Zaređenje
Sveti red Sacramentum ordinis | |
---|---|
![]() | |
Sveti red ili latinski: sacramentum ordinis[1]) je ime jednog od sakramenata Katoličke crkve, obreda kojim se dodjeljuje svećenička služba (položaj).[1]
Karakteristike i historija
Vanjski ritualni znak tog sakramenta je polaganje biskupovih ruku na glavu kandidata koji se zaređuje.[1] Danas postoje samo tri stupnja svetoga reda, to su;
- đakon
- prezbiter (svećenik) i
- biskup
Za razliku od tog tokom historije postojalo ih je puno više (kao i svećeničkih zanimanja) , u niži kler su spadali; vratari, lektori, egzorcisti, akoliti a u viši subđakoni, đakoni prezbiteri.[1] Taj sakrament se može primiti - samo jednom (u istom stupnju), dodjeljuje se samo članovima klera nakon relativno duge pripreme za takav život.[1]
Pravoslavna crkva
- Glavni članak: Sveštenstvo
U Pravoslavnim crkvama se ta sveta tajna (sakrament) zove rukopolaganje, rukopoloženje grčki; χειροθεσία hirotonija glasanje podizanjem ruke ≃ hiro + tonija [2] jer obred zaređenja kulminira kad svećenik pololoži ruku na glavu ređenika.[3]
U pravoslavlju postoje slijedeće stupnjevi (činovi) rukopoloženja; đakon, prezbiter (svećenik) i episkop (vladika).[3]
Protestantske crkve
Kod Protestanata se ređenje ne smatra sakramentom, ali se kod njih zarediti mogu i žene, dok kod pravoslavaca i katolika taj sakrament mogu primiti jedino kršteni muškarci.[1]
Izvori
Vanjske veze
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/15px-Commons-logo.svg.png)
- Sveti red (sh)