen aus dem Süden) op. 388 (1880);
- Odgłosy wiosny (tytuł oryginalny: Frühlingsstimmen) op. 410 (1883);
- Walc cesarski (tytuł oryginalny: Kaiser-Waltzer) op. 437 (1888);
- Josef Strauss:
- Muzyka sfer (tytuł oryginalny: Sphären-Klänge);
- Franz Lehár:
- Złoto i srebro;
- Iosif Ivanovici:
- Fale Dunaju;
- Émile Waldteufel:
- Walc Łyżwiarzy (tytuł oryginalny: Les Patineurs);
- Walc radości (tytuł oryginalny: Flots de joie);
- Miłość i wiosna (tytuł oryginalny: Amour et Printemps);
- Estudiantina (tytuł oryginalny: Estudiantina);
- Myosotis;
- Tout a vous;
- A toi;
- Pomone;
- Archibald Joyce:
- Marzenie;
- Czarna Orchidea;
- Wspomnienie;
- Tysiąc Pocałunków;
- Pieśń jesieni;
- Juventino Rosas:
- Nad falami (tytuł oryginalny: Sobre las Olas);
- Dmitrij Szostakowicz:
- Walc 2
- Ilja Szatrow:
- Na wzgórzach Mandżurii;
- Wiosenne burze.
Słynne walce wchodzące w skład większych kompozycji:
- Charles Gounod:
- walc z opery Faust;
- walc z opery Romeo i Julia;
- Noc Walpurgii (scena baletowa z opery Faust, skomponowana w takcie 3/4, częściowo w rytmie walca);
- Léo Delibes:
- Walc Swanhildy (scena z baletu Coppelia);
- Jacques Offenbach:
- Walc Olimpii – scena z opery Opowieści Hoffmanna;
- koloraturowa Aria ze szczękiem sprężyny z opery Opowieści Hoffmanna;
- Giuseppe Verdi:
- Walc Brindisi (znany także jako Toast) – scena z opery La Traviata;
- Piotr Czajkowski:
- walc – scena z baletu Jezioro łabędzie;
- walc – scena z baletu Śpiąca królewna;
- Walc kwiatów – scena finałowa z baletu Dziadek do orzechów;
- Johann Strauss (syn):
- Walc skarbów – scena z operetki Baron cygański;
- Richard Strauss:
- walc z opery Kawaler srebrnej róży;
- Imre Kálmán:
- walc z operetki Księżniczka Czardasza.
Przypisy
- ↑ Habela 1968 ↓, s. 213.
- ↑ Chodkowski 1995 ↓, s. 942.
Bibliografia
- Jerzy Habela: Słowniczek muzyczny. Warszawa: PWM, 1968. ISBN 83-01-11390-1. (pol.).
- Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: PWN, 1995. ISBN 83-01-11390-1. (pol.).
Kontrola autorytatywna (rodzaj utworu/kompozycji muzycznej):