Le Samouraï
- Raymond Borderie
- Eugène Lépicier
- Jean-Pierre Melville
- Georges Pellegrin
- Alain Delon
- François Périer
- Nathalie Delon
- Cathy Rosier
- Monique Bonnot
- Yolande Maurette
Francuska
Italija[1]
Le Samouraï (francuski izgovor: [lə samuʁaj], sh. Samuraj, u Italiji prikazan pod naslovom Frank Costello faccia d'angelo (sh. Frank Costello, lice anđela) je francusko-italijanski kriminalistički film snimljen 1967. u režiji Jean-Pierrea Melvillea, poznat kao jedno od najuticajnijih ostvarenja žanra, odnosno gangsterskog filma u historiji svjetske kinematografije.
Naslovni protagonist, čiji lik tumači Alain Delon, je Jef Costelo, profesionalni ubica koji obavlja naručene likvidacije za račun pariškog podzemlja, koristeći kako vlastiti smisao za organizaciju i preciznost, tako i alibije koje mu pruža djevojka (čiji lik tumači tadašnja Delonova supruga Nathalie Delon). Radnja prikazuje kako ga prilikom ubistva vlasnika noćnog kluba slučajno zapazi pijanistica (čiji lik tumači Cathy Rosier), a zbog čega postaje predmetom zanimanja policije, ali i vlastitih klijenata koji ga nastoje ušutkati kao mogućeg svjedoka.
Le Samouraï se često tumačio kao Melvlleov homage klasičnim hollywoodskim gangsterskim filmovima, odnosno žanru film noira, a što se najčešće može vidjeti kroz kostime i noćne klubove gdje se odvija radnja, i koji daleko više sliče američkim velegradovima nego modernoj francuskoj prijestolnici. Melville je, sa druge strane, te motive osuvremenio kroz reference na Zapadu tada prilično popularnu orijentalnu filozofiju i kulturu (uključujući znameniti, inače, izmišljeni citat iz samurajskog Kodeksa bušido koji se pojavljuje na početku), ali i kroz prikaz protagonista koji, iako se nalazi sa druge strane zakona, posjeduje vlastiti kodeks ponašanja koji od njega traži materijalna, fizička i druga odricanja, uključujući i vlastiti život. Delonu, koji je tada uživao vrhunac popularnosti, uloga fizički atraktivnog, ali hladnokrvnog protagonista, je bila jedna od najboljih i najpoznatijih u karijeri.
Le Samouraï je danas poznat i po tome što je poslužio kao uzor brojnim kasnijim sineastima, koji su mu odavali eksplicitni i implicitni homage. Među njima se ističe Walter Hill sa filmom Vozač iz 1978. godine, odnosno John Woo sa znamenitim hongkonškim filmom The Killer iz 1989. godine. Lik Jefa Costela se također navodi i kao jedna od inspiracija za Agenta 47, protagonista serije video-igara Hitman.
Uloge
- Alain Delon : Jef Costello
- François Périer : le commissaire
- Nathalie Delon : Jane Lagrange, la maîtresse de Costello
- Caty Rosier : Valérie, la pianiste
- Jacques Leroy : l'homme de la passerelle
- Michel Boisrond : Wiener
- Robert Favart : le barman
- Jean-Pierre Posier : Olivier Rey
- Catherine Jourdan : le réceptionniste
- Roger Fradet : le 1er inspecteur
- Carlo Nell : le 2e inspecteur
- Robert Rondo : le 3e inspecteur
- André Salgues : le garagiste
- André Thorent : un policier / l'homme au volant du taxi
- Jacques Deschamps : un policier
- Georges Casati : Damolini
- Jack Léonard : Garcia
- Pierre Vaudier : un policier
- Maurice Magalon : un policier
- Gaston Meunier : le gérant de l'hôtel
- Jean Gold : 1er client dans la boite de nuit
- Georges Billy : 2e client dans la boite de nuit
- Ari Aricardi : un joueur de poker
- Guy Bonnafoux : un joueur de poker
- Humberto Catalano : un inspecteur de police
- Carl Lechner : le sosie de Jef
- Maria Maneva : la jeune fille au chewing-gum
Izvori
- ↑ „Le SAMOURAÏ (1967)”. British Film Institute. Arhivirano iz originala na datum 2012-11-28. Pristupljeno October 26, 2012.
Vanjske veze
- Le Samouraï na sajtu IMDb
- Le Samouraï na AllMovie-u (en)
- Le Samouraï at Rotten Tomatoes
- Criterion Collection essay by David Thomson Arhivirano 2008-03-11 na Wayback Machine-u
- p
- r
- u
- Le Silence de la mer
- Les Enfants terribles
- Bob le flambeur
- Two Men in Manhattan
- Léon Morin, prêtre
- Le Doulos
- Magnet of Doom
- Le deuxième souffle
- Le Samouraï
- Army of Shadows
- Le Cercle Rouge
- Un flic