Hal Foster
Hal Foster | |
---|---|
Doğum | Harold Rudolf Foster 16 Ağustos 1892(1892-08-16)[1] Halifax, Nova Scotia, Kanada |
Ölüm | 25 Temmuz 1982 (89 yaşında) Hernando, Florida, ABD |
Çalışma alan(lar)ı | Yazar, Ressam |
Önemli çalışmaları | Prince Valiant, Tarzan |
Ödülleri | Inkpot Award (1977)[2] |
Harold Rudolf Foster, FRSA (d. 16 Ağustos 1892 - ö. 25 Temmuz 1982), Prens Valiant çizgi romanının yaratıcısı olarak bilinen Kanadalı Amerikalı çizgi roman sanatçısı ve yazarı. Çizim stili, yüksek seviyedeki teknik ustalığı ve detaylara verdiği önem ile dikkat çekmiştir.
Halifax, Nova Scotia, Kanada'da doğan Foster, 1921'de Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındı ve illüstrasyon kariyerine Chicago'da başladı ve sonunda Amerikan vatandaşı oldu. 1928'de Edgar Rice Burroughs'un Tarzan romanından uyarlanan ilk macera çizgi romanlarından birine başladı. 1937'de, Orta Çağ'da geçen fantastik bir macera olan haftalık Prens Valiant adlı kendine özgü şeridini yarattı. Şeritte Foster'ın hünerli, ayrıntılı sanat eserleri yer alıyordu; Foster, altyazılarda anlatım ve diyalog olmasını tercih ederek kelime balonları kullanmaktan kaçındı.[3]
Erken dönem
Foster, Stovel, Commercial Art Co., W. M. Buckley Studio ve Winnipeg'deki Brigdens Limited'de kadrolu sanatçı olarak görev yaptı. 1919'da Foster, iş piyasasının nasıl olduğunu görmek için bisikletiyle Chicago'ya gitti. Daha sonra 1921'de oraya taşınarak Jahn & Ollier Engraving[4] için çalışmaya başladı. Gerçek şu ki Sanat Enstitüsü'nde onun resmi dersler aldığına dair bir kayıt yoktur. ABD'deki önde gelen ve mali açıdan başarılı serbest ticari sanatçılardan biri olan İllüstratör J. C. Leyendecker, Foster üzerinde erken bir etki yaratmıştır.[5]
1925'te Foster, Chicago reklam stüdyosu Palenske-Young, Inc.'de çalışmaya başladı. Union Pacific Railroad, Johnson Outboard Motors, Wurlitzer Grand Pianos, Jelke Margarine ve International Truck Company gibi şirketler ilk müşterileri oldular. 1928'de Palenske-Young, Famous Books and Plays'in sahibi Joseph Henry "Joe" Neebe tarafından Edgar Rice Burroughs'un Tarzan romanını 10 haftalık bir çizgi roman serisine uyarlaması için işe alındı. Foster, ilk kez 20 Ekim 1928'de İngiliz haftalık Tit-Bits dergisinde çıkan uyarlamayı resimlemek için seçildi. Dizi daha sonra 7 Ocak 1929'dan itibaren Amerika Birleşik Devletleri'nde yayınlandı. Foster, 27 Eylül 1931'den itibaren Tarzan Pazar şeridini yapmak için geri döndü ve Burne Hogarth, 9 Mayıs 1937'de Pazar Tarzan'ını devralana kadar devam etti.[6]
Prens Valiant
Uzun süredir Foster'ın gazeteleri için bir çizgi roman yapmasını isteyen William Randolph Hearst, Foster'ın Prens Valiant'a yaptığı sunumdan o kadar etkilendi ki, Foster'a şeritteki brüt geliri 50-50 dağıtma sözü verdi; bu, o dönemde çok nadir görülen bir teklifti. günler. Prens Valiant'ın prömiyeri 13 Şubat 1937'de yapıldı. 1970'li yıllardan bu yana başka yaratıcılar tarafından günümüzde de sürdürülmektedir. 1944'te Foster ve eşi Helen, Evanston, Illinois'den Redding Ridge, Connecticut'a taşındı. Çift, 1954'te televizyondaki This Is Your Life programında görüldü. 1971'de Fosters, Spring Hill, Florida'da emekli oldu. 1967'de Woody Gelman, Foster'ın daha önceki bazı çalışmalarını Nostalji Basını için yeniden canlandırdı.[7]
