De Grand Prix-wegrace van Duitsland 1964 was de zevende Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1964. De races werden verreden op 18 en 19 juli op de Solitudering, een stratencircuit in het westelijk deel van Stuttgart. Alle klassen kwamen aan de start. De zijspanklasse sloot haar seizoen hier af, waardoor ook de wereldtitel beslist werd. Ook de wereldtitel in de 500cc-klasse werd hier beslist.
Algemeen
De Duitse Grand Prix werd overschaduwd door het ongeval van Karl Recktenwald in de 500cc-race. Hij werd het slachtoffer van de val van Walter Scheimann, die Recktenwald in zijn val meenam Recktenwald overleed in het ziekenhuis van Leonberg. De 250cc-klasse en de 350cc-klasse reden op zaterdag 18 juli, de overige klassen op zondag 19 juli. Tijdens de Solituderennen werd ook een race in de Formule 1 gereden. Die race telde niet mee voor het wereldkampioenschap en werd gewonnen voor Jim Clark (Lotus 25) voor John Surtees (Ferrari 158). Tijdens de 125cc-klasse raakte Hugh Anderson geblesseerd. In de 500cc-race debuteerde Klaus Enders, die later zesvoudig wereldkampioen zijspanrace zou worden.
500cc-klasse
Na zijn vijfde overwinning op rij was Mike Hailwood zeker van zijn wereldtitel. Jack Ahearn werd met een halve ronde achterstand tweede, voor Phil Read. Hailwood had nu al het maximale aantal van 40 punten, Read was tweede met 17 punten.
Uitslag 500cc-klasse | Niet gefinisht | Niet gestart Niet deelgenomen |
Top tien tussenstand 500cc-klasse
350cc-klasse
Jim Redman won zijn derde GP op rij. Van concurrentie was al geen sprake meer, omdat steeds een andere tegenstander tweede werd. Nu was dat Redman's protegé Bruce Beale, die niet beschikte over een Honda RC 172-fabrieksracer, maar met een Honda CR 77-productieracer reed. Daar bleef hij Mike Duff (AJS 7R) en Gilberto Milani (Aermacchi Ala d'Oro 350) 2½ minuut mee voor.
Uitslag 350cc-klasse | Onbekend[5] |
Top tien tussenstand 350cc-klasse
250cc-klasse
Bij zijn eerste buitenlandse optreden reed Giacomo Agostini met zijn Moto Morini 250 Bialbero de snelste trainingstijd, maar in de race ging het tussen Phil Read (Yamaha RD 56) en Jim Redman (Honda RC 164). Read won met drie seconden voorsprong. Mike Duff werd met de tweede RD 56 derde, voor Agostini.
Uitslag 250cc-klasse | Niet deelgenomen | Onbekend[5] |
Top tien tussenstand 250cc-klasse
125cc-klasse
Luigi Taveri was hersteld van de blessure die hij tijdens de TT van Assen had opgelopen, maar hij kon niet voorkomen dat zijn teamgenoot Jim Redman met overmacht de Duitse Grand Prix won. Taveri werd wel tweede met een grote voorsprong op Walter Scheimann, die met zijn Honda CR 93-productieracer sneller was dan Bert Schneider met de fabrieks-Suzuki RT 64.
Uitslag 125cc-klasse Pos | Coureur | Merk | Tijd | Pnt | 1 | Jim Redman | Honda | 45"42'9 | 8 | 2 | Luigi Taveri | Honda | +52'8 | 6 | 3 | Walter Scheimann | Honda | +4"33'8 | 4 | 4 | Bert Schneider | Suzuki | +4"34'7 | 3 | 5 | Richard Thomas | Honda | +5"44'9 | 2 | 6 | Peter Eser | Honda | +1 ronde | 1 | | Niet gefinisht Niet deelgenomen | Onbekend[5] |
Top tien tussenstand 125cc-klasse
50cc-klasse
Hugh Anderson kon door een blessure niet starten, maar de schade bleef beperkt omdat zijn grootste concurrent Hans Georg Anscheidt slechts vierde werd. Ralph Bryans reed de Honda RC 113-tweecilinder naar de overwinning, voor de Suzuki RM 64's van Isao Morishita en Mitsuo Itoh.
Uitslag 50cc-klasse | Niet gestart Niet deelgenomen Coureur | Merk | Oorzaak | Lee Allen | Ducati | [4] | | Onbekend[5] |
Top tien tussenstand 50cc-klasse
Zijspanklasse
Als Fritz Scheidegger de Duitse Grand Prix zou winnen, kon hij nog wereldkampioen worden, vooropgesteld dat Max Deubel niet verder zou komen dan de vierde plaats. Dat gebeurde echter niet: Deubel werd tweede en evenaarde daarmee het record van Eric Oliver: vier wereldtitels.
Top tien eindstand zijspanklasse
Bronnen, noten en/of referenties
- Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7
- Archief Peter Sterken
Voetnoten
- ↑ Startte alleen in de Ulster Grand Prix
- ↑ Startte alleen in de TT van Man
- ↑ John Hartle was tijdens een internationale race in Imola zodanig gewond geraakt, dat hij enkele jaren niet meer kon racen.
- ↑ a b c d e f Startte alleen in de Amerikaanse GP
- ↑ a b c d e Niet gefinisht, niet deelgenomen of niet geregistreerd.
- ↑ Roland Föll was tijdens de trainingen van de TT van Assen verongelukt.
- ↑ Ernst Degner herstelde nog van de brandwonden die hij had opgelopen door een val in de GP van Japan, waarbij zijn tank was gescheurd en zijn machine in brand was gevlogen.
- ↑ Hugh Anderson was bij zijn val in de 125cc-race geblesseerd geraakt.