TGV Eurostar
![]() | |||
Kraj produkcji |
| ||
---|---|---|---|
Producent | GEC Alstom | ||
Lata budowy | 1993–1996 | ||
Układ wagonów | s+s+8d+8d+s+s (Three Capitals) | ||
Wymiary | |||
Masa służbowa | 752,4 t (Three Capitals) | ||
Długość | 393,7 m (Three Capitals) | ||
Napęd | |||
Typ silników | Silniki asynchroniczne | ||
Liczba silników | 12 | ||
Napięcie zasilania | Prąd stały 750 V (jeżeli nie usunięto) | ||
Parametry eksploatacyjne | |||
Moc ciągła | 3400 kW (przy 750 V; jeżeli nie usunięto) | ||
Prędkość konstrukcyjna | 300 km/h | ||
Maksymalna prędkość eksploatacyjna | 300 km/h | ||
Parametry użytkowe | |||
Liczba miejsc siedzących | Pierwsza klasa: | ||
|
TGV Eurostar – francuski, elektryczny zespół trakcyjny należący do rodziny pociągów TGV. Nazwa TGV Eurostar jest nazwą potoczną całej rodziny pociągów, każdy z zarządów kolejowych posiadających te składy używa własnych oznaczeń:
- TGV TMST – Trans Manche Super Train (fr. Super Pociąg obsługujący połączenie pod kanałem La Manche)
- Class 373
W nomenklaturze SNCF pociągi te są oznaczone jako klasa TGV 373000. Jest to trzecia generacja pociągów TGV zbudowanych przez firmę GEC Alstom, zbudowana w latach 1993–1995.
Konstrukcja
Wyprodukowano dwa typy tych pociągów, według długości:
- pociągi TMST Three Capitals (393,7 m)
- pociągi TMST North of London (318,9 m)
Obydwa typy zawierają po dwie głowice napędowe (lokomotywy), na początku i końcu składu, i po dwa wagony z jednym wózkiem pędnym (wagony przy głowicach napędowych). Różnią się natomiast liczbą wagonów wspartych tylko na wózkach tocznych: 16 wagonów w wypadku typu Three Capitals, 12 wagonów w wypadku typu North of London.
Pociągi te mogą być zasilane napięciami: 750 V (w Wlk. Brytanii), 3 kV (w Belgii) i 25 kV (we Francji, w Belgii i w Wlk. Brytanii). Niektóre jednostki TMST Three Capitals zostały zmodyfikowane po wyprodukowaniu i mogą być zasilane napięciem 1500 V (we Francji). Po ukończeniu budowy nowej linii kolejowej High Speed 1 (znanej wcześniej pod nazwą Channel Tunnel Rail Link) z większości jednostek usunięto niepotrzebne urządzenia zapewniające zasilanie napięciem 750 V.
Eksploatacja
Seria | Liczba | Numery | Liczba członów | Właściciel | Użytkownik |
---|---|---|---|---|---|
Class 373/1 | 22 | 3001–3022 | 10 | BR | Eurostar |
8 | 3101–3108 | 10 | SNCB | ||
32 | 3201–3232 | 10 | SNCF | SNCF/Eurostar | |
Class 373/2 | 14 | 3301–3314 | 8 | BR’s NoL | SNCF |
Sama głowica | 1 | 3999 | 1 | Eurostar |
TGV Eurostar obsługuje głównie połączenia Londyn St. Pancras – Bruksela Midi/Zuid i Londyn St. Pancras – Paryż Gare du Nord (stacje pośrednie dla wybranych połączeń: Lille Europe, Ashford International, Calais-Fréthun, Ebbsfleet International).
TGV Eurostar obsługuje również połączenia Londyn St. Pancras – Marne La Valée (raz dziennie) i weekendowe połączenia sezonowe z dworca Londyn St. Pancras do Bourg-Saint-Maurice (zimą) i Awinionu (latem).
Pociągi pokonują kanał La Manche korzystając z Eurotunelu. Poza tym tunelem, pociągi korzystają na znacznej części trasy z linii kolei dużych prędkości LGV Nord, LGV 1 i High Speed 1 (osiągając szybkość 300 km/godz.).
Przewoźnikiem dla powyższych połączeń jest Eurostar.
Niektóre ze składów (w tym wszystkie składy TMST North of London) nie obsługują aktualnie połączeń międzynarodowych, tylko połączenia pomiędzy miastami we Francji; większość z tych połączeń korzysta z LGV Nord. W tym wypadku przewoźnikiem jest SNCF.
- p
- d
- e
- Wikiprojekt:Transport szynowy
- p
- d
- e
Linie w eksploatacji |
|
---|---|
Linie w budowie |
|
Linie projektowane |
|
Tabor |
|