Emeklilik ve ölüm
1970 yılında Foster artrit hastasıydı ve emekliliğini planlamaya başladı. 1971'de işbirlikçisi ve kalıcı olarak yerine John Cullen Murphy'yi seçmeden önce birçok sanatçıya Pazar sayfaları çizdirdi. Murphy, şeridi Foster'ın senaryolarından ve kalem çizimlerinden çizdi.[4] Foster, 1971'de Prens Valiant sayfalarını resimlemeyi (ve imzalamayı) bıraktı - bunun istisnası, kendi imzasıyla birlikte önceki panellerin yeniden basılmış kısa hikâyelerinin yer aldığı 8 Haziran 1975 tarihli Sayfa #2000'di. Foster dokuz yıl boyunca şeridi yazmaya ve oldukça detaylı 280-milimetre (11 in) parçalar yapmaya devam etti. 1979'da şeridi King Properties Syndicate'e satana kadar Murphy için taslaklar çizdi. Kasım 1979'da kalça protezi ameliyatı sırasında uzun süren anestezi hafızasını yok etti ve artık Tarzan veya Prens Valiant yaptığını hatırlamıyordu.
Foster,[8] Çizgi Roman Sanatı Konvansiyonu'na ve 1974 ve 1975'te OrlandoCon'a katıldı[9]
Foster, çok az sayıda Amerikalıya verilen bir onur olan Büyük Britanya Kraliyet Sanat Derneği üyeliğine seçildiğinde 73 yaşındaydı.[3]
Foster 1982'de Hernando, Florida'daki bir bakım tesisinde öldü.[10]
Etki ve miras
Foster, çizgi roman tarihinde, özellikle de aksiyon-macera çizgi romanlarında ufuk açıcı bir figürdür. R. C. Harvey, Foster ve Flash Gordon sanatçısı Alex Raymond'un "bundan sonra tüm bu tür çizgi romanların ölçüleceği görsel standardı yarattığını" savunur.[11]
Foster'ın kelime balonlarıyla dolu net ama ayrıntılı panelleri Lynd Ward gibi kendi kuşağının çağdaşları tarafından takdir edildi[12] ama belki de onun en büyük etkisi Çizgi Romanların Altın Çağını yönlendiren genç sanatçılar üzerinde oldu. Foster'ın bu nesil üzerinde büyük bir etkisi vardı ve bu nesilden birçoğu ikonik ve etkili sanatçılar haline geldi. Joe Kubert, Foster, Raymond ve Milton Caniff'i 1930'larda ve 1940'larda çizgi roman sanatının "üç azizi" olarak adlandırdı.[13] Çeşitli kaynaklar Joe Simon, Jack Kirby ve Bob Kane'in ilk çalışmalarını Foster'ın kopyalamaları olarak tanımladı,[14][15][16] ve Kirby, diğerlerinin yanı sıra Foster'ın tarzını "yamyamlaştırdığını" iddia etti.[17] Kirby ayrıca Etrigan the Demon'ın karakter tasarımının Prens Valiant şeridinden alınan Foster'a bir saygı duruşu niteliğinde olduğunu belirtti.[14] Wally Wood, Foster'ın çalışmalarına "takıntılıydı" ve iki yaşında onun gazete şeritlerini kopyalamaya başladı.[18] Frank Frazetta, Foster'ın Tarzan hakkındaki çalışmasını "mükemmellik, yirminci yüzyıl Amerikan sanatında asla aşılamayacak bir dönüm noktası" olarak nitelendirdi.[19] Foster'ı önemli bir etki olarak gösteren diğer birçok sanatçı arasında Carl Barks,[20] Steve Ditko,[21] Mark Schultz,[22] William Stout,[23] Bill Ward,[24] ve Al Williamson yer alıyor.[23] Foster'la birkaç kez tanışan Williamson, onu "çok sert bir beyefendi, çok sert, hiçbir saçmalığı olmayan" olarak tanımladı. Ona asla Hal ya da Harold diyemezsiniz, Bay Foster'dır. ... artık o tür insanları, gerçekten saygınızı hak edenleri görmüyorsunuz."[25]
