Warnikajmy
osada | |||
![]() Brama folwarczna | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Powiat | |||
Gmina | Korsze | ||
Liczba ludności (2004) | 144 | ||
Strefa numeracyjna | 89 | ||
Kod pocztowy | 11-430[2] | ||
Tablice rejestracyjne | NKE | ||
SIMC | 0479178 | ||
Położenie na mapie gminy Korsze ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu kętrzyńskiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Warnikajmy (niem. Warnikeim) – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w gminie Korsze. Obecnie osada stanowi samodzielne sołectwo[3].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Historia
Wieś istniała już najprawdopodobniej w XIV wieku jako zaplecze gospodarcze strażnicy krzyżackiej w pobliskiej Równinie Górnej. Wieś zamieszkana była przez Prusów. Wskazuje na to jej nazwa, składająca się z pruskich słów warne – wrona i kaymis – wieś oraz prawo obowiązujące dla wsi zasiedlonych przez Prusów.
W XVI wieku wieś należała do rodziny von Oppen. W XVII, XVIII i pierwszej połowie XIX wieku Warnikajmy były w posiadaniu rodu Egloffsteinów znanego z Mołtajn i Sorkwit, a następnie rodziny von Borcke z Tołkin. W latach 1860–1929 Warnikajmy były w rękach kobiet pochodzących z rodziny von Borcke. Ostatnia z nich, Klara von Below, została żoną Juliusza von Braun (stryj Wernera von Braun).
W roku 1913 majątek ziemski w Warnikajmach o powierzchni 396 ha należał do Klary von Braun. Mąż jej w tym czasie był starostą Gierdawy).
Po II wojnie światowej w Warnikajmach powstał PGR. W latach 1947–1961 była tu stadnina koni, która w roku 1961 przeniesiona została na teren powiatu morąskiego. Warnikajmy od 1 października 1961 roku weszły w skład Kombinatu PGR Garbno.
Zabytki
Neogotycki folwark, którego zabudowa pochodzi z początku XX w. Został upodobniony do warownego przedzamcza z wieżą bramną, krużgankami od strony dziedzińca oraz basztami. Do lat 30. XX wieku folwark przylegał do neogotyckiego zamku z donżonem, który został zlicytowany za długi właścicieli i rozebrany dla pozyskania cegły[4].
Ochrona przyrody
Wschodnia część osady wchodzi w skład Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Rzeki Guber[5].
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 144281
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1336 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
- ↑ Obwieszczenie NR 1/2017 Rady Miejskiej w Korszach z dnia 28 grudnia 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu Statutu Gminy Korsze. 4 stycznia 2018. [dostęp 2022-04-30]. (pol.).
- ↑ Piotr Skurzyński "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna" Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 ISBN 83-7200-631-8 s. 193
- ↑ Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska: geoserwis mapy. [dostęp 2022-05-07]. (pol.).
Bibliografia
- Zofia Licharewa, „Kętrzyn. Z dziejów miasta i powiatu”, wyd. „Pojezierze”, Olsztyn 1962. (str. 126 i 152 – stadnina)
- Rudolf Grenz, „Der Kreis Rastenburg”, Marburg/Lahn, 1976. (str. 318 – majątek, str. 321 – cegielnia)
- „Kętrzyn. Z dziejów miasta i okolic”, Pojezierze, Olsztyn, 1978 (str. 208 i 224 – Egloffsteinowie, str. 270 – PGR)
- Mariusz Wyczółkowski, „Warnikajmy – mały Malbork”, Piramida – Informator Kętrzyński, nr 4, Kętrzyn, 1997 (str. 1-3)
- p
- d
- e
- Siedziba gminy: Korsze
Miasto | |
---|---|
Wsie |
|
Osady |
|
Przysiółki |
|
Część wsi |
|
Przysiółki wsi |
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d2/POL_Korsze_COA.svg/55px-POL_Korsze_COA.svg.png)