Stefan Bogusław Rupniewski
![]() | Ten artykuł dotyczy biskupa. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku. |
![]() | ||
| ||
Data i miejsce urodzenia | 1671 | |
---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 21 kwietnia 1731 | |
Miejsce pochówku | Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła, Grodzka 52a w Krakowie | |
Biskup diecezjalny łucki | ||
Okres sprawowania | 1721–1731 | |
Biskup diecezjalny kamieniecki | ||
Okres sprawowania | 1716–1721 | |
Wyznanie | katolicyzm | |
Kościół | ||
Prezbiterat | 2 lutego 1698 | |
Nominacja biskupia | 22 maja 1713 | |
Sakra biskupia | 9 lipca 1713 |
Data konsekracji | 9 lipca 1713 | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | |||||||
Współkonsekratorzy | Jan Mikołaj Łubieniecki | ||||||
|
Stefan Bogusław Rupniewski herbu Szreniawa[1] (ur. 1671 w Bidzinach, zm. 21 kwietnia 1731 na zamku[2] w Torczynie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy lwowski w latach 1713–1716, biskup diecezjalny kamieniecki w latach 1716–1721, biskup diecezjalny łucki 1721–1731, dziekan lwowskiej kapituły katedralnej, kanonik lwowskiej kapituły katedralnej w 1715 roku, kanonik kamienieckiej kapituły katedralnej w 1716 roku[3].
Życiorys
Urodził się w kalwińskiej rodzinie szlacheckiej. W młodości zapewne pod wpływem wuja Stefana Bidzińskiego przeszedł na katolicyzm, którego stał się fanatycznym wyznawcą na resztę życia. Wykształcony w kolegiach jezuickich w 1697 uzyskał doktorat z teologii na Akademii Krakowskiej.
Święcenia kapłańskie przyjął 2 lutego 1698. Następnie podjął działalność duszpasterską jako kanonik poznański, archidiakon warszawski (1698–1715[4]), kanonik w Krakowie i Sandomierzu oraz scholastyk (później dziekan) kolegiaty w Stanisławowie, proboszcz w Bidzinach i Goźlicach.
W tym czasie zasłynął z tego, że umierającą matkę razem z przebywającą z nią córką pastora przemocą zamknął w klasztorze benedyktynek w Sandomierzu i zmusił obie do zmiany wyznania (matka zmarła w klasztorze). W 1691 wytoczył proces pastorowi Petroselinowi z Chmielnika, doprowadzając do zamknięcia zboru i szkoły w tej miejscowości. W 1715 dzięki jego staraniom siłą przejęto zbór w Radzięcinie oraz wytoczono proces o remont zboru w Piaskach Wielkich koło Lublina. Tego ostatniego nie udało się mu znieść, gdyż w jego obronie wystąpił przekupiony przez kalwinistów biskup.
22 maja 1713 został prekonizowany przez papieża Klemensa XI na biskupa pomocniczego archidiecezji lwowskiej i biskupa tytularnego Lycopolis. W archidiecezji lwowskiej piastował także godność dziekana kapituły katedralnej. W 1716 został przeniesiony do diecezji kamienieckiej, a w 1721 objął diecezją łucką.
W 1724 otrzymał od króla Augusta II Mocnego przywilej lokacji Skrzeszewa jako miasta[5]. 10 stycznia 1723 konsekrował kościół jezuitów w Drohiczynie, odbudował zniszczoną przez pożar katedrę, którą też konsekrował 23 października 1726 i ukończył budowę kolegiaty Przenajświętszej Trójcy w Janowie Podlaskim.
W 1726 przeprowadził synod diecezjalny, którego skutkiem był podział diecezji łuckiej na 2 archidiakonaty (łucki i brzeski). Przeciwstawił się też grzebaniu zmarłych w niepoświęconej ziemi.
26 września 1727 przekazał paulinom jasnogórskim sanktuarium Matki Bożej w Leśnej Podlaskiej. Dokonał koronacji obrazów maryjnych w Kodniu i Podkamieniu.
Został pochowany w jezuickim kościele Świętych Piotra i Pawła w Krakowie.
Przypisy
- ↑ Rodzina, herbarz szlachty polskiej, t. XV, Warszawa 1931, s. 311.
- ↑ F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. T. XII. Warszawa: 1880–1902, s. 405–406.
- ↑ Przyjaciel Chrześciańskiey Prawdy. Czasopismo teologiczne dla oświecenia i zbudowania kapłanów nayprzód, a potem katolickich chrześcian. 1839 Przemyśl R.VII z.III, s. 83.
- ↑ Mikołaj Pukianiec, Organizacja i funkcjonowanie poznańskiej kapituły katedralnej w XVII wieku, s. 32.
- ↑ Skrzeszew – Parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika. drohiczynska.pl. [dostęp 2014-10-16].
Bibliografia
- Prokop K.R.: Sylwetki biskupów łuckich. Biały Dunajec: Ostróg : „Wołanie z Wołynia”, 2001. ISBN 83-911918-7-7.
- Sulimierski F., Chlebowski B., Walewski W.: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. T. XII. Warszawa: 1880–1902, s. 405–406.
Linki zewnętrzne
- Stefan Bogusław Rupniewski [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2012-02-19] (ang.).
- p
- d
- e
Biskupi diecezjalni |
|
---|---|
Biskupi pomocniczy |
|
- p
- d
- e
Biskupi diecezjalni |
|
---|---|
Biskupi pomocniczy |
|
- p
- d
- e
Diecezja włodzimierska 1375-1425 |
|
---|---|
Diecezja łucka 1358-1946 i od 1998 |
|