Ödüller
Foster,
- Gümüş Kadın Ödülü'nü (Sanatçılar ve Yazarlar Derneği, 1952);
- Altın Madalya Ödülü (Parent's Magazine, 1954);
- Altın Aslan Ödülü (Burroughs Bibliophiles, 1967);
- Alley Ödülü (Çizgi Roman Sanatları ve Bilimleri Akademisi, 1967, 1968 ve 1969);
- Adamson Ödülü (İsveç Çizgi Roman Sanatı Akademisi, 1969);
- Ignatz Ödülü (OrlandoCon, 1974);
- Inkpot Ödülü (San Diego Comic-Con International, 1977);
- Sondermann Ödülü (Frankfurt Kitap Fuarı, 2008)
kazandı.
Foster ayrıca çalışmalarıyla
- Ulusal Karikatürcüler Derneği tarafından 1957'de Reuben Ödülü,
- Gümüş T-Kare Ödülü (1975),
- Altın Anahtar Ödülü (1977),
- Elzie Segar Ödülü (1978),
- En İyi Hikaye Şeridi plaketi (1964, 1971, 1974, 1976 ve 1978)
- Prince Valiant için Özel Özellik plaketi (1966 ve 1967)
ile ödüllendirildi.
1965'te, Foster'ın Londra'daki Kraliyet Sanat Topluluğu (FRSA) Üyesi olması, herhangi bir Amerikalı karikatürist için bir ilk olan nadir bir onur oldu.
Foster, diğer karikatürist veya illüstratörlerden daha fazla sanatsal Onur Listesi'nde yer almaktadır:
- Ulusal Karikatürcüler Derneği Onur Listesi (1977),
- Karikatür Sanatı Müzesi Onur Listesi (1977),
- Will Eisner Ödülü Onur Listesi (1996)
- Joe Shuster Kanadalı Çizgi Roman Yaratıcıları Onur Listesi (First Annual, 2005, Foster'ın çalışmalarının uzun süredir hayranı olan yazar-sanatçı Dave Sim tarafından aile adına kabul edildi.[26])
- İllüstratörler Derneği Onur Listesi (2006).[27]
Kaynakça
- ^ "United States Social Security Death Index," index, FamilySearch (https://familysearch.org/pal:/MM9.1.1/JTRZ-ZPP 3 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. : accessed 25 Feb 2013), Harold Foster, July 1982; citing U.S. Social Security Administration, Death Master File, database (Alexandria, Virginia: National Technical Information Service, ongoing).
- ^ "Inkpot Award". 29 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Eylül 2023.
- ^ a b Kane 2001.
- ^ a b Mastrangelo, Joseph P. (22 Nisan 1978). "Val's Sire at 85". The Washington Post. 28 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ocak 2014.
- ^ Donoghue, Steve, "Prince of a Lost Realm", Open Letters Monthly, 23 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 18 Eylül 2010 .
- ^ Markstein, Don, "Prince Valiant", Toonopedia .
- ^ Jamieson, Dave. Mint Condition: How Baseball Cards Became an American Obsession, pp. 125–126. New York: Atlantic Monthly Press (imprint of Grove/Atlantic), 2010. 978-0-8021-1939-1
- ^ "San Diego Comic Con 1974". 27 Eylül 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Eylül 2023.
