Glicynia chińska
Systematyka[1][2] | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | rośliny | ||
Podkrólestwo | |||
Nadgromada | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadklasa | okrytonasienne | ||
Klasa | Magnoliopsida | ||
Nadrząd | |||
Rząd | bobowce | ||
Rodzina | bobowate | ||
Podrodzina | |||
Rodzaj | glicynia | ||
Gatunek | glicynia chińska | ||
Nazwa systematyczna | |||
Wisteria sinensis (Sims) Sweet Prodr. 2:390. 1825 | |||
| |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/97/Lilac_%281%29.jpg/220px-Lilac_%281%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Wisteria_sinensis_nobackground.jpg/220px-Wisteria_sinensis_nobackground.jpg)
Glicynia chińska, słodlin chiński, wisteria chińska (Wisteria sinensis (Sims) Sweet) – gatunek ozdobnego pnącza, należący do rodziny bobowatych. Roślina występuje w stanie dzikim w środkowych Chinach, jest uprawiana w wielu krajach świata[3]. Nazwa wisteria wywodzi się od nazwiska amerykańskiego anatoma – Caspara Wistara.
Morfologia
- Pokrój
- Kwitnące pnącze o silnym wzroście, prawoskrętnie wijące się pędami[4]. Może osiągać wysokość powyżej 10–18 m, rosnąc 1–3 m na rok.
- Liście
- Całobrzegie, nieparzystopierzastozłożone z 7–13 listków, skrętoległe, kształtu jajowatopodłużnego.
- Kwiaty
- Kwitnie od maja do czerwca. Kwiaty motylkowe, z dużym odgiętym żagielkiem z dwoma wyrostkami u nasady, w zwisających gronach do 30 cm długości, niebieskofioletowe. Grona wyrastają na końcach krótkich bocznych pędów lub tegorocznych długopędów.
- Owoce
- Spłaszczone strąki długości 10–15 cm, owłosione, zwykle z kilkoma nasionami. Wiszą zamknięte na gałęziach do wiosny.
- Korzeń
- Na korzeniach gatunku można szczepić odmiany. Korzenie mają zgrubienia zaopatrujące roślinę w związki azotowe (bakterie brodawkowe), co jest cechą wszystkich roślin z tej rodziny.
- Gatunki podobne
- W uprawie spotyka się również inny bardzo ozdobny gatunek z odmianami o różnych barwach kwiatów (jasnofioletowe, niebieskie, białe, różowe): glicynię japońską (Wisteria floribunda).
Zastosowanie i uprawa
- Roślina ozdobna uprawiana dla ładnych i obficie kwitnących kwiatów. Jest to duże, silnie rosnące pnącze ogrodowe, wymagające mocnych podpór, gdyż jest bardzo ciężkie.
- Uprawa. Glicynia potrzebuje świeżej, piaszczystej, wilgotnej gleby i nawożenia obornikiem oraz nawozami fosforowymi i gleby odkwaszonej (wapnujemy). Wymaga przykrycia na zimę, gdyż jest nieodporna na mrozy. Rośliny rozmnażane z siewu kwitną dopiero po kilkunastu latach. Rozmnaża się więc przez odkłady powietrzne lub przez ukorzenianie jednorocznych pędów, które następnie tnie się na sadzonki. Rośliny szczepi się również w sarnią nóżkę na odcinkach korzeni Wisteria sinensis, lub przez stosowanie, dotyczy to odmian bogato kwitnących.
Odmiany
- 'Prolific' – obficie kwitnąca odmiana uprawna o kwiatach jasnofioletowoniebieskich,
- 'Alba' i 'Jako' – odmiany o kwiatach białych,
- 'Black Dragon' – kwiaty podwójne, ciemnopurpurowe,
- 'Plena' – kwiaty podwójne, rozetokształtne, liliowe.
Przypisy
- ↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Fabales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-09-23] (ang.).
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-12].
- ↑ Glicynia – pnącze o pięknych kwiatach. Uprawa i pielęgnacja glicynii, zabezpieczenie pnącza przed mrozem [online], muratordom.pl [dostęp 2020-11-15] .
Bibliografia
- Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: Multico Oficyna Wydaw., 1999. ISBN 83-7073-188-0.
- GeoffreyG. Burnie GeoffreyG. i inni, Botanica. Ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych, Niemcy: Könemann, Tandem Verlag GmbH, 2005, ISBN 3-8331-1916-0, OCLC 271991134 .
- Joachim Mayer, Heinz-Werner Schwegler: Wielki atlas drzew i krzewów. Oficyna Wydaw. „Delta W-Z”. ISBN 978-83-7175-627-6.
- SNL: blåregn
- Catalana: 0112217
Identyfikatory zewnętrzne:
- BioLib: 39906
- EoL: 704193
- EUNIS: 171151
- Flora of China: 200012368
- Flora of North America: 200012368
- FloraWeb: 27273
- GBIF: 2977331
- identyfikator iNaturalist: 127306
- IPNI: 60459148-2
- ITIS: 27023
- NCBI: 20997
- Plant Finder: 280632
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): ild-9128
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:60459148-2
- Tela Botanica: 72992
- identyfikator Tropicos: 13052768
- USDA PLANTS: WISI
- CoL: 9DQYB