Zdzisław Myrda
środkowy | ||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 29 stycznia 1951 | |||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 6 lipca 2020[1] | |||||||||||||||
Wzrost | 203 cm | |||||||||||||||
Masa ciała | 108 kg | |||||||||||||||
Kariera | ||||||||||||||||
Aktywność | 1967–1988 | |||||||||||||||
| ||||||||||||||||
|
Zdzisław Myrda (ur. 29 stycznia 1951 w Siedliskach, zm. 6 lipca 2020 tamże[2]) – polski trener i koszykarz, reprezentant kraju, olimpijczyk. Absolwent warszawskiej AWF (1984).
W drużynie narodowej (1974–1980) rozegrał 139 spotkań i zdobył 1261 pkt. Wystąpił na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980.
W barwach Resovii zdobył Puchar Polski edycji 1973/1974 i został wybrany najlepszym zawodnikiem turnieju finałowego[3]. Zdobył tytuł Koszykarza Roku w 1975 roku.
W ramach plebiscytu na najpopularniejszego sportowca Polski południowo-wschodniej, organizowanego przez dziennik „Nowiny”, otrzymał tytuł honorowego sportowca roku 1987[4].
Działacz
Wiceprezes ds. sportowych MKS Rzeszów, prezes MKS V LO Rzeszów, prezes Rzeszowskiego Okręgowego Związku Koszykówki (przez rok), wiceprezes ds. organizacyjno-finansowych Podkarpackiego Związku Koszykówki (dwie kadencje), wiceprezes ds. finansowych Podkarpackiego Stowarzyszenia Związków Sportowych, członek zarządu Polskiej Federacji Sportu Młodzieżowego, wiceprezes ds. sportowych KKS Resovia. Pracował jako nauczyciel wf i trener. Kandydat z listy Kandydaci Komitetu Wyborczego Wyborców Tadeusza Ferenca „Rozwój Rzeszowa” w wyborach samorządowych 2006[5], z 481 głosami mandatu nie uzyskał[6]
Odznaczony Brązowym i Złotym (2005)[7] Krzyżem Zasługi.
Osiągnięcia
- Drużynowe
- Mistrz Polski (1975)
- Wicemistrz Polski (1973, 1974, 1979)
- Brązowy medalista mistrzostw Polski (1976, 1977)
- Zdobywca pucharu Polski (1974)
- Finalista pucharu Polski (1973)
- Awans do najwyższej klasy rozgrywkowej z Resovią (1971, 1987)
- Uczestnik rozgrywek:
- II rundy Pucharu Europy Mistrzów Krajowych (1975/96)
- TOP 16 Pucharu Koracia (1977/78)
- Indywidualne
- Koszykarz roku polskiej ligi (1975)
- Zaliczony do I składu najlepszych zawodników polskiej ligi (1979, 1980)
- Reprezentacja
- Uczestnik:
- igrzysk olimpijskich (1980 – 7. miejsce)
- mistrzostw Europy:
- 1973 – 12. miejsce, 1975 – 8. miejsce, 1979 – 7. miejsce
- mistrzostw Europy U–18 (1970 – 6. miejsce)
- Brąz turnieju Alberta Schweitzera U–18 (1969 – Mannheim)
Życie prywatne
Syn Antoniego i Elżbiety Dudek. Żonaty (Irena Kruczek), ma dwóch synów: Wojciech Myrda(inne języki) (zm. 2018) – były koszykarz ligi NCAA i Awtodorożnik Saratow oraz Tomasz. Mieszkał w Rzeszowie.
Przypisy
- ↑ Nie żyje Zdzisław Myrda, były reprezentant Polski w koszykówce, olimpijczyk, legenda Resovii, odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi. nowiny24.pl. [dostęp 2020-07-06]. (pol.).
- ↑ Redakcja, Był duży, wyglądał groźnie, ale to była ciepła postać. Zdzisław Myrda (1951-2020), legenda rzeszowskiego basketu [online], Nowiny, 10 lipca 2020 [dostęp 2020-07-11] (pol.).
- ↑ Puchar Polski dla „Bieszczadzkich Wilków”. „Nowiny-Stadion”. Nr 14, s. 1, 8 kwietnia 1974.
- ↑ Tadeusz Szylar. Puchar „Nowin” w rękach akrobatek Beaty Płonki i Brygidy Sakowskiej. „Nowiny-Stadion”, s. 8, Nr 2 z 15 stycznia 1990.
- ↑ Geografia wyborcza – Wybory samorządowe – Państwowa Komisja Wyborcza
- ↑ Geografia wyborcza – Wybory samorządowe – Państwowa Komisja Wyborcza
- ↑ M.P. z 2005 r. nr 25, poz. 356
Bibliografia
- Polski Komitet Olimpijski: Zdzisław Myrda – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl. www.olimpijski.pl. [dostęp 2011-03-20]. (pol.).
- Zdzisław Myrda – sylwetka w portalu archive.fiba.com. archive.fiba.com. [dostęp 2018-03-16]. (ang.).
- Zdzisław Myrda – sylwetka w portalu plkhistory.ugu.pl. plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2018-03-16]. (pol.).
Linki zewnętrzne
- Zdzisław Myrda Biography and Olympic Results [online], Sports-Reference.com [dostęp 2011-03-20] [zarchiwizowane z adresu 2012-12-15] (ang.).
- p
- d
- e
Zawodnik roku polskiej ligi |
|
---|---|
Most Valuable Player |
|
¹ – nagroda przyznana na podstawie głosowania dziennikarzy, a nie trenerów EBL
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|