Audrys Bačkis
Kardynał prezbiter | |||
![]() | |||
| |||
Kraj działania | Litwa | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 1 lutego 1937 | ||
Arcybiskup wileński | |||
Okres sprawowania | 1991–2013 | ||
Nuncjusz apostolski w Holandii | |||
Okres sprawowania | 1988–1991 | ||
Wyznanie | katolicyzm | ||
Kościół | |||
Prezbiterat | 18 marca 1961 | ||
Nominacja biskupia | 5 sierpnia 1988 | ||
Sakra biskupia | 4 października 1988 | ||
Kreacja kardynalska | 21 lutego 2001 | ||
Kościół tytularny | Natività di Nostro Signore Gesù Cristo a Via Gallia | ||
Odznaczenia | |||
![]() | |||
|
Data konsekracji | 4 października 1988 | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | |||||||||||||
Współkonsekratorzy | Achille Silvestrini | ||||||||||||
| |||||||||||||
|
Audrys Juozas Bačkis (ur. 1 lutego 1937 w Kownie) – litewski duchowny rzymskokatolicki, nuncjusz apostolski w Holandii w latach 1988–1991, arcybiskup metropolita wileński w latach 1991–2013, kardynał od 2001.
Życiorys
Wkrótce po II wojnie światowej opuścił wraz z rodziną włączoną do ZSRR Litwę. Studiował we Francji w seminarium Św. Sulpicjusza w Issy-les-Moulineaux, później na uczelniach rzymskich; na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim kształcił się w dziedzinie teologii, na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim obronił doktorat z prawa kanonicznego, a w Papieskiej Akademii Duchownej zdobył przygotowanie dyplomatyczne. Po święceniach kapłańskich (18 marca 1961 w Rzymie) pracował jako duszpasterz w środowisku emigrantów litewskich w USA. W 1964 wstąpił do służby dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej. Był kolejno sekretarzem nuncjatury na Filipinach, w Kostaryce, Turcji i Nigerii. W czerwcu 1965 otrzymał tytuł tajnego szambelana papieskiego (zmieniony w 1968 na "kapelan Jego Świątobliwości"). Od 1973 pozostawał związany z Radą Spraw Publicznych Kościoła przy watykańskim Sekretariacie Stanu, był m.in. delegatem Stolicy Świętej na Konferencji Narodów Zjednoczonych w Wiedniu (1975), a od 1979 zastępcą sekretarza Rady Spraw Publicznych Kościoła.
5 sierpnia 1988 został mianowany nuncjuszem w Holandii, jednocześnie otrzymał godność arcybiskupa tytularnego Meta. 4 października 1988 sakry biskupiej udzielił mu w Watykanie Jan Paweł II. W grudniu 1991 arcybiskup Backis został przeniesiony na stolicę arcybiskupią w Wilnie; w latach 1993–1999 i ponownie w latach 2002–2005 pełnił funkcję przewodniczącego, a w latach 1999–2002 i ponownie w latach 2005–2011 wiceprzewodniczącego Konferencji Biskupów Litwy.
W lutym 2001 Jan Paweł II mianował go kardynałem, nadając tytuł prezbitera Nativita di Nostra Signore Gesu Cristo a Via Gallia. W październiku 1999 arcybiskup Backis brał udział w II specjalnej sesji Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, poświęconej Kościołowi europejskiemu.
Uczestnik konklawe 2005 i konklawe 2013 roku. 1 lutego 2017 w związku z ukończeniem 80 lat utracił prawo do czynnego udziału w przyszłych konklawe.
5 kwietnia 2013 papież Franciszek przyjął jego rezygnację z urzędu złożoną ze względu na wiek. Jego następcą został mianowany arcybiskup Gintaras Grušas.
Odznaczenia
- Wielki Krzyż Orderu Witolda Wielkiego[1]
Przypisy
- ↑ Apdovanotų asmenų duomenų bazė. lrp.lt, 2009-01-23. [dostęp 2023-03-21]. (lit.).
Bibliografia
- Sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy
- Audrys Juozas Bačkis [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2011-05-25] (ang.).
- p
- d
- e
Liczba purpuratów wynosi 236 zaś uprawnionych do udziału w Konklawe wynosi 124
(a) – utracił prawa elektorskie, pomimo nie ukończonych 80 lat
- p
- d
- e
Biskupi diecezjalni |
|
---|---|
Biskupi pomocniczy |
|
- VLE: audrys-juozas-backis