Gayba
![Allah](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Allah3.svg/80px-Allah3.svg.png)
- Tevhid
- İslam'da dört kitap
- İslam peygamberleri
- Muhammed sonrası
- İmamet
- Melekler
- İslam'da kıyamet
- Aşure Günü
- Tevessül
- İsmet
- Gayba
- Şii din adamları
- Dört Sadık Sahabe
- Erba'în Haccı
- Aşure Günü
- Erbain
- Mevlid Kandili
- Ramazan Bayramı
- Kurban Bayramı
- Gadir-i Hum
- Tathir
- Sekaleyn
- Mübahele
- Gadir-i Hum
- Fatıma'nın evi
- İlk Fitne
- İkinci Fitne
- Kerbelâ Olayı
- Diğer tarihi olaylar
- Fatıma
- Hatice bint Hüveylid
- Ümmü Seleme
- Zeyneb bint Ali
- Ümmü Gülsüm bint Ali
- Ümmü'l-Benîn
- Fatıma bint Hasan
- Rukiyye bint Hüseyin
- Rubab
- Şehribanu
- Fatıma bint Musa el-Kâzım
- Hekime Hatun
- Nergis
- Fatıma bint Esed
- Ümmü Fervah
- g
- t
- d
Gayba (Arapça: غيبة ; Ghaybah) Şiîliğin bazı mezheplerindeki İmâmet i'tikadında mevcût olan bu kavrama göre, bu mezheplerin kabul ettiği imâmlar içerisinde, "Saklanan", "Gizlenen" ya da "Görülmez" hâldeki imâm.[1]
İmamiye'ye göre Gaybe
İmâmiyye’ye göre on ikinci imâmın ölmeden insanlar arasından ayrılıp gizli durumda yaşamaktadır.[2] Bu gizlilik durum, on ikinci imâmın hayatı tehlikede olması sebebiyle Allah tarafından ihtiyar edilmiş bir husustur ve bu durum O gerekli gördüğü sürece devam edecektir. Bu durum ikiye ayrılıyor, küçük gaybet (el-Gaybet es-Suğrâ) ve büyük gaybet (el-Gaybet el-Kubrâ).[3]
el-Gaybet es-Suğrâ
Küçük gaybet (el-Gaybet es-Suğrâ) hicri 260 yılında başlayıp ve 329 yılında bitti. Bu dönemde Şiilerin onikinci imamı olan Mehdi, dört güvenilir ve alim kişi tarafından şiileriyle iletişim kuruyordu. Bu dört safire Nevvab-i Erba'a diyorlar. Gaybet'i Suğrâ, 329 yılında yani İmamın son safirinin ölümüyle sona erdi ve Büyük Gaybet (el-Gaybet el-Kubrâ) devri başladı.[4]
Mezheplerine göre Gayba hâlinde gizlendiğine inanılan imâmlar
- Muhammed bin el-Hânifîyye: "Keysân’îyye" ("Karibîlik / Kuraybîlik")
- Câʿfer-i Sâdık: "Tavûssîlik" (Altıcılar)
- Mûsâ el-Kâzım: "Vâkıfîlik"
- Muhammed bin İsmâ‘îl eş-Şâkir: "Yediciler" / "Karmat’îyye"
- Muhammed Mehdi: "İsnâ‘aşer’îyye"
- Ebû Mûslim Horasanî: "Mukannaʿîyye" / "Hûrrem’îyye"
- EbûʿAlî el-Mansûr el-Hâkim bi-EmrʿAllâh: "Dûrz’îyye"
- Et-Tâyyîb Ebû’l-Kâsım': "Mustâ‘lî’îyye"
Ayrıca bakınız
- İmâmet i'tikadı
- Şiîlik
- İmâmîlik
- Keysân’îyye
- Yediciler
- Karmatîler
- İsmâilîyye
- Mustâlîlik
- Dürzîler
- İsnâaşerîyye