Diann Roffe-Steinrotter
Data i miejsce urodzenia | 24 marca 1967 | ||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wzrost | 162 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||
Debiut w PŚ | Sezon 1983/1984 | ||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ | 7.03 1984, Lake Placid | ||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze podium w PŚ | 13.03 1985, Lake Placid (1. miejsce – gigant) | ||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||
|
Diann Roffe-Steinrotter (ur. 24 marca 1967 w Warsaw) – amerykańska narciarka alpejska, dwukrotna medalistka olimpijska oraz mistrzyni świata.
Kariera
Pierwszy sukces w karierze Diann Roffe osiągnęła w 1984 roku, kiedy zdobyła srebrny medal w gigancie podczas mistrzostw świata juniorów w Sugarloaf. Szybsza była tam tylko Mateja Svet z Jugosławii. Wkrótce zadebiutowała w zawodach Pucharu Świata, a 7 marca 1984 roku w Lake Placid zdobyła pierwsze punkty, zajmując ósme miejsce w gigancie. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanęła 13 marca 1985 roku w tej samej miejscowości, gdzie była najlepsza w gigancie. W kolejnych latach jeszcze siedmiokrotnie plasowała się w czołowej trójce, w tym odniosła jeszcze jedno zwycięstwo: 17 marca 1994 roku w Vail wygrała supergiganta. Zwycięstwo w Vail był jednocześnie jej ostatnim odium w zawodach tej rangi. Najlepsze wyniki osiągała w sezonie 1991/1992, który ukończyła na dziesiątej pozycji w klasyfikacji generalnej oraz trzeciej w klasyfikacji giganta. Uległa wtedy jedynie Francuzce Carole Merle oraz Vreni Schneider ze Szwajcarii.
Na rozgrywanych w lutym 1985 roku mistrzostwach świata w Bormio wywalczyła złoty medal w gigancie. Wyprzedziła tam Austriaczkę Elisabeth Kirchler oraz swą rodaczkę, Evę Twardokens. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Crans-Montana wystartowała w gigancie oraz slalomie, jednak obu konkurencji nie ukończyła. Kolejny medal zdobyła podczas igrzysk olimpijskich w Albertville w 1992 roku, gdzie w swej koronnej konkurencji zdobyła srebrny medal. Po pierwszym przejeździe zajmowała dziewiąte miejsce, tracąc do prowadzącej Ulrike Maier 1,05 sekundy. W drugim przejeździe uzyskała drugi wynik, co dało jej drugi łączny czas i srebrny medal. Konkurencję wygrała Szwedka Pernilla Wiberg, a drugie miejsce ex aequo z Roffe zajęła Anita Wachter z Austrii. Brała także udział w igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku, gdzie zdobyła złoty medal w supergigancie. Pokonała tam Rosjankę Swietłanę Gładyszewą oraz Wołoszkę Isolde Kostner, zdobywając pierwszy w historii złoty medal dla USA w tej konkurencji.
Roffe-Steinrotter parokrotnie była wykluczona z rywalizacji przez kontuzje. W styczniu 1986 roku zerwała więzadło rzepki, a w 1991 roku zerwała więzadła krzyżowe w lewym kolanie[1].
Sześciokrotnie zdobywała mistrzostwo kraju. W 1994 roku zakończyła karierę[2].
Osiągnięcia
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
---|---|---|---|---|---|---|---|
12. | 24 lutego | 1988 | ![]() | Gigant | 2:06,49 | +4,20 | ![]() |
15. | 26 lutego | 1988 | ![]() | Slalom | 1:36,69 | +6,19 | ![]() |
DNF | 18 lutego | 1992 | ![]() | Supergigant | 1:21,22 | - | ![]() |
2.![]() | 19 lutego | 1992 | ![]() | Gigant | 2:12,74 | +0,97 | ![]() |
1.![]() | 15 lutego | 1994 | ![]() | Supergigant | 1:22,15 | - | - |
DNF1 | 24 lutego | 1994 | ![]() | Gigant | 2:30,97 | - | ![]() |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1.![]() | 6 lutego | 1985 | ![]() | Gigant | 2:18,53 | - | - |
DNF2[3] | 5 lutego | 1987 | ![]() | Gigant | 2:21,22 | - | ![]() |
DNF1[4] | 7 lutego | 1987 | ![]() | Slalom | 1:33,30 | - | ![]() |
14. | 8 lutego | 1989 | ![]() | Supergigant | 1:19,46 | +1,36 | ![]() |
9. | 11 lutego | 1989 | ![]() | Gigant | 2:29,37 | +4,25 | ![]() |
DNF1[5] | 9 lutego | 1993 | ![]() | Slalom | 1:27,66 | - | ![]() |
9. | 10 lutego | 1993 | ![]() | Gigant | 2:17,59 | +2,64 | ![]() |
13. | 14 lutego | 1993 | ![]() | Supergigant | 1:33,52 | +1,41 | ![]() |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
---|---|---|---|---|---|---|---|
2.![]() | 21 lutego | 1984 | ![]() | Gigant | 2:23,08 | +0,13 | ![]() |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
- sezon 1983/1984: 36
- sezon 1984/1985: 25
- sezon 1987/1988: 91
- sezon 1988/1989: 66
- sezon 1989/1990: 10
- sezon 1990/1991: 44
- sezon 1991/1992: 10
- sezon 1992/1993: 42
- sezon 1993/1994: 39
Miejsca na podium
Lake Placid – 13 marca 1985 (gigant) – 1. miejsce
Waterville Valley – 17 marca 1985 (gigant) – 2. miejsce
Park City – 24 listopada 1989 (gigant) – 2. miejsce
Vail – 3 grudnia 1989 (gigant) – 2. miejsce
Veysonnaz – 5 lutego 1990 (gigant) – 3. miejsce
Santa Caterina – 8 grudnia 1991 (gigant) – 3. miejsce
Morzine – 27 stycznia 1992 (gigant) – 3. miejsce
Vail – 17 marca 1994 (supergigant) – 1. miejsce
Bibliografia
- Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
- Profil na Sports Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-18)]. (ang.)
Przypisy
- ↑ Biographical Dictionary of American Sports: Roffe-Steinrotter, Diann. str. 621 (ang.)
- ↑ Los Angeles Times: Roffe-Steinrotter announces retirement after another stunning upset on the slopes (ang.)
- ↑ alpineskiworld.net: 05.02.1987. Crans Montana Giant Slalom, women (ang.)
- ↑ alpineskiworld.net: 07.02.1987. Crans Montana Slalom, women (ang.)
- ↑ alpineskiworld.net: 09.02.1993. Morioka Slalom, women (ang.)
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e