Muhammed Ali Han (Kokand)
Muhammed Ali Han | |
---|---|
Kokand Hanı | |
Önce gelen | Muhammed Ömer Han |
Sonra gelen | Şir Ali Han |
Doğum | 1808 |
Ölüm | 1842 Kokand |
Babası | Muhammed Ömer Han |
Annesi | Mahlarayim |
Dini | İslam |
Yaygın olarak Madali Han olarak anılan Muhammed Ali Han,[1] 1822'den 1842'ye kadar Kokand'ın resmi Hanıydı.[2] Babası Muhammed Ömer Han'ın 1822'de bir hastalıktan ölmesinden sonra 14 yaşında Kokand'ın resmi hükümdarı oldu, ancak bazı kaynaklar Madali'nin genç yaşı ve deneyimsizliği nedeniyle tahtın gerçek sorumlusunun annesi Mahlarayim olduğunu iddia eder.[3]
Politikalar
Madali, Han olduğunda babasının mirasını yaşatmaya çalışmış, bunu yaparken Hanlığın ekonomisini geliştirmek için önlemler almış ve büyük bir medrese yaptırmıştır. Hükümdarlığı sırasında İmparatorluk Pamir dağları, Khujand, Taşkent, Kaşgar boyunca Güney Kazakistan'a yayıldı. Rusya, Osmanlı İmparatorluğu, Hiva Hanlığı ve Buhara Emirliği ile diplomatik ilişkilerini sürdürdü.[4][5]
1822 yılında babası Ömer Han hastalanıp vefat edince, o sırada 15 yaşında olan Muhammed Ali Han (Madali) tahta çıktı. Babası gibi adil ve dindar bir hükümdar olan Muhammedali Han'a, Kokand halkı tarafından Muadil veya Muhammed Ali'nin kısaltması olarak "Madali" olarak hitap edilmiştir. Muhammed Ali Han'ın babasının bıraktığı kurallar üzerinde yaşayan Kokand halkı huzur ve mutluluk içindeydi.[6] Devlet ekonomisinin geliştiği, hazinenin zenginleştirildiği bu dönemde Kokand'da büyük bir medrese inşa edildi, Fergana Vadisi'nde sulama sistemi geliştirildi. "Khan Arık" adlı büyük kanallar açıldı. İlk icraatı kardeşi Mahmut Han ve akrabalarını sürgüne göndermekti [7] Kokand tahtındaki gücünü artıran Madali Hokand'da Kırgız, Kıpçak ve diğer göçebeler arasında ekonomik ve siyasi istikrarı sağlayarak onları barındırabilecek yeni yerleşim yerleri ve hastaneler kurdu.[8]
Kokand hanlığının en güçlü olduğu ve en geniş sınırlarına ulaştığı Muhammed Ali Han'ın saltanatı sırasında, öncelikle Pamir, Badakhshan, Hojand, Taşkent, Güney Kazakistan, Kaşgar ve Kırgızistan'ın tamamı Kokand Hanlığı'nın yönetimi altına girdi.[9] Kaşgar'ın eski hükümdarlarının soyundan gelen Jahangir Khoja'nın daveti üzerine Doğu Türkistan'a kuvvet göndererek Çinlilerle (Çin) Gülbağ adlı bir mevzide savaşarak Gazi lakabını kazandı.[10] İbretinin verdiği bilgilere göre, Hokand hanlarının hiçbiri kâfirlere karşı savaşmamış ve gazi ünvanını elde etmemiştir.[11] Çin'deki Hocaların Kırgız isyanını destekleyen Muhammedali han, Minyol, Kaşgar, Yarkent, Hotan ve Aksu gibi şehirleri de ele geçirmeyi başardı. Buhara hanlığı tehdidi altında ülkesine dönmek zorunda kalan Muhammed Ali han, döndüğünde 70.000 Müslümanı da beraberinde Hokand'a getirdi. Muhammad Ali Han'ın bu hareketi Orta Asya Müslümanları tarafından memnuniyetle karşılandı [12] Karşısında Muhammad Ali Han'ın etkili dış politikasını gören Çin, Kokand ile uzlaşmak zorunda kaldı. 1831'de kabul edilen Altı Şehir Antlaşması'nda Çin, Kaşgar, Aksu, Uch Turfan, Yangishahr, Yarkand ve Hotan, Kokand Hanlığı'na vergi ödemeyi kabul etti.[13] Kokand Hanlığı, aldığı vergiler karşılığında Çin'deki ayaklanmaları desteklemeyi reddederek, Kaşgar tahtı rakiplerini Kokand topraklarında kontrol altına aldı. Hokand Hanlığı'nın bu yeteneğinden, Osmanlı devletinin maddi ve manevi desteğini kazanmak için İstanbul'a gönderdiği elçiler sık sık bahsederdi.
