Celofan
Celofan Cellophane | |
---|---|
![]() | |
Celofan (od francuskog: cellophane[1]) je poput lista tanki materijal od regenerirane celuloze, obično transparentan, koji se prvenstveno upotrebljava kao materijal za pakiranje.[1]
Još puno godina nakon Prvog svjetskog rata celofan je bio jedini dostupni materijal za pakiranje hrane i proizvodnju ljepljivih traka. Od šezdesetih godina prošlog vijeka neprekidno se koristi kao baza za folije izrađene od sintetičkih polimera, kao što su polietilen i polietilentereftalat.[1]
Historija i karakteristike
Celofan je nastao kao rezultat niza eksperimenata izvođenih krajem 19. vijeka, koji su za cilj imali dobijanje novih umjetnih materijala kemijskom izmjenom celuloze, prirodnog polimera kog ima u velikim količinama. Veliki korak bio je izum viskoze 1892, koja se dobija djelovanjem Natrijevog hidroksida i ugljikova disulfida (CS2) na celulozu.[2] Viskoza je topiva u lužini, pa ako se kroz sapnicu protiskuje u razrijeđenu kiselinu celuloza se ponovo oslobađa, u obliku niti (viskozna svila) ili folije kao - celofan.[2]
Taj proces je izumio i patentirao 1908., švicarski kemičar Jacques E. Brandenberger-[3] On je konstruirao i stroj za kontinuiranu proizvodnju celofana, i skovao sintagmu - celofan , kombinacijom dviju riječi celuloza + diaphan (francuski - transparentan).[1]
Brandenberger je 1913. u Francuskoj osnovao kompaniju La Cellophane SA, koja je postala lider za tu vrst robe, - 1923. prodao je prava na patent američkoj kompaniji DuPont de Nemours, za proizvodnju u Sjedinjenim Američkim Državama pa je ime celofan postalo sinonim za tu foliju.[1]
Celofan je transparentan, vrlo elastičan i čvrst materijal, koji ne propušta masnoće i plinove. Izrađuje se u raznim debljinama i bojama, a primjenom posebnih premaza kao što je poliviniliden hlorid (PVDC) može se napraviti i otpornim na vlagu i toplinu.[1]
Izvori
Vanjske veze
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/15px-Commons-logo.svg.png)
- Cellophane (en)