État de siège (film)
Za ostale upotrebe, v. Opsadno stanje (razvrstavanje).
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/93/Flag_of_France_%281794%E2%80%931815%2C_1830%E2%80%931974%29.svg/22px-Flag_of_France_%281794%E2%80%931815%2C_1830%E2%80%931974%29.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/03/Flag_of_Italy.svg/22px-Flag_of_Italy.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/ba/Flag_of_Germany.svg/22px-Flag_of_Germany.svg.png)
État de Siège (sh. Opsadno stanje) je francusko-italijansko-zapadnonjemački igrani film snimljen 1972. godine u režiji Coste Gavrasa. Po žanru je triler, a temelji se na istinitim događajima koji su se 1970. godine zbili u Urugvaju gdje je grupa radikalno lijevih tupamarosa otela i ubila američkog obavještajca Dana Mitrionea. U filmu se njegov alter ego, koji tumači Yves Montand, se zove Philip Santore, a radnja paralelno kroz flashbackove prati njegovu djelatnost u neimenovanoj južnoameričkoj zemlji, gdje je pod krinkom diplomata pomagao represivnom aparatu desničarskog režima, kao i neuspjela nastojanja gerilaca da ga zamijene za svoje uhapšene drugove.
État de Siège se stilom, ali i temom oslanjao na dva ranija Gavrasova filma - Z i Priznanje - koja su francuskog režisera učinila najpoznatijim autorom politički angažiranih filmova, a također i tada sve dominantnijem trendu evropske kinematografije koja je aktualna zbivanja u svijetu nastojala prikazivati iz ljevičarske perspektive. État de Siège je sniman na lokacijama u Čileu gdje je tada na vlasti bio ljevičarski režim predsjednika Allendea, a koji će godinu dana kasnije biti zbačen te uspostavljena desničarska diktatura nalik na onu koja se prikazuje u filmu. Gavrasov je film bio jedan od prvih koji je nastojao ukazati na povezanost američke vlade sa masovnim hapšenjima, mučenjima, prisilnim nestancima i likvidacijama koje su, pod parolom hladnoratovske borbe protiv komunista nad svojim političkim protivnicima uz njenu logističku i tehničku podršku vršile latinoameričke vojne i druge diktature. Usprkos toga, kritičari su Gavrasu priznali nastojanje da u prikazu zbivanja bude što objektivnije, kako zbog povlačenja paralela između ljevičarskog terorizma pod plaštem tzv. urbane gerile sa državnim terorizmom eskadrona smrti, kako i kroz to da je glavni lik američkog obavještajca prikazan višedimenzionalno, pa u nekim aspektima čak i superiornija svojim otmičarima. État de Siège je izazvao pažnju u Evropi, a u Francuskoj je dobio prestižnu filmsku nagradu Prix Louis Delluc. U SAD je, pak, njegova distribucija izazvala kontroverze, pa je tako planirana premijera u washingtonskom Kennedyjevom Centru, gdje je trebao biti prvi film prikazan u historiji te prestižne institucije, bila u posljednji trenutak otkazana.
Uloge
- Yves Montand ... Philip Michael Santore
- Renato Salvatori ... Kapetan Lopez
- O.E. Hasse ... Carlos Ducas
- Jacques Weber ... Hugo
- Jean-Luc Bideau ... Este
- Maurice Teynac ... Ministar unutrašnje sigurnosti
- Yvette Etiévant ... Senatorica
- Evangeline Peterson ... Mrs. Santore
- Harald Wolff ... Ministar vanjskih poslova
- Nemesio Antúnez ... Predsjednik Jorge Pacheco Areco
- Mario Montilles ... Zamjenik komesara Fontant
- André Falcon ... Zamjenik Fabbri
- Jacques Perrin ... Telefonist
- Juan Guzmán Tapia ... Novinar (nenaveden na špici)
Izvori
- ↑ http://www.jpbox-office.com/fichfilm.php?id=8553
Vanjske veze
- État de siège na sajtu IMDb
- Review of the movie Arhivirano 2012-09-16 na Wayback Machine-u by Roger Ebert
- p
- r
- u
- Compartiment tueurs (1965)
- Un homme de trop (1967)
- Z (1969)
- L'aveu (1970)
- État de Siège (1972)
- Section spéciale (1975)
- Clair de femme (1979)
- Missing (1982)
- Hanna K. (1983)
- Conseil de famille (1986)
- Betrayed (1988)
- Music Box (1989)
- Contre l'oubli (segment) (1991)
- La Petite Apocalypse (1993)
- À propos de Nice, la suite (segment) (1995)
- Lumière et compagnie (segment) (1995)
- Mad City (1997)
- Amen. (2002)
- Le couperet (2005)
- Eden à l'ouest (2009)
- Le Capital (2012)