Buhara ile ilişkiler ve çöküş
Buhara - Kokand Savaşları, 1839'da Kokand'ın Buhara'ya yakın bir kale inşa etmesiyle başladı. Savaşlarda, Buhara emiri Nasrullah Han Istaravşan ve Khojend'i devraldı, Kokand'ı büyük miktarda haraç ödemeye zorladı ve Nasrullah'ı Bey olarak tanıdı. Madali Margilan'a kaçmayı başardı, ancak şehir Nasrullah Han tarafından ele geçirildi. Daha sonra annesi, oğulları ve kardeşleri de dahil olmak üzere ailesinin geri kalanıyla birlikte Nasrullah tarafından öldürüldü. Kokand'ın işgali uzun sürmedi ve Buhari güçleri Margilan'daki katliamdan iki ay sonra sürgüne gönderildi.[5][14]
Kaynakça
- ^ Bosworth C.E. Yeni İslami hanedanlar. Kronolojik ve soykütüksel bir el kitabı. N.Y., 1996. Р. 295
- ^ "Uzbekistan | Geography, History, Maps, People, & Tourism | Britannica". www.britannica.com (İngilizce). 11 Mayıs 2023. 17 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Mayıs 2023.
- ^ "Nodira Beg". eurasia.travel. 16 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Kasım 2017.
- ^ AbdulAziz. "Ziyo istagan kalblar uchun - Muhammed Alixon". www.ziyouz.com. 7 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ekim 2017.
- ^ a b ÖzME. Birinchi jild. Taşkent, 2000-yil
- ^ Ziyaev Hamid, Türkistan'da Rus Hükümetine Karşı Mücadele (XVIII.-XX yüzyıllar), Çav: Aykhan Çelikbay, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 2007. s.25
- ^ Bartold W., "Kokand", İslam Ansiklopedisi, C.5 / I, Milli Eğitim Basimavi, İstanbul 1977. s.553
- ^ Kenensariev T., Thya Kırgız a nd Kokand Khanate, Osh Devlet Üniversitesi, Osh 2000.
- ^ Kenensariev T., Te Kyrgyz ve Kokand Khanate, Osh Devlet Üniversitesi, Osh 2000. sayfa.21
- ^ Howorth Hary H., Moğolların Tarihi: Thi'den 9. Yüzyıla Kadar, Bölüm II, Longmans Gran And Co, Londra 1890. s.824.
- ^ Hokand Hanlığı Ve İbret'in Fergana Tarihi, Berikan Yayınları, Ankara 2006. s.113
- ^ Konukçu Anvar, "Kokand Hanlığı", Türk Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, C.18, İstanbul 1998. s.215
- ^ Howorth Hary H., Moğolların Tarihi: 9. Yüzyıldan 19. Yüzyıla, Bölüm II, Longmans Gren And Co, Londra 1890. sf.824
- ^ 1842-1923., Howorth, Henry H. (Henry Hoyle), Efendim (2013). Moğolların Tarihi, 9. Yüzyıldan 19. Yüzyıla. New York: Cosimo Classics. ISBN 978-1605201344. OCLC 949359558.