Polyanna İlkesi
Psikoloji |
---|
dizisinin bir parçası |
![]() |
Temel bilimler
|
Kavramlar |
Listeler
|
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/da/Pollyanna_1920_lobby_card_set_card_4.jpg/220px-Pollyanna_1920_lobby_card_set_card_4.jpg)
Pollyanna (1920) Lobi Kart Seti. Elle incelenmiş. Boyut: yükseklik: 11 inç (27,9 cm); genişliği: 14 inç (35,5 cm) Polyanna ilkesi (Polyannacılık veya olumluluk önyargısı olarak da adlandırılır.), insanların hoş öğeleri hoş olmayanlardan daha doğru hatırlama eğilimidir.[1] Araştırmalar, bilinçaltı düzeyde, zihnin iyimser olana odaklanma eğiliminde olduğunu, bilinç düzeyinde ise olumsuza odaklanma eğiliminde olduğunu gösteriyor. Bu bilinçaltı önyargısı, Forer etkisine benzer.[2]
Gelişimi
Adı, Eleanor H. Porter'ın 1913 tarihli Pollyanna romanından türetilmiş ve her durumda mutlu olacak bir şeyler bulmaya çalışan "mutluluk oyunu" oynayan bir kızı anlatıyor. Roman, en ünlüsü 1920 ve 1960'ta olmak üzere birçok kez filme uyarlanmıştır. 1969'da Boucher ve Osgood tarafından ruh bilimsel kaynakta "Polyanna" adının erken kullanımı, Polyanna varsayımını iletişimde olumsuz kelimelerden daha sık ve farklı bir şekilde olumlu sözcükler kullanma eğilimi olarak tanımladı. Bu eğilimin deneysel kanıtı, büyük metin yapısının hesaplamalı çözümlemeleri ile sağlanmıştır.[3]
Polyanna ilkesi, 1978'de Margaret Matlin ve David Stang tarafından Polyanna kök örneği kullanılarak, insanların geçmişi düşünürken sahip oldukları olumlu önyargıyı betimleyen ruh bilimsel bir ilke olarak tanımlandı. Polyanna ilkesine göre beyin, hoş olan ve hoşa giden bilgileri, hoş olmayan bilgilere kıyasla daha kesin ve kesin bir şekilde işler. Aslında geçmiş deneyimleri gerçekte meydana geldiklerinden daha pembe hatırlama eğilimindeyiz. İnsanların kendilerini olumlu uyaranlara maruz bıraktıklarını ve olumsuz uyaranlardan kaçındıklarını, neyin hoş ve güvenli olandan daha rahatsız edici veya tehdit edici olduğunu fark etmelerinin daha uzun sürdüğünü ve olumlu uyaranlarla gerçekte olduğundan daha sık karşılaştıklarını bildirdiler. Matlin ve Stang ayrıca seçici hatırlamanın, hatırlama ertelendiğinde daha olası bir olay olduğunu belirlediler: Gecikme ne kadar uzun olursa, daha seçici hatırlama meydana geldi.[4]
Polyana ilkesi çevrimiçi sosyal ağlarda da gözlemlendi. Örneğin, Twitter kullanıcıları tercihen daha fazla paylaşımda bulunur ve olumlu bilgilerden duygusal olarak daha sık etkilenir.[5][6]
Bununla birlikte, Polyanna ilkesi, daha depresif gerçekçiliğe veya olumsuz bir önyargıya sahip olma eğiliminde olan bunalım veya kaygıdan muzdarip bireyler için her zaman geçerli değildir.[7]
Ayrıca Bakınız
Kaynakça
- ^ Matlin, Margaret W.; Stang, David J. (1978). The Pollyanna Principle: Selectivity in Language, Memory, and Thought (İngilizce). Schenkman Publishing Company. s. 260. ISBN 0870738178. Erişim tarihi: 24 Ocak 2021.
- ^ Forer, Bertram R. The Fallacy of Personal Validation: A Classroom Demonstration of Gullibility (İngilizce). Ardent Media. ss. 118-123. Erişim tarihi: 24 Ocak 2021.
- ^ Dodds, Peter Sheridan; Clark, Eric M.; Desu, Suma; Frank, Morgan R.; Reagen, Andrew J.; Williams, Jake Ryland; Mitchell, Lewis; Harris, Kameron Decker; Kloumann, Isabel M.; Bagrow, James P.; Megerdoomian, Karine (24 Şubat 2015). "Human language reveals a universal positivity bias" (PDF): 2389-2394. 16 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 24 Ocak 2021.
- ^ Matlin, Margaret W.; Stang, David J. The Pollyanna Principle: Selectivity in Language, Memory, and Thought (İngilizce). Schenkman Publishing Company. ISBN 0870738178. Erişim tarihi: 24 Ocak 2021.
- ^ Ferrara, Emilio; Yang, Zeyao (30 Eylül 2015). "Quantifying the effect of sentiment on information diffusion in social media" (İngilizce). PeerJ Computer Science. 8 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ocak 2021.
- ^ Ferrara, Emilio; Yang, Zeyao (6 Kasım 2015). Bauch, Chris T. (Ed.). "Measuring Emotional Contagion in Social Media" (İngilizce). 10 (11). PLoS ONE. 14 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ocak 2021.
- ^ Carr, Alan (2004). Positive Psychology: The Science of Happiness and Human Strengths (İngilizce). Psychology Press. s. 77. ISBN 1583919910. Erişim tarihi: 24 Ocak 2021.