Florian Mokrski
| ||
Data urodzenia | ok. 1305 | |
---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 6 lutego 1380 | |
Biskup krakowski | ||
Okres sprawowania | 1367–1380 | |
Wyznanie | katolicyzm | |
Kościół | ||
Nominacja biskupia | 1367 | |
Sakra biskupia | brak danych |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/32/JRKRUK_20070514_PL_DOBROWODA_KOSCIOL.jpg/240px-JRKRUK_20070514_PL_DOBROWODA_KOSCIOL.jpg)
Florian Mokrski herbu Jelita (ur. ok. 1305, zm. 6 lutego 1380 w Krakowie), syn Piotra z Mokrska – polski duchowny katolicki, w latach 1367–1380 biskup krakowski, kustosz sandomierski, kanonik kapituły kolegiackiej św. Floriana w Krakowie, kanonik wrocławski[1].
Był kanclerzem łęczyckim i proboszczem krakowskim. W 1351 na polecenie króla Kazimierza Wielkiego odbywa podróż do Włoch, której celem jest zapoznanie się z organizacją uniwersytetów w Padwie i Bolonii. Wraz z Januszem Suchywilkiem oraz Jarosławem Bogorią Skotnickim opracowuje akt fundacyjny Akademii Krakowskiej. W 1367 zostaje mianowany biskupem krakowskim. Jako biskup otoczył murami obronnymi miasto i zamek w Iłży, nadał grunty, lasy i łąki Bodzentynowi, ufundował kościół parafialny w Dobrowodzie, gdzie znajdował się jeden z dworów biskupów krakowskich oraz wybudował kościół w Węgleszynie koło Chęcin. W 1373 opublikował statuty synodalne.
Bibliografia
- Krzysztof Rafał Prokop, Poczet biskupów krakowskich, Wydawnictwo św. Stanisława BM, Kraków 1999, s. 64-67
- Bolesław Przybyszewski, "Krótki zarys dziejów diecezji krakowskiej", t.1 wyd. Kraków 1989
- Feliks Kiryk, "Nauk przemożnych perła", wyd. Kraków 1986
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Jan Wiśniewski, Katalog prałatów i kanoników sandomierskich od 1186-1926 r. tudzież sesje kapituły sandomierskiej od 1581 do 1866 r., Radom 1928, s. 62.
- p
- d
- e
Biskupi diecezjalni |
|
---|---|
Biskupi pomocniczy |
|
- PWN: 3901574