Kuhn Rikon
![]() | |
Tip | Aktiengesellschaft |
---|---|
Endüstri | Cookware |
Öncül | Heinrich Kuhn Metallwarenfabrik |
Kurucu | Heinrich Kuhn-Boller |
Genel merkezi | Rikon im Tösstal, canton of Zürich , |
Önemli kişiler | Dorothee Auwärter (Chairwoman)[1] |
Çalışan sayısı | 160 (2009) |
Web sitesi | kuhnrikon.com |
Kuhn Rikon Tösstal'ın Rikon, Zell, İsviçre merkezli İsviçre tencere üreticisidir. Özellikle, İsviçre'de düdüklü tencere ile eşanlamlı olarak kullanılan Duromatic markası altında satılan düdüklü tencereler için bilinir. Şirket, aileye ait halka açık limited şirkettir. Kuhn Rikon adı, işletmenin kurucu ortakları tarafından İsviçre'de sürgüne gönderilen Tibetliler için kâr amacı gütmeyen bir manevi ve kültürel merkez olarak kurulan Tibet Enstitüsü Rikon ile de ilişkilidir.
Tarih
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b7/Kuhn_Rikon_Factory.jpg/220px-Kuhn_Rikon_Factory.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/46/Products_Duromatic%2C_Hotpan_and_Cookware.jpg/220px-Products_Duromatic%2C_Hotpan_and_Cookware.jpg)
1926'da Heinrich Kuhn-Boller iflas etmiş bakır ve çelik üreticisi Kindlimann'ı satın aldı ve Heinrich Kuhn Metallwarenfabrik'i kurdu. Gelişen elektrikli sobalar için tasarlanmış, kavisli olmayan düz tabanlı tencere Duro markasını geliştirdi.[2]
1932'de Heinrich Kuhn beyin tümörü ameliyatında öldüğünde yerine Henri Kuhn yönetime geçti ve işi limited şirkete (Almanca: Aktiengesellschaft ) dönüştürdü. 1947'den itibaren küçük kardeşi Jacques Kuhn teknik direktör olarak çalıştı ve üretim hattını oluşturdu.
1949 yılında ihracat faaliyetlerinin temelini oluşturan Duromatic düdüklü tencereyi piyasaya sürerek pazar lideri oldular.
1964'te İsviçre 1000 Tibetli mülteciyi kabul ettiğinde, Henri ve Jacques Kuhn onlara iş ve şirket lojmanı sağladı.
1967'de Dalai Lama'nın tavsiyesi üzerine, inşaat için arazi ve 100,000 frank bağış ile Tibet Enstitüsü Rikon'u kurdular. Enstitü 1968'de açıldı ve İsviçre ve komşu ülkelerdeki Tibetliler için önemli bir dini merkez haline geldi. Şimdi bile, Kuhn Rikon çalışanlarının Tibet kökenli birçok işçisi vardır.
Henri Kuhn 1969'da beklenmedik bir şekilde aniden öldü ancak 1976'da üçüncü nesil olarak oğlu Hans-Heinrich Kuhn aile şirketine katıldı. Bu aşamada aynı zamanda dünya çapında patenti alınmış ve uluslararası büyümeyi hızlandıran dünyanın ilk çift duvarlı pişirme tenceresinin (Durotherm) piyasaya sürülmesiyle aynı zamana denk geldi. 1984 yılında Jacques Kuhn şirketten emekli oldu.
2001 yılında şirket Heinrich Kuhn Metallwarenfabrik adını şimdiki adı Kuhn Rikon AG olarak değiştirdi.
2006 yılında Kuhn Rikon, yemek pişirme tarihi üzerine bir müze açtı.
2010 yılında Kuhn Rikon ve seramik uzmanı Hanspeter Landert tarafından ortaklaşa geliştirilen bir dizi peynir ve et fondü kapları, portatif ocaklar ve çatalları piyasaya sürdüler.
2012 yılında Philipp Kuhn, Dorothee Auwärter, Christian Kuhn ve Willi Auwärter, Yönetim Kurulu'na katılarak dördüncü nesil aile sahipleri oldular. Nisan 2014'te Dorothee Auwärter, Başkan olarak şirket başkanlığını devraldı.
Eleştiri
2007'de Coop, Kuhn Rikon tarafından üretilmeyen, ancak lisansla Çin'de üretilen Kuhn Rikon etiketi altında promosyon mutfak aletleri sundu.[3]
Kassensturz TV programından bir rapora dayanarak, Kuhn Rikon 2009 yılına kadar Durotherm markasına ait 140 bilinen patlamış çift duvarlı tava vakası olduğunu ve 14 yaralanma vakası olduğunu doğruladı. Kuhn Rikon, bunun üretim hatalarından değil, yanlış kullanımdan, örneğin düşmeden kaynaklanan hasarlardan kaynaklandığını vurguladı. Kuhn Rikon, düşme sonrası belirsiz bir hasar olması durumunda, cihazın test edilmesini önerir ve müşteriler için ücretsiz testler yapar.
Kaynakça
- ^ Willmeroth, Sandra. "What's cooking?". CEO. PwC. 1 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Şubat 2019.
- ^ "Der Hochdruckmann". Tages-Anzeiger (Almanca). Tages Anzeiger. 1 Ağustos 2017. 7 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Şubat 2019.
- ^ "Coop-Märkli sammeln für überteuerte China-Ware". www.ktipp.ch (Almanca). K-Tipp. 10 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Şubat 2019.