- ^ "Jim Ivey's Photo Album, Part One". 9 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Eylül 2023.
- ^ Ancestry dot com Death Record
- ^ Harvey, R.C. (Jan 2009). "Alex Raymond at Last". The Comics Journal (295): 161–173. ISSN 0194-7869.
- ^ Spiegelman, Art (13 Ekim 2010). "The Woodcuts of Lynd Ward". The Paris Review. 29 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ocak 2014.
- ^ Lundy, Tiel (2011). "Will Eisner: Portrait of a Sequential Artist". Shofar 29 (2): 193. doi:10.1353/sho.2011.0069.
- ^ a b Cronin, Brian (8 Ocak 2009). "Comic Book Legends Revealed #189". Comic Book Resources. 18 Ağustos 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ocak 2014.
- ^ Cronin, Brian (18 Eylül 2008). "Comic Book Urban Legends Revealed #173". Comic Book Resources. 30 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ocak 2014.
- ^ Mendryk, Harry (28 Ağustos 2009). "Jack Kirby, Fanboy". The Jack Kirby Museum. 27 Eylül 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ocak 2014.
- ^ Best, Daniel (19 Ağustos 2012). "The 1975 COMIC ART CONVENTION: Jack Kirby, Walter Gibson and Jim Steranko". 20th Century Danny Boy. 11 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ocak 2014.
- ^ McLauchlin, Jim (30 Haziran 2010). "Tragic Genius: Wally Wood". The Hero Initiative. 11 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ocak 2014.
- ^ Winiewicz, Dave (21 Eylül 2011). "Frazetta and Hal Foster". Frazetta. 11 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ocak 2014.
- ^ "Carl Barks : Conversations". 21 Ağustos 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Eylül 2023.
- ^ Goode, Gregory (Nov 2, 2009)"Steve Ditko, co-creator of Spider-Man, is 82 today". Examiner.com
- ^ Schultz, Mark (8 Mart 2011). "Mark Schultz on the Art of Hal Foster". A Prince Named Valiant. 1 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ocak 2014.
- ^ a b Seneca, Matt (18 Ekim 2011). "Prince Valiant, Volume 4: 1943-1944". The Comics Journal. 27 Eylül 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ocak 2014.
- ^ Ward, Bill. "Autobiography" 2 Temmuz 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Bill Ward Archive
- ^ Zimmerman, Dwight Jon (Kasım 1988). "Al Williamson". Comics Interview (62). Fictioneer Books. s. 59.
- ^ "National Cartoonists Society Awards". 6 Ocak 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Eylül 2023.
- ^ Kane, Brian, Foster, BPIB, 20 Kasım 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 27 Eylül 2023 .
Başvuru kaynakları
- Karasakal, Bill . "Saçma Sanatçı", Renkli Tarzan. Cilt 1. 1931–1932 New York: Flying Buttress Classics Kütüphanesi.1-56163-049-7ISBN 1-56163-049-7
- Kane, Brian M (2001), Hal Foster: Prince of Illustrators, Vanguard Productions, ISBN 1-887591-25-7
- Kane, Brian M (2009), The Definitive Prince Valiant Companion, Fantagraphics Books, ISBN 978-1-60699-305-7
Dış bağlantılar
- Karlen, David ‘Dave’ (1 Şubat 2009), "Buried treasure: Hal Foster's The Medieval Castle", Original art blog
- Hal Foster at the Grand Comics Database
- "Hal Foster Papers 1937–1973", Digital guides, Syracuse University
- Cullen Murphy (AC 1974) Prince Valiant Comic Collection at the Amherst College Archives & Special Collections
Şablon:Prince Valiant Şablon:Canadian cartoonists Şablon:Inkpot Award 1970s Şablon:Society of Illustrators' Hall